Jakobsbréfið 1. kafli 2017-12-30T21:04:35+00:00
Jakobsbréfið 1. kafli

Þolgæði, trú og bæn

1 Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni.
2 Kæri söfnuður,[ álítið það mesta fagnaðarefni er þið ratið í ýmiss konar raunir. 3 Þið vitið að trúfesti ykkar vekur þolgæði 4 en þolgæðið á að birtast í því sem þið gerið, til þess að þið séuð fullkomin og alger og ykkur sé í engu ábótavant.
5 Ef einhvern mann í ykkar hópi brestur visku, þá biðji hann Guð sem gefur öllum örlátlega og átölulaust og honum mun gefast. 6 En hann biðji í trú án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu er rís og hrekst fyrir vindi. 7 Sá maður má eigi ætla að hann fái nokkuð hjá Drottni. 8 Hann er tvílyndur og reikull í öllu atferli sínu.

Lagning og upphefð

9 Sá sem er lágt settur hrósi sér af upphefð sinni, 10 auðmaðurinn af allsleysi sínu því að hann mun líða undir lok eins og blóm á engi. 11 Sólin kemur upp með steikjandi hita og svíður grasið og blóm þess fellur og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og auðugur maður visna upp á vegum sínum.

Guð freistar einskis manns

12 Sæll er sá maður sem stenst freistingu og reynist hæfur. Guð mun veita honum kórónu lífsins sem hann hefur heitið þeim er elska hann. 13 Enginn má segja er hann verður fyrir freistingu: „Guð freistar mín.“ Hið illa getur eigi freistað Guðs og sjálfur freistar hann einskis manns. 14 Það er eigin girnd sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir. 15 Þegar girndin síðan er orðin þunguð elur hún synd og þegar syndin er orðin fullþroskuð leiðir hún til dauða.
16 Villist ekki, elskuð systkin.[ 17 Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að, frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né flöktandi skuggar. Hann er ávallt hinn sami. 18 Hann ákvað að láta orð sannleikans vekja okkur til lífs til þess að við skyldum vera frumgróði sköpunar hans.

Heyrendur og gerendur

19 Vitið þetta, elskuð systkin.[ Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði. 20 Því að reiði manns ávinnur ekki það sem rétt er í augum Guðs. 21 Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði er frelsað getur sálir ykkar.
22 Verðið gerendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þið sjálf ykkur. 23 Því að hlýði einhver á orðið án þess að fara eftir því er hann líkur manni er skoðar sjálfan sig í spegli. 24 Hann skoðar andlit sitt, fer burt og gleymir jafnskjótt hvernig það var. 25 En sá sem skyggnist inn í hið fullkomna lögmál frelsisins og heldur sér við það og gleymir ekki því sem hann heyrir heldur framkvæmir það, verður sæll í verkum sínum.
26 Sá sem þykist vera guðrækinn en hefur ekki taumhald á tungu sinni blekkir sjálfan sig og guðrækni hans er fánýt. 27 Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði föður er að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingum þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.