Jobsbók 9. kafli 2017-12-30T21:01:35+00:00
Jobsbók 9. kafli

Andmæli Jobs

1 Job svaraði og sagði:
2Víst vissi ég að þessu er þannig farið
því að hvernig getur maðurinn haft rétt fyrir sér gagnvart Guði?
3Vilji hann deila við Guð
getur hann ekki svarað einni spurningu af þúsund.
4Guð er vitur í hjarta og mikill að mætti,
hver hefur boðið honum birginn án þess að saka?
5Hann flytur fjöll þeim að óvörum,
hann umturnar þeim í reiði sinni,
6hann hrærir jörðina úr stað
svo að stoðir hennar nötra,
7hann skipar sólinni fyrir og hún kemur ekki upp
og hann innsiglar stjörnurnar,
8hann einn þandi himininn út
og gengur á ölduföldum hafsins,
9hann skóp Karlsvagninn og Óríon,
Sjöstjörnuna og stjörnumerkin í suðri.
10Hann vinnur stórvirki sem ekki verða könnuð
og kraftaverk sem ekki verða talin.
11Gangi hann fram hjá mér sé ég hann ekki,
fari hann hjá verð ég hans ekki var.
12Hann hrifsar burt, hver hindrar hann?
Hver getur spurt hann: „Hvað ertu að gera?“
13Guð hemur ekki reiði sína,
þeir sem hjálpuðu Rahab beygðu sig undir hann.
14Hvernig á ég að geta svarað honum,
valið orð mín gegn honum?
15Þó að ég hefði rétt fyrir mér gæti ég ekki svarað
og yrði að biðja dómara minn miskunnar.
16Mundi hann svara mér ef ég hrópaði?
Ég held að hann legði ekki hlustir við hrópi mínu,
17hann sem feykir mér í storminum
og fjölgar sárum mínum að ástæðulausu.
18Hann lætur mig ekki ná andanum
en mettar mig beiskju.
19Sé um kraft að ræða er mátturinn hans,
sé um rétt að ræða hver vill þá stefna honum?
20Hefði ég rétt fyrir mér sakfelldi mig munnur minn,
væri ég saklaus kæmi hann sektinni á mig.
21Ég er saklaus og mér er sama um líf mitt,
ég met það einskis.
22 Allt ber að sama brunni, því segi ég:
Saklausum og óguðlegum tortímir hann.
23 Þegar svipan deyðir óvænt
hæðir hann angist hinna saklausu.
24 Falli land guðlausum í greipar
byrgir hann augu dómaranna.
Ef ekki hann, hver þá?
25 Ævidagar mínir geysast áfram eins og hraðboði,
þeir þjóta hjá án þess að líta heill,
26 renna áfram eins og reyrbátur,
líkt og örn sem steypir sér yfir bráð.
27 Ef ég hugsa: „Ég ætla að gleyma harmi mínum,
breyta um svip og verða glaðlegur,“
28 þá hryllir mig við þjáningum mínum,
ég veit að þú sýknar mig ekki.
29 Ég er þegar sakfelldur,
hvers vegna erfiða ég þá til einskis?
30 Þvægi ég mér úr snjó
og hreinsaði hendur mínar með lút
31 mundir þú dýfa mér í díkið
svo að klæðum mínum byði við mér.
32 Guð er ekki maður eins og ég, að ég geti svarað honum
og við mæst fyrir rétti.
33 Enginn er til sem getur skorið úr málum vorum
og lagt hönd sína yfir oss báða.
34 Ég vildi að hann létti af mér svipu sinni
svo að óttinn við hann kvelji mig ekki framar.
35 Þá mun ég tala án þess að skelfast hann
en eins og komið er fyrir mér get ég það ekki.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.