Rómverjabréfið 2. kafli2017-12-30T21:04:11+00:00
Rómverjabréfið 2. kafli

Réttlátur dómur Guðs

1 Því hefur þú, maður, sem dæmir, enga afsökun hver sem þú ert. Um leið og þú dæmir annan dæmir þú sjálfan þig því að þú, sem dæmir, fremur hið sama. 2 Við vitum að Guð dæmir þá með réttu sem slíkt fremja. 3 Hyggur þú, maður, sem dæmir þá er þvílíkt fremja og gerir sjálfur hið sama, að þú munir umflýja dóm Guðs? 4 Eða forsmáir þú hans miklu gæsku, þolinmæði hans og biðlund og lætur þér ekki skiljast að gæska Guðs vill leiða þig til afturhvarfs? 5 En þverúð þín og fráhvarf hjartans frá Guði safnar að sjálfum þér reiði sem mætir þér á degi reiðinnar þegar Guð birtir réttlátan dóm sinn. 6 Hann mun gjalda sérhverjum eftir verkum hans, 7 þeim eilíft líf sem leita vegsemdar, heiðurs og ódauðleika með staðfestu sinni í góðri breytni 8 en reiði og óvild hinum sem stjórnast af eigingirni, óhlýðnast sannleikanum en þjóna ranglætinu. 9 Þrenging og angist kemur yfir sérhverja mannssál er illt fremur, yfir Gyðinginn fyrst en einnig alla aðra. 10 En vegsemd, heiður og frið hlýtur hver sá er gerir hið góða, Gyðingurinn fyrst en Grikkinn líka. 11 Því að Guð mismunar ekki mönnum.
12 Allir, sem syndgað hafa án þess að þekkja lögmál, munu og tortímast án lögmáls og allir, sem syndgað hafa þótt þeir þekki lögmál, munu dæmast eftir lögmáli. 13 Ekki munu menn réttlætast fyrir Guði með því að hlýða á lögmálið heldur verða þeir réttlættir sem breyta eftir því. 14 Þegar heiðingjar, sem þekkja ekki lögmál Móse, gera það eftir eðlisboði sem lögmál Guðs býður, þá eru þeir sjálfum sér lögmál þótt þeir hafi ekki neitt lögmál. 15 Þeir sýna að krafa lögmálsins er skráð í hjörtum þeirra með því að samviska þeirra ber þessu vitni og hugrenningar þeirra sem ýmist ásaka þá eða afsaka. 16 Þetta verður á þeim degi er Guð dæmir hið dulda hjá mönnunum samkvæmt fagnaðarerindi mínu sem ég hef þegið af Jesú Kristi.

Gyðingar og lögmálið

17 En nú kallar þú þig Gyðing, treystir á lögmálið og ert hreykinn af Guði þínum. 18 Þú þekkir vilja hans og kannt að meta rétt það sem máli skiptir þar eð lögmálið fræðir þig. 19 Þú treystir sjálfum þér til að vera leiðtogi blindra, ljós þeirra sem eru í myrkri, 20 kennari fávísra, fræðari óvita þar sem þú hafir þekkinguna og sannleikann skýrum stöfum í lögmálinu. 21 En þú sem fræðir aðra, hví fræðir þú ekki sjálfan þig? Þú prédikar að ekki skuli stela og stelur þó. 22 Þú segir að ekki skuli drýgja hór og drýgir samt hór. Þú hefur andstyggð á skurðgoðum og rænir þó hof þeirra. 23 Þú hrósar þér af lögmálinu og óvirðir þó Guð með því að brjóta lögmálið. 24 Svo er sem ritað er: „Nafn Guðs er ykkar vegna lastað meðal heiðingja.“
25 Umskurn kemur því aðeins að gagni að þú haldir lögmálið. En ef þú brýtur gegn því er umskurn þín orðin að engu. 26 Ef óumskorinn maður fer eftir kröfum lögmálsins mun hann þá ekki metinn svo sem umskorinn væri? 27 Og mun þá ekki sá sem er óumskorinn og heldur lögmálið dæma þig sem þrátt fyrir bókstaf og umskurn brýtur lögmálið? 28 Sá er ekki Gyðingur sem er það hið ytra og það er ekki umskurn sem sést á líkamanum. 29 Hinn er Gyðingur sem er það hið innra og umskorinn er sá sem er það í hjarta sínu, í hlýðni við andann, ekki bókstafinn. Hann þiggur ekki lof af mönnum heldur Guði.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.