Flestir bjuggu í fábrotnum húsum, sem oft voru ekki nema eitt herbergi, og höfðu stundum skepnurnar inni hjá sér. Þökin voru flöt, gerð úr bjálkum eða röftum og hrís og greinar lagt yfir. Þetta var síðan þakið með leir og mold og troðið þar til það varð að harðri og þéttri skán. Þegar fólk vildi komast út undir bert loft fór það ýmist út í húsagarðinn eða upp á þakið, þar sem oft voru ræktaðar matjurtir og þar sem menn sváfu, þegar mjög heitt var í veðri. Þess vegna lágu gjarnan tröppur utan á húsunum upp á þökin. Það hefur verið næsta auðvelt fyrir vini lama mannsins að rjúfa þekjuna uppi yfir Jesú, þar sem hann var að flytja fólkinu orðið, og láta rekkjuna með sjúklingnum síga niður til hans, svo að hann gæti læknað hann (sjá 2.1-12).
