Biblíulestur – 9. maí – 1Kor 14.1–21
Keppið eftir kærleikanum. Sækist eftir gáfum andans en einkum eftir spámannlegri gáfu. Því að sá sem talar tungum talar ekki við menn heldur við Guð. Enginn skilur hann, í anda talar hann leyndardóma. En sá sem flytur orð Guðs talar til manna, þeim til uppbyggingar, hvatningar og huggunar. Sá sem talar tungum byggir aðeins upp sjálfan sig en sá sem flytur orð Guðs byggir upp söfnuðinn. Ég vildi að þið töluðuð öll tungum en þó enn framar að þið hefðuð spámannlega gáfu. Það er meira vert en að tala tungum nema það sé útlagt, svo að söfnuðurinn hljóti uppbyggingu.
Hvað mundi ég gagna ykkur, systkin, ef ég nú kæmi til ykkar og talaði tungum en flytti ykkur ekki opinberun eða þekkingu eða spádóm eða kenningu? Ef dauðir hlutir, sem gefa hljóð frá sér, hvort heldur er pípa eða harpa, gefa ekki mismunandi hljóð frá sér, hvernig geta menn þá vitað hvað leikið er á pípuna eða hörpuna? Gefi lúðurinn ógreinilegt hljóð, hver býr sig þá til bardaga? Svo er og um ykkur: Ef þið notið ekki tunguna til að mæla fram skilmerkileg orð, hvernig verður það þá skilið sem þið talið? Þið talið þá út í bláinn. Þó að mörg tungumál séu til í heiminum er ekkert þeirra málleysa. Ef ég nú skil ekki merkingu málsins verð ég sem útlendingur fyrir þeim sem talar og hann útlendingur fyrir mér.
Eins er um ykkur. Fyrst þið sækist eftir gáfum andans kappkostið þá að eiga sem mest af þeim til þess að geta eflt söfnuðinn. Sá sem talar tungum biðji því um að geta útskýrt það sem hann segir. Því að biðjist ég fyrir með tungum biður andi minn að vísu en skilningur minn er ávaxtalaus. Hvernig er því þá farið? Ég vil biðja með anda en ég vil einnig biðja með skilningi. Ég vil lofsyngja með anda en ég vil einnig lofsyngja með skilningi. Ef þú lofar Guð með anda hvernig á þá venjulegur maður sem er viðstaddur að geta sagt amen við þakkargjörð þinni þar sem hann skilur ekki hvað þú ert að segja? Að vísu getur þakkargjörð þín verið fögur en hún gagnast ekki hinum.
Ég þakka Guði að ég tala tungum öllum ykkur fremur, en á safnaðarsamkomu vil ég heldur tala fimm skiljanleg orð, sem geta frætt aðra, en tíu þúsund orð með tungum sem enginn skilur. Systkin, hugsið ekki eins og börn, verið hrekklaus sem börn en hafið dómgreind sem fullorðnir. Í lögmálinu er ritað:
Með annarlegu tungutaki
og annarlegum vörum
mun ég tala til þessa fólks
og samt mun það ekki hlýða mér,
segir Drottinn.
Biblíulestur 15. júlí – Jer 31.38-32.8
31. kafli Hin nýja Jerúsalem 38 Þeir dagar koma, segir Drottinn, að borg Drottins verður endurreist frá turni Hananels að Hornhliðinu. 39 Mælisnúran mun liggja beint að Garebhæð og sveigja [...]
Biblíulestur 14. júlí – Jer 31.27-37
27 Þeir dagar koma, segir Drottinn, að ég mun fjölga bæði mönnum og dýrum í Ísrael og Júda. 28Ég vakti yfir þeim til að uppræta, rífa, brjóta, eyða og valda [...]
Biblíulestur 13. júlí – Jer 31.15-26
Ramakvein 15Svo segir Drottinn: Rödd heyrist í Rama, harmakvein, beiskur grátur. Rakel grætur börn sín, [ hún vill ekki huggast láta vegna barna sinna því að þau eru ekki framar [...]
Biblíulestur 12. júlí – Lúk 5.1-11
Fiskidráttur Péturs 1 Nú bar svo til að Jesús stóð við Genesaretvatn og mannfjöldinn þrengdist að honum til að hlýða á Guðs orð. 2 Þá sá hann tvo báta við [...]
Biblíulestur 11. júlí – Slm 98.1-9
1 Sálmur. Syngið Drottni nýjan söng því að hann hefur unnið dásemdarverk, hægri hönd hans hjálpaði honum og heilagur armur hans. 2Drottinn kunngjörði hjálpræði sitt og sýndi þjóðunum réttlæti sitt. [...]
Biblíulestur 10. júlí – Jer 31.1-14
1Á þeim tíma, segir Drottinn, verð ég Guð allra ættbálka Ísraels og þeir verða lýður minn. Heimför úr útlegð 2Svo segir Drottinn: Sú þjóð sem komst undan sverðinu hlaut náð [...]