Síðara Pétursbréf 2. kafli2018-01-16T01:44:05+00:00
Síðara Pétursbréf 2. kafli

Falsspámenn

1 En falsspámenn komu einnig upp meðal lýðsins. Eins munu falskennendur líka verða á meðal ykkar er smeygja munu inn háskalegum villukenningum og jafnvel afneita Drottni sínum, sem keypti þá, og leiða yfir sjálfa sig bráða glötun. 2 Margir munu fylgja ólifnaði þeirra og sakir þeirra mun vegur sannleikans fá á sig illt orð. 3 Af ágirnd munu þeir með uppspunnum orðum hafa ykkur að féþúfu. En dómurinn yfir þeim er löngu kveðinn upp og fyrnist ekki og glötun þeirra blundar ekki.
4 Ekki þyrmdi Guð englunum er þeir syndguðu. Hann steypti þeim niður í undirdjúpin og setti þá í myrkrahella[ þar sem þeir eru geymdir til dómsins. 5 Ekki þyrmdi hann hinum forna heimi en varðveitti Nóa, boðbera réttlætisins, við áttunda mann er hann lét vatnsflóð koma yfir heim hinna óguðlegu. 6 Hann dæmdi borgirnar Sódómu og Gómorru til eyðingar og brenndi þær til ösku og setti þær til viðvörunar þeim er síðar lifðu óguðlega. 7 En hann frelsaði Lot, hinn réttláta mann, er mæddist af svívirðilegum lifnaði hinna guðlausu. 8 Sá réttláti maður bjó á meðal þeirra og mæddist í sinni réttlátu sálu dag frá degi af þeim ólöglegu verkum er hann sá og heyrði.
9 Þannig veit Drottinn hvernig hann á að hrífa hina guðhræddu úr freistingu en refsa hinum ranglátu og geyma þá til dómsdags, 10 einkum þá sem í breytni sinni stjórnast af saurlífisfýsn og fyrirlíta drottinvald.
Þessir fífldjörfu sjálfbirgingar skirrast ekki við að lastmæla tignum. 11 Jafnvel englarnir, sem eru þeim meiri að mætti og valdi, fara ekki með guðlast þegar þeir ákæra þá hjá Drottni.
12 Þessir menn eru eins og skynlausar skepnur sem eru fæddar til að veiðast og tortímast. Þeir lastmæla því sem þeir skilja ekki og munu þess vegna farast eins og dýrin 13 og fá þannig að líða fyrir hið illa sem þeir gerðu.
Þeir hafa yndi af að svalla um miðjan dag. Þeir eru skömm og smán þegar þeir blekkja ykkur og neyta máltíða með ykkur og svalla. 14 Augu þeirra eru full hórdóms og þeim verður ekki frá syndinni haldið. Þeir fleka óstyrkar sálir, hjarta þeirra hefur tamið sér ágirnd. Það er bölvun yfir þeim. 15 Þeir hafa farið af rétta veginum og lent í villu. Þeir fara sömu leið og Bíleam, sonur Bósors,[ sem elskaði ranglætislaun. 16 En hann fékk ádrepu fyrir glæp sinn. Mállaus eykurinn talaði mannamál og aftraði fásinnu spámannsins.
17 Vatnslausir brunnar eru þessir menn, þoka hrakin af hvassviðri, þeirra bíður dýpsta myrkur. 18 Þeir láta klingja innantóm diguryrði og tæla með holdlegum girndum og svívirðilegum lifnaði þá sem eru í þann veginn að sleppa frá þeim sem ganga í villu. 19 Þeir heita þeim frelsi þótt þeir séu sjálfir þrælar spillingarinnar því að sérhver verður þræll þess sem hann hefur beðið ósigur fyrir. 20 Ef þeir sem sluppu frá saurgun heimsins, af því að þeir þekktu Drottin vorn og frelsara Jesú Krist, flækja sig í heimi að nýju og bíða ósigur, þá er hið síðara orðið þeim verra en hið fyrra. 21 Því að betra hefði þeim verið að hafa ekki þekkt veg réttlætisins en að hafa þekkt hann og snúa síðan aftur frá hinu heilaga boðorði sem þeim hafði verið gefið. 22 Fram á þeim hefur komið þetta sannmæli: „Hundur snýr aftur til spýju sinnar,“ og: „Þvegið svín veltir sér í sama saur.“

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.