Fyrsta Mósebók 25. kafli2017-12-30T20:59:51+00:00
Fyrsta Mósebók 25. kafli

Niðjar Abrahams

1 Abraham tók sér aðra konu og hét hún Ketúra. 2 Hún ól honum Simran, Joksan, Medan, Midían, Jísbak og Súa.
3 Joksan gat Séba og Dedan.
Synir Dedans voru Assúrítar, Letúsítar og Leúmmítar.
4 Synir Midíans voru Efa, Efer, Henok, Abída og Eldaa.
Þeir voru allir synir Ketúru.
5 Abraham gaf Ísak, syni sínum, allar eigur sínar 6 en sonum þeim sem hann átti með hjákonum sínum gaf hann gjafir og sendi þá síðan, meðan hann var enn á lífi, í austurátt, til Austurlanda, sem lengst frá Ísak syni sínum.

Abraham andast og er grafinn í Hebron

7 Ævidagar Abrahams urðu hundrað sjötíu og fimm ár. 8 Þá gaf Abraham upp andann. Hann dó í hárri elli, gamall og saddur lífdaga og safnaðist til feðra sinna. 9 Ísak og Ísmael, synir hans, grófu hann í Makpelahelli, í landareign Hetítans Efrons Sóharssonar sem er gegnt Mamre, 10 landareigninni sem Abraham keypti af Hetítum. Þar var Abraham grafinn við hlið Söru konu sinnar. 11 Eftir dauða Abrahams blessaði Guð Ísak son hans. Og Ísak settist að hjá brunninum Lahajroí.

Ættartala Ísmaels

12 Þetta er ættartala Ísmaels Abrahamssonar sem Hagar, hin egypska ambátt Söru, fæddi honum. 13 Og þessi eru nöfn sona Ísmaels eftir nöfnum þeirra og aldri.
Frumburður Ísmaels var Nebajót. Þá Kedar, Adbeel, Míbsam, 14 Misma, Dúma, Massa, 15 Hadar, Tema, Jetúr, Nafis og Kedma.
16 Þessir menn voru synir Ísmaels og þetta nöfn þeirra eftir landsvæðum þeirra og tjaldbúðum, tólf höfðingjar tólf ættflokka. 17 Æviár Ísmaels urðu hundrað þrjátíu og sjö. Þá gaf hann upp andann og dó og safnaðist til síns fólks. 18 Niðjar hans tóku sér bólfestu frá Havíla til Súr, sem er fyrir austan Egyptaland, og allt til Assúríta. Þeir settust að gegnt frændum sínum.

Fæðing Esaú og Jakobs

19 Þetta er saga Ísaks Abrahamssonar: Abraham gat Ísak. 20 Ísak var fertugur þegar hann gekk að eiga Rebekku, dóttur Betúels hins arameíska frá Paddanaram, systur Labans hins arameíska. 21 Ísak bað til Drottins fyrir konu sinni því að hún var óbyrja og Drottinn bænheyrði hann. Rebekka kona hans varð þunguð.
22 Börnin spörkuðust á í kviði hennar og hún mælti: „Úr því að þetta er svona, hvað verður þá um mig?“ Og hún fór að leita svars hjá Drottni. 23 Drottinn svaraði henni:
Tvær þjóðir eru í móðurlífi þínu
og tveir þjóðflokkar skulu fram ganga úr skauti þínu.
Annar skal vera hinum sterkari
og hinn eldri mun þjóna hinum yngri.

24 Þegar sá tími kom er hún skyldi fæða voru tvíburar í kviði hennar. 25 Þegar hinn fyrri kom í ljós var hann rauður og allur sem loðfeldur og var hann nefndur Esaú. 26 Því næst kom bróðir hans og hélt hann fast um hæl Esaú. Menn nefndu hann því Jakob. [ Ísak var sextugur er þeir fæddust.

Esaú selur frumburðarréttinn

27 Sveinarnir urðu fullvaxta og gerðist Esaú slyngur veiðimaður og hafðist við á heiðum en Jakob var gæflyndur og hélt sig við tjöldin. 28 Ísak elskaði Esaú því að honum þótti villibráð góð en Rebekka elskaði Jakob.
29 Einhverju sinni var Jakob að sjóða mat. Kom þá Esaú ofan af heiðum og var örþreyttur. 30 Og Esaú sagði við Jakob: „Gefðu mér strax þetta rauða, þetta rauða þarna, því að ég er dauðþreyttur.“
Af þessum sökum var hann kallaður Edóm.
31 Þá mælti Jakob: „Seldu mér þá strax frumburðarrétt þinn.“ 32 Og Esaú svaraði: „Hér er ég að dauða kominn. Hvers virði er mér þá frumburðarrétturinn?“
33 Jakob sagði: „Sverðu mér eið strax.“
Og Esaú sór honum eið og seldi Jakobi frumburðarrétt sinn.
34 Jakob gaf Esaú þá brauð og baunakássu og hann át og drakk, stóð á fætur og hélt sína leið. Þannig óvirti Esaú frumburðarréttinn.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.