1Þessi eru ákvæðin um sektarfórnina: Hún er háheilög.2Þar sem brennifórninni er slátrað, skal og sektarfórninni slátrað, og skal stökkva blóði hennar allt í kring utan á altarið.3Og öllum mörnum úr henni skal fórna: rófunni, netjunni, sem hylur iðrin,4báðum nýrunum, nýrnamörnum, sem liggur innan á mölunum, og stærra lifrarblaðinu. Við nýrun skal taka það frá.5Og presturinn skal brenna þetta á altarinu sem eldfórn Drottni til handa. Er það sektarfórn.6“Allt karlkyn meðal prestanna má eta hana; á helgum stað skal hún etin; hún er háheilög.”7“Skal með sektarfórn farið á sama hátt og syndafórn; eru sömu ákvæði um báðar: Presturinn, sem með þeim friðþægir, skal fá þær.”8Presturinn, sem fram ber brennifórn einhvers manns, skal fá skinnið af brennifórninni, sem hann fram ber.9Og sérhverja matfórn, sem í ofni er bökuð eða tilreidd í suðupönnu eða á steikarpönnu, fái presturinn, sem fram ber hana.10En sérhver matfórn, olíublönduð eða þurr, skal tilheyra öllum sonum Arons, svo einum sem öðrum.11Þessi eru ákvæðin um heillafórnina, sem Drottni er færð:12Ef einhver fram ber hana til þakkargjörðar, þá skal hann auk þakkarfórnarinnar fram bera ósýrðar kökur olíublandaðar og ósýrð flatbrauð olíusmurð og olíublandaðar kökur, hrærðar úr fínu mjöli.13Ásamt kökum úr sýrðu deigi skal hann fram bera þessa fórnargáfu sína, auk heilla-þakkarfórnarinnar.14Og hann skal af henni fram bera eina köku af hverri tegund fórnargáfunnar sem fórnargjöf Drottni til handa. Skal presturinn, er stökkvir blóði heillafórnarinnar, fá hana.15En kjötið af heilla-þakkarfórninni skal etið sama dag sem fórnin er fram borin. Eigi skal geyma neitt af því til morguns.16Sé sláturfórn hans heitfórn eða sjálfviljug fórn, þá skal hún etin sama dag sem hann fram ber sláturfórn sína. Þó má eta það, sem af gengur, daginn eftir.17En það, sem verður eftir af kjöti sláturfórnarinnar á þriðja degi, skal brenna í eldi.18En sé á þriðja degi nokkuð etið af kjöti heillafórnarinnar, þá mun það eigi verða velþóknanlegt, það skal eigi tilreiknast þeim, er fram bar það. Það skal talið skemmt kjöt. Á hverjum þeim, er etur af því, skal misgjörð hvíla.19Og það kjöt, sem komið hefir við eitthvað óhreint, skal eigi eta, heldur skal brenna það í eldi. Hvað kjötið að öðru leyti snertir, þá má hver, sem hreinn er, kjöt eta.20En hver sá, sem etur kjöt af heillafórn, sem Drottni er færð, á meðan hann er óhreinn, hann skal upprættur verða úr þjóð sinni.21Og hver sem snertir nokkuð óhreint, hvort heldur það er óhreinn maður eða óhrein skepna, eða hvaða óhrein viðurstyggð sem er, og etur þó af heillafórnarkjöti, sem Drottni er fært, hann skal upprættur verða úr þjóð sinni.22Drottinn talaði við Móse og sagði:23Tala þú til Ísraelsmanna og seg: Engan mör úr nautum, sauðum eða geitum megið þér eta.24En mör úr sjálfdauðum skepnum eða dýrrifnum má nota til hvers sem vera skal, en með engu móti megið þér eta hann.25Því að hver sá, sem etur mör úr þeirri skepnu, sem Drottni er færð eldfórn af, sá sem etur hann skal upprættur verða úr þjóð sinni.26Eigi skuluð þér heldur nokkurs blóðs neyta í neinum af bústöðum yðar, hvorki úr fuglum né fénaði.27Hver sá, er nokkurs blóðs neytir, hann skal upprættur verða úr þjóð sinni.28Drottinn talaði við Móse og sagði:29Tala til Ísraelsmanna og seg: Sá sem færir Drottni heillafórn skal sjálfur fram bera fórnargjöf sína fyrir Drottin af heillafórninni.30Með sínum eigin höndum skal hann fram bera eldfórnir Drottins: Mörinn ásamt bringunni skal hann fram bera, bringuna til þess að veifa henni sem veififórn frammi fyrir Drottni,31og skal presturinn brenna mörinn á altarinu, en bringuna skal Aron og synir hans fá.32Og af heillafórnum yðar skuluð þér gefa prestinum hægra lærið að fórnargjöf.33Sá af sonum Arons, er fram ber blóðið úr heillafórninni og mörinn, skal fá hægra lærið í sinn hluta.34Því að bringuna, sem veifa skal, og lærið, sem fórna skal, hefi ég tekið af Ísraelsmönnum, af heillafórnum þeirra, og gefið það Aroni presti og sonum hans. Er það ævinleg skyldugreiðsla, sem á Ísraelsmönnum hvílir.35Þetta er hluti Arons og hluti sona hans af eldfórnum Drottins, á þeim degi, sem hann leiddi þá fram til þess að þjóna Drottni í prestsembætti,36sem Drottinn bauð að Ísraelsmenn skyldu greiða þeim, á þeim degi, sem hann smurði þá. Er það ævinleg skyldugreiðsla hjá þeim frá kyni til kyns.37Þetta eru ákvæðin um brennifórnir, matfórnir, syndafórnir, sektarfórnir, vígslufórnir og heillafórnir,38sem Drottinn setti Móse á Sínaífjalli, þá er hann bauð Ísraelsmönnum, að þeir skyldu færa Drottni fórnargjafir sínar í Sínaí-eyðimörk.

7.1 Sektarfórn 3Mós 5.15+
7.11 Lokafórn 3Mós 3.1+
7.12 Þakkarfórn 3Mós 22.29; 2Kro 29.31; Jer 33.11; Slm 116.17
7.15 Ekki geyma neitt 3Mós 22.30; sbr 19.5-8
7.16 Heitfórn eða sjálfviljafórn 3Mós 22.18-23; 4Mós 15.3 – heitfórn Slm 22.26; 50.14 – sjálfviljafórn 5Mós 16.10; Esk 46.12; Esr 3.5
7.18 Viðurstyggð 3Mós 19.7; Esk 4.14
7.19 Sérhver hreinn 3Mós 22.3-7
7.20 Upprættur 3Mós 23.29-30; 1Mós 17.14; 2Mós 12.15-19; 4Mós 9.13
7.21 Óhreint 3Mós 11-15
7.23 Ekki neyta mörs 3Mós 3.16+
7.26 Ekki neyta blóðs 3Mós 17.11+ – hvar sem þið búið 3Mós 3.17+
7.29 Lokafórn 3Mós 3.1
7.34 Afgjald 5Mós 18.3; Neh 12.44-47; Mal 3.7-10