Páll var tjaldgerðarmaður og vann að iðn sinni í Korintu, þegar hann dvaldi hjá þeim Akvílasi og Priskillu. Á tímum Biblíunnar var búið í tjöldum, auk þess sem þau voru oft notuð sem geymslur og til þess að tjalda yfir helga staði. Þau voru ýmist saumuð úr dúk eða dýraskinni (leðri). Væru tjöldin stór, voru þau sett saman úr mörgum stykkjum, svo að auðveldara væri að fella þau og flytja stað úr stað. Í eyðimörkinni var dúkur úr geitarhári algengastur; annars staðar var notuð sauðfjárull ellegar leður. Fyrst þurfti að súta skinnin, þ.e. leggja húðirnar í bleyti í sérstökum legi til þess að mýkja þær, og síðan að raka af þeim hárin, en bleyta þær svo öðru sinni til þess að gera þær vatnsheldar – og síðast að spýta þær (þenja út) og þurrka. Loks voru útnárarnir skornir af, skinnin sniðin eftir þörfum og þau götuð á jöðrunum með al, svo að hægara væri að reima þau saman.
