Opinberunarbók Jóhannesar 9. kafli2017-12-30T21:04:40+00:00
Opinberunarbók Jóhannesar 9. kafli

1 Og fimmti engillinn básúnaði. Þá sá ég stjörnu er fallið hafði af himni ofan á jörðina og henni var fenginn lykillinn að brunni undirdjúpsins. 2 Og stjarnan lauk upp brunni undirdjúpsins og lagði þaðan reyk eins og frá stórum bræðsluofni. Og sólin og loftið myrkvaðist af reyknum úr brunninum. 3 Út úr reyknum komu engisprettur á jörðina og þær fengu sama mátt og sporðdrekar jarðarinnar. 4 Og sagt var við þær að eigi skyldu þær spilla grasi jarðarinnar né nokkrum grænum gróðri né nokkru tré, engu nema þeim mönnum sem ekki hafa innsigli Guðs á enni sér. 5 Engisprettunum var ekki leyft að deyða þá heldur skyldu þær láta þá kveljast í fimm mánuði. Undan þeim svíður eins og undan sporðdreka er hann stingur mann. 6 Á þeim dögum munu mennirnir leita dauðans og ekki finna hann. Menn munu þrá að deyja en dauðinn mun forðast þá. 7 Engispretturnar líktust hestum, búnum til bardaga. Á höfðinu báru þær eitthvað sem líktist kórónu úr gulli og ásjónur þeirra voru sem ásjónur manna. 8 Þær höfðu hár eins og konur og tennur þeirra voru eins og í ljónum. 9 Þær báru eins konar járnbrynjur og vængjaþyturinn frá þeim var eins og vagnagnýr þegar margir hestar bruna fram til bardaga. 10 Þær hafa hala og brodda eins og sporðdrekar og í hölum þeirra býr máttur þeirra til að kvelja menn í fimm mánuði. 11 Engill undirdjúpsins er konungur þeirra. Nafn hans er á hebresku Abaddón[ og á grísku heitir hann Apollýón.[
12 Fyrsta plágan er liðin hjá.[ Enn koma tvær aðrar eftir þetta.
13 Og sjötti engillinn básúnaði. Þá heyrði ég rödd eina frá hornunum á gullaltarinu sem er frammi fyrir Guði. 14 Og röddin sagði við sjötta engilinn sem hélt á básúnunni: „Leys þú englana fjóra sem bundnir eru við fljótið mikla, Efrat.“ 15 Og englarnir fjórir voru leystir. Þeim hafði verið haldið búnum til þessarar stundar, þessa dags, þessa mánaðar og þessa árs til þess að deyða þriðjung manna. 16 Ég fékk að heyra fjölda riddarasveita þeirra. Tala þeirra var tvennar tíu þúsundir tíu þúsunda. 17 Ég sá líka í sýninni hestana og þá sem riðu þeim: Þeir höfðu eldrauðar, svartbláar og brennisteinsgular brynjur og höfuð hestanna voru eins og ljónshöfuð. Af munnum þeirra gekk út eldur, reykur og brennisteinn. 18 Í þessum þremur plágum, eldinum, reyknum og brennisteininum, sem út gekk af munni þeirra, fórst þriðjungur manna. 19 Því að vald hestanna býr bæði í munni þeirra og í töglum þeirra því að tögl þeirra eru lík höggormum. Eru höfuð á þeim og með þeim granda þeir.
20 Þeir menn sem ekki fórust í þessum plágum létu samt ekki af breytni sinni og vildu ekki hætta að tilbiðja illu andana og skurðgoðin úr gulli, silfri, eiri, steini og tré, sem hvorki geta séð, heyrt né gengið. 21 Ekki létu þeir heldur af manndrápum sínum og töfrum, frillulífi sínu og þjófnaði.

Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.