Og ég sá annað dýr stíga upp af jörðunni og það hafði tvö horn lík lambshornum en það talaði eins og dreki. Fyrra dýrið hefur gefið því allt vald sitt og það lætur jörðina og þá sem á henni búa tilbiðja fyrra dýrið sem varð heilt af banasári sínu. Síðara dýrið gerir tákn mikil svo að það lætur jafnvel eld falla af himni ofan á jörðina fyrir augum mannanna. Og það leiðir alla þá sem á jörðunni búa afvega með táknum sem fyrra dýrið leyfir því að gera. Það segir þeim sem á jörðunni búa að gera líkneski af dýrinu sem sárið fékk undan sverðinu en lifnaði við. Því var leyft að gefa líkneski fyrra dýrsins anda til þess að það gæti einnig talað og komið því til leiðar að allir yrðu þeir deyddir sem ekki vildu tilbiðja það. Og dýrið lætur alla, smáa og stóra, auðuga og fátæka og frjálsa og ófrjálsa, setja merki á hægri hönd sér eða á enni sín og kemur því til leiðar að enginn geti keypt eða selt nema hann hafi merkið, nafn dýrsins, eða tölu nafns þess. Hér reynir á speki. Sá sem skilning hefur reikni tölu dýrsins því að tala manns er það og tala hans er sex hundruð sextíu og sex.

Enn sá ég sýn: Lambið stóð á Síonarfjalli og með því hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir sem höfðu nafn þess og nafn föður þess skrifað á enni sér. Og ég heyrði rödd af himni. Hún hljómaði sem niður margra vatna og sem mikill þrumugnýr og röddin, sem ég heyrði, var eins og hörpuhljómur harpara sem hörpur sínar slá. Og þeir syngja nýjan söng frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir verunum fjórum og öldungunum. Og enginn gat numið sönginn nema þær hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir sem leystar hafa verið frá jörðunni. Þetta eru þeir sem ekki hafa saurgast með konum. Þeir eru skírlífir. Þeir fylgja lambinu hvert sem það fer. Þeir voru leystir úr hópi manna sem frumgróði handa Guði og lambinu. Og í munni þeirra var enga lygi að finna, þeir eru lýtalausir.