Þegar lambið lauk upp sjöunda innsiglinu varð þögn á himni hér um bil hálfa stund. Og ég sá að englunum sjö, sem stóðu frammi fyrir Guði, voru fengnar sjö básúnur.
Og annar engill kom og nam staðar við altarið. Hann hélt á reykelsiskeri úr gulli. Honum var fengið mikið reykelsi til þess að hann skyldi leggja það við bænir allra hinna heilögu á gullaltarið frammi fyrir hásætinu. Og reykurinn af reykelsinu steig upp með bænum hinna heilögu úr hendi engilsins frammi fyrir Guði. Þá tók engillinn reykelsiskerið og fyllti það með glóðum af altarinu og varpaði ofan á jörðina. Urðu þá þrumur, dunur og eldingar og jarðskjálfti.

Og englarnir sjö, sem héldu á básúnunum sjö, bjuggu sig til að blása.
Hinn fyrsti básúnaði. Þá varð hagl og eldur, blóði blandað, og því var varpað ofan á jörðina. Þriðjungur jarðarinnar eyddist í loga og þriðjungur trjánna og allt grængresi.
Annar engillinn básúnaði. Þá var sem miklu fjalli, logandi af eldi, væri varpað í hafið. Þriðjungur hafsins breyttist í blóð. Dó þá þriðjungur lífvera í hafinu og þriðjungur skipanna fórst.
Þriðji engillinn básúnaði. Þá féll stór stjarna af himni, logandi sem blys. Hún féll ofan á þriðjung fljótanna og á upptök vatnanna. Nafn stjörnunnar er Remma. Þriðjungur vatnanna varð rammur og margir menn biðu bana af vötnunum af því að þau voru orðin beisk.