Önnur Mósebók 9. kafli 2018-01-22T01:38:42+00:00
Önnur Mósebók 9. kafli

Fimmta plágan: Fjárpest

1 Drottinn sagði við Móse: „Farðu til faraós og segðu við hann: Svo segir Drottinn, Guð Hebrea: Leyfðu þjóð minni að fara svo að hún geti þjónað mér. 2 En neitir þú að sleppa henni og haldir henni áfram fastri 3 mun hönd Drottins koma yfir búfénað þinn í haganum, yfir hesta, asna, úlfalda, nautgripi og sauðfé, og valda þungri sótt. 4 En Drottinn mun greina búfé Ísraels frá búfé Egypta og ekkert mun drepast af því sem Ísraelsmenn eiga.“ 5 Drottinn ákvað einnig stundina og sagði: „Á morgun gerir Drottinn þetta hér í landinu.“
6 Morguninn eftir gerði Drottinn þetta og drapst þá allt búfé Egypta en af búfé Ísraelsmanna drapst ekki nokkur skepna. 7 Faraó sendi þá menn og fékk að heyra að ekkert af búfénaði Ísraels hefði drepist. En hjarta faraós var hart og hann leyfði fólkinu ekki að fara.

Sjötta plágan: Kýli

8 Drottinn sagði við Móse og Aron: „Takið handfylli ykkar af sóti úr bræðsluofni. Móse á að kasta því upp í loftið fyrir augum faraós 9 og það verður að ryki yfir öllu Egyptalandi. Það verður að bólgu sem brýst út í kýlum á mönnum og skepnum um allt Egyptaland.“
10 Þá tóku þeir sót úr bræðsluofni og gengu fyrir faraó. Móse kastaði því upp í loftið. Þá kom bólga sem braust út í kýlum á mönnum og skepnum. 11 Spáprestarnir gátu ekki gengið á fund Móse vegna bólgunnar því að bólgan kom á spáprestana og alla aðra Egypta. 12 En Drottinn herti hjarta faraós og hann hlustaði ekki á þá eins og Drottinn hafði sagt við Móse.

Sjöunda plágan: Hagl

13 Drottinn sagði við Móse: „Vertu snemma á fótum á morgun og gakktu fyrir faraó og segðu við hann: Svo segir Drottinn, Guð Hebrea: Leyfðu þjóð minni að fara svo að hún geti þjónað mér. 14 Í þetta sinn læt ég allar plágur mínar bitna á þér, þjónum þínum og þjóð svo að þú komist að raun um að enginn er sem ég á allri jörðinni. 15 Ég hefði nú þegar getað rétt út hönd mína og slegið þig og þjóð þína með drepsótt svo að þú yrðir afmáður af jörðinni. 16 En ég hef látið þig halda lífi aðeins til þess að þú sæir mátt minn og nafn mitt verði boðað um alla jörðina. 17 Enn ertu þjóð minni fjötur um fót því að þú sleppir henni ekki. 18 En um þetta leyti á morgun sendi ég svo mikið hagl að annað eins hefur ekki orðið í Egyptalandi frá upphafi til þessa dags. 19 Sendu nú menn og komdu búfé þínu undan og öllu sem þú átt utan dyra. Allir menn og allar skepnur, sem verða utan dyra og ekki verða teknar í hús, munu deyja þegar haglið dynur á þeim.“ 20 Sérhver af þjónum faraós, sem óttaðist orð Drottins, bjargaði þrælum sínum og búfé undir þak 21 en þeir sem ekki gáfu gaum að orðum Drottins skildu þræla sína og búfé eftir úti.
22 Drottinn sagði við Móse: „Lyftu hendi þinni til himins og þá kemur hagl yfir allt Egyptaland, yfir menn og skepnur og yfir allar jurtir í Egyptalandi.“ 23 Móse lyfti staf sínum til himins. Þá sendi Drottinn þrumur og hagl og eldi laust niður á jörðina. Drottinn sendi hagl yfir Egyptaland. 24 Hagl dundi og eldur leiftraði mitt í haglinu sem var svo mikið að annað eins hafði ekki komið í landi Egypta frá upphafi byggðar. 25 Um allt Egyptaland sló haglið allt niður sem var utan dyra, bæði menn og skepnur. Haglið lamdi einnig niður allar jurtir á jörðinni og braut öll tré úti á sléttunni. 26 En í Gósenlandi, þar sem Ísraelsmenn voru, kom ekkert hagl.
27 Þá lét faraó kalla Móse og Aron fyrir sig og sagði við þá: „Í þetta skipti hef ég syndgað. Drottinn hefur á réttu að standa en ég og þjóð mín höfum rangt fyrir okkur. 28 Biðjið til Drottins. Nú er meira en nóg komið af þrumum og hagli frá Guði. Ég ætla að leyfa ykkur að fara, þið þurfið ekki að vera hér lengur.“ 29 Móse svaraði honum: „Um leið og ég er kominn út úr borginni hef ég upp hendur mínar til Drottins. Þá munu þrumurnar þagna og ekkert hagl koma framar svo að þú komist að raun um að landið er eign Drottins. 30 Samt veit ég að enn óttast þú og þjónar þínir ekki Drottin Guð.“
31 Hör og bygg var lamið niður því að byggið bar þegar öx en hörinn stóð í blóma. 32 En hveiti og speldi var ekki barið niður því að það er seinsprottið.
33 Móse gekk frá faraó og út úr borginni. Hann hóf upp hendur sínar til Drottins; þá þögnuðu þrumurnar, haglinu slotaði og ekki rigndi lengur á jörðina. 34 Þegar faraó sá að regni, hagli og þrumum hafði slotað hélt hann áfram að syndga og gerði hjarta sitt og þjóna sinna ósveigjanlegt. 35 Hjarta faraós var hart og hann sleppti ekki Ísraelsmönnum eins og Drottinn hafði boðið fyrir munn Móse.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.