Önnur Mósebók 8. kafli2017-11-18T20:17:12+00:00
Önnur Mósebók 8. kafli

1Því næst sagði Drottinn við Móse: Gakk fyrir Faraó og seg við hann: Svo segir Drottinn: Gef lýð mínum fararleyfi, að þeir megi þjóna mér.2En ef þú synjar honum fararleyfis, þá skal ég þjá allt þitt land með froskum.3Áin skal mora af froskum. Þeir skulu fara á land upp og skríða inn í höll þína og í svefnherbergi þitt og upp í rekkju þína, inn í hús þjóna þinna og upp á fólk þitt, í bakstursofna þína og deigtrog.4Og froskarnir skulu skríða upp á þig og fólk þitt og upp á alla þjóna þína.5Og Drottinn sagði við Móse: Seg við Aron: Rétt út hönd þína og hald staf þínum uppi yfir fljótunum, ánum og tjörnunum, og lát froska koma yfir Egyptaland.6Aron rétti út hönd sína yfir vötn Egyptalands. Komu þá upp froskar og huldu Egyptaland.7En spásagnamennirnir gjörðu slíkt hið sama með fjölkynngi sinni og létu froska koma yfir Egyptaland.8Þá lét Faraó kalla Móse og Aron og sagði: Biðjið Drottin, að hann láti þessa froska víkja frá mér og frá þjóð minni. Þá skal ég láta fólkið fara, að það megi færa Drottni fórnir.9Móse sagði við Faraó: Þér skal veitast sú virðing að ákveða, nær ég skuli biðja fyrir þér og fyrir þjónum þínum og fyrir fólki þínu, að froskarnir víki frá þér og úr húsum þínum og verði hvergi eftir nema í ánni.10Hann svaraði: Á morgun. Og Móse sagði: Svo skal vera sem þú mælist til, svo að þú vitir, að enginn er sem Drottinn, Guð vor.11Froskarnir skulu víkja frá þér og úr húsum þínum, frá þjónum þínum og frá fólki þínu. Hvergi nema í ánni skulu þeir eftir verða.12Síðan gengu þeir Móse og Aron burt frá Faraó og Móse ákallaði Drottin út af froskunum, sem hann hafði koma látið yfir Faraó.13Og Drottinn gjörði sem Móse beiddist, og dóu froskarnir í húsunum, í görðunum og á ökrunum.14Hrúguðu menn þeim saman í marga hauga, og varð af illur daunn í landinu.15En er Faraó sá að af létti, herti hann hjarta sitt og hlýddi þeim ekki, eins og Drottinn hafði sagt.16Því næst sagði Drottinn við Móse: Seg við Aron: Rétt út staf þinn og slá duft jarðarinnar, og skal það þá verða að mýi um allt Egyptaland.17Þeir gjörðu svo. Rétti Aron út hönd sína og laust stafnum á duft jarðarinnar, og varð það að mýi á mönnum og fénaði. Allt duft jarðarinnar varð að mýi um allt Egyptaland.18Og spásagnamennirnir gjörðu slíkt hið sama með fjölkynngi sinni til þess að framleiða mý, en gátu ekki. En mýið lagðist bæði á menn og fénað.19Þá sögðu spásagnamennirnir við Faraó: Þetta er Guðs fingur. En hjarta Faraós harðnaði, og hann hlýddi þeim ekki, eins og Drottinn hafði sagt.20Þá sagði Drottinn við Móse: Rís upp árla á morgun og far til fundar við Faraó, er hann gengur til vatns, og seg við hann: Svo segir Drottinn: Gef fólki mínu fararleyfi, að þeir megi þjóna mér.21En leyfir þú eigi fólki mínu að fara, skal ég láta flugur koma yfir þig og þjóna þína, yfir fólk þitt og í hús þín, og hús Egypta skulu full verða af flugum og jafnvel jörðin undir fótum þeirra.22En á þeim degi vil ég undan taka Gósenland, þar sem mitt fólk hefst við, svo að þar skulu engar flugur vera, til þess að þú vitir, að ég er Drottinn á jörðunni.23Og ég vil gjöra aðskilnað milli míns fólks og þíns fólks. Á morgun skal þetta tákn verða.24Og Drottinn gjörði svo. Kom þá fjöldi flugna í hús Faraós og hús þjóna hans og yfir allt Egyptaland, svo að landið spilltist af flugunum.25Þá lét Faraó kalla þá Móse og Aron og sagði: Farið og færið fórnir Guði yðar hér innanlands.26En Móse svaraði: Ekki hæfir að vér gjörum svo, því að vér færum Drottni, Guði vorum, þær fórnir, sem eru Egyptum andstyggð. Ef vér nú bærum fram þær fórnir, sem eru Egyptum andstyggð, að þeim ásjáandi, mundu þeir þá ekki grýta oss?27Vér verðum að fara þrjár dagleiðir út á eyðimörkina til að færa fórnir Drottni, Guði vorum, eins og hann hefir boðið oss.28Þá mælti Faraó: Ég vil leyfa yður að fara burt, svo að þér færið fórnir Drottni, Guði yðar, á eyðimörkinni. Aðeins megið þér ekki fara of langt í burt. Biðjið fyrir mér!29Móse svaraði: Sjá, þegar ég kem út frá þér, vil ég biðja til Drottins, að flugurnar víki frá Faraó og frá þjónum hans og frá fólki hans á morgun. En þá má Faraó ekki oftar prettast um að leyfa fólkinu að fara burt til að færa Drottni fórnir.30Þá gekk Móse út frá Faraó og bað til Drottins.31Og Drottinn gjörði sem Móse bað og lét flugurnar víkja frá Faraó og þjónum hans og fólki hans, svo að ekki ein varð eftir.32En Faraó herti þá enn hjarta sitt, og ekki leyfði hann fólkinu að fara.

8.3 Froskarnir Slm 78.45; 105.30; SSal 16.3; 19.10; Opb 16.13
8.6 Enginn er sem Drottinn Jes 45.5-6,18-22
8.11 Harðúð 2Mós 7.3+
8.12 Mývargur Slm 105.31; SSal 19.10
8.15 Fingur Guðs Lúk 11.20
8.16 Flugurnar Slm 78.45; 105.31
8.22 Undanskilja … 2Mós 9.4-7,26; 10.23; 11.7; 33.16
8.21 Faraó veitir leyfið 2Mós 8.24; 10.7-11,24; 11.8
8.23 Þrjár dagleiðir 2Mós 3.18+
Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.