Jóhannesarguðspjall 6. kafli2017-12-30T21:04:01+00:00
Jóhannesarguðspjall 6. kafli

Jesús mettar

1 Eftir þetta fór Jesús yfir um Galíleuvatn eða Tíberíasvatn. 2 Mikill fjöldi manna fylgdi honum því þeir sáu þau tákn er hann gerði á sjúku fólki. 3 Þá fór Jesús upp á fjallið og settist þar niður með lærisveinum sínum. 4 Þetta var laust fyrir páskahátíð Gyðinga.
5 Jesús leit upp og sá að mikill mannfjöldi kom til hans. Hann segir þá við Filippus: „Hvar eigum við að kaupa brauð svo að þessir menn fái mat?“ 6 En þetta sagði hann til að reyna hann því hann vissi sjálfur hvað hann ætlaði að gera.
7 Filippus svaraði honum: „Brauð fyrir tvö hundruð denara[ nægðu þeim ekki svo að hver fengi lítið eitt.“ 8 Annar lærisveinn hans, Andrés, bróðir Símonar Péturs, segir þá við hann: 9 „Hér er piltur sem er með fimm byggbrauð og tvo fiska en hvað er það handa svo mörgum?“
10 Jesús sagði: „Látið fólkið setjast niður.“ Þarna var gras mikið. Menn settust nú niður, um fimm þúsund karlmenn að tölu. 11 Nú tók Jesús brauðin, gerði þakkir og skipti þeim út til þeirra sem þar sátu og eins af fiskunum, svo mikið sem þeir vildu. 12 Þegar fólkið var orðið mett segir Jesús við lærisveina sína: „Safnið saman leifunum svo ekkert spillist.“ 13 Þeir söfnuðu þeim saman og fylltu tólf körfur með leifum byggbrauðanna fimm sem af gengu hjá þeim er neytt höfðu.
14 Þegar menn sáu táknið, sem hann gerði, sögðu þeir: „Þessi maður er sannarlega spámaðurinn sem koma skal í heiminn.“ 15 Jesús vissi nú að þeir mundu koma og taka hann með valdi til að gera hann að konungi og vék því aftur upp til fjallsins einn síns liðs.

Jesús gengur á vatninu

16 Þegar kvöld var komið fóru lærisveinar Jesú niður að vatninu, 17 stigu út í bát og lögðu af stað yfir um vatnið til Kapernaúm. Myrkur var skollið á og Jesús var ekki enn kominn til þeirra. 18 Vind gerði hvassan og tók vatnið að æsast. 19 Þegar þeir höfðu róið hér um bil tuttugu og fimm eða þrjátíu skeiðrúm[ sáu þeir Jesú gangandi á vatninu og nálgast bátinn. Þeir urðu hræddir 20 en hann sagði við þá: „Það er ég, óttist eigi.“ 21 Þeir vildu þá taka hann í bátinn en í sömu svifum rann báturinn að landi þar sem þeir ætluðu að lenda.

Jesús, brauð lífsins

22 Daginn eftir sá fólkið, sem eftir var handan vatnsins, að þar hafði ekki verið nema einn bátur og að Jesús hafði ekki stigið í bátinn með lærisveinum sínum heldur höfðu þeir farið burt einir saman. 23 Aðrir bátar komu frá Tíberías í nánd við staðinn þar sem Drottinn hafði gert þakkir og fólkið etið brauðið. 24 Nú sáu menn að Jesús var ekki þarna fremur en lærisveinar hans. Þeir stigu því í bátana og komu til Kapernaúm í leit að Jesú.
25 Þeir fundu hann hinum megin við vatnið og spurðu hann: „Rabbí, nær komstu hingað?“
26 Jesús svaraði þeim: „Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér leitið mín ekki af því að þér sáuð tákn, heldur af því að þér átuð af brauðunum og urðuð mettir. 27 Aflið yður eigi þeirrar fæðu sem eyðist heldur þeirrar fæðu sem varir til eilífs lífs og Mannssonurinn mun gefa yður. Því að faðirinn, sjálfur Guð, hefur veitt honum vald sitt.“
28 Þá sögðu þeir við hann: „Hvað eigum við að gera svo að við vinnum verk Guðs?“
29 Jesús svaraði þeim: „Það er verk Guðs að þér trúið á þann sem hann sendi.“
30 Þeir spurðu hann þá: „Hvaða tákn getur þú sýnt okkur svo að við trúum? Hvað afrekar þú? 31 Feður okkar átu manna í eyðimörkinni eins og ritað er: Brauð af himni gaf hann þeim að eta.“
32 Jesús sagði við þá: „Sannlega, sannlega segi ég yður: Móse gaf yður ekki brauðið af himni heldur gefur faðir minn yður hið sanna brauð af himni. 33 Brauð Guðs er sá sem stígur niður af himni og gefur heiminum líf.“
34 Þá sögðu þeir við hann: „Drottinn, gef okkur ætíð þetta brauð.“
35 Jesús sagði þeim: „Ég er brauð lífsins. Þann mun ekki hungra sem til mín kemur og þann aldrei þyrsta sem á mig trúir. 36 En ég hef sagt við yður: Þér hafið séð mig og trúið þó ekki. 37 Allt sem faðirinn gefur mér mun koma til mín og þann sem til mín kemur mun ég alls eigi brott reka. 38 Ég er stiginn niður af himni, ekki til að gera vilja minn heldur vilja þess er sendi mig. 39 En sá er vilji þess sem sendi mig að ég glati engu af öllu því sem hann hefur gefið mér heldur reisi það upp á efsta degi. 40 Því sá er vilji föður míns að hver sem sér soninn og trúir á hann hafi eilíft líf og ég mun reisa hann upp á efsta degi.“
41 Nú kom upp kurr meðal Gyðinga út af því að hann sagði: „Ég er brauðið sem niður steig af himni,“ 42 og menn sögðu: „Er þetta ekki hann Jesús, sonur Jósefs? Við þekkjum bæði föður hans og móður. Hvernig getur hann sagt að hann sé stiginn niður af himni?“
43 Jesús svaraði þeim: „Verið ekki með kurr yðar á meðal. 44 Enginn getur komið til mín nema faðirinn, sem sendi mig, laði hann og ég mun reisa hann upp á efsta degi. 45 Hjá spámönnunum er skrifað: Guð mun kenna þeim öllum. Hver sem hlýðir á föðurinn og lærir af honum kemur til mín. 46 Ekki er það svo að nokkur hafi séð föðurinn. Sá einn sem er frá Guði hefur séð föðurinn. 47 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir hefur eilíft líf. 48 Ég er brauð lífsins. 49 Feður ykkar átu manna í eyðimörkinni en þeir dóu. 50 Þetta er brauðið sem niður stígur af himni. Sá sem etur af því deyr ekki. 51 Ég er hið lifandi brauð sem steig niður af himni. Hver sem etur af þessu brauði mun lifa að eilífu. Og brauðið er líkami minn sem ég gef heiminum til lífs.“
52 Nú deildu Gyðingar hver við annan og sögðu: „Hvernig getur þessi maður gefið okkur líkama sinn að eta?“
53 Þá sagði Jesús við þá: „Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef þér etið ekki hold Mannssonarins og drekkið blóð hans þá er ekki líf í yður. 54 Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt hefur eilíft líf og ég reisi hann upp á efsta degi. 55 Hold mitt er sönn fæða og blóð mitt er sannur drykkur. 56 Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt er í mér og ég í honum. 57 Eins og hinn lifandi faðir sendi mig og veitir mér líf, svo mun ég láta þann lifa sem mig etur. 58 Þetta er það brauð sem niður steig af himni. Það er ekki eins og brauðið sem feðurnir átu enda dóu þeir. Sá sem etur þetta brauð mun lifa að eilífu.“
59 Þetta sagði hann þegar hann var að kenna í samkundunni í Kapernaúm.

Orð eilífs lífs

60 Margir af lærisveinum hans, er á hlýddu, sögðu: „Þung er þessi ræða. Hver getur hlustað á hana?“
61 Jesús vissi með sjálfum sér að kurr var með lærisveinum hans út af þessu og sagði við þá: „Hneykslar þetta yður? 62 En ef þér sæjuð Mannssoninn stíga upp þangað sem hann áður var? 63 Það er andinn sem lífgar, maðurinn án hans megnar ekkert. Orðin sem ég hef talað til yðar, þau eru andi og þau eru líf. 64 En hér á meðal eru nokkrir sem ekki trúa.“ Jesús vissi frá upphafi hverjir þeir voru sem trúðu ekki og hver sá var sem mundi svíkja hann. 65 Og hann bætti við: „Vegna þess sagði ég við yður: Enginn getur komið til mín nema faðirinn veiti honum það.“
66 Upp úr þessu hurfu margir af lærisveinum hans frá og voru ekki framar með honum. 67 Þá sagði Jesús við þá tólf: „Ætlið þið að fara líka?“
68 Símon Pétur svaraði honum: „Drottinn, til hvers ættum við að fara? Þú hefur orð eilífs lífs 69 og við trúum og vitum að þú ert hinn heilagi Guðs.“
70 Jesús svaraði þeim: „Hef ég eigi sjálfur útvalið ykkur tólf? Þó er einn ykkar djöfull.“ 71 En hann átti við Júdas, son Símonar Ískaríots, sem varð til að svíkja hann, einn þeirra tólf.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.