Þegar Jesús kemur heim safnast þar aftur mannfjöldi svo þeir gátu ekki einu sinni matast. Hans nánustu fréttu það og fóru út og vildu ná honum enda sögðu þeir að hann væri frá sér.
Og fræðimennirnir, er komnir voru ofan frá Jerúsalem, sögðu: „Beelsebúl er í honum. Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana.“
En Jesús kallaði þá til sín og mælti við þá í líkingum: „Hvernig getur Satan rekið Satan út? Verði ríki sjálfu sér sundurþykkt fær það ríki eigi staðist og verði heimili sjálfu sér sundurþykkt fær það heimili eigi staðist. Sé nú Satan risinn gegn sjálfum sér og orðinn sér sundurþykkur fær hann ekki staðist, þá er úti um hann.
Enginn getur brotist inn í hús hins sterka og rænt eigum hans nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans.
Sannlega segi ég ykkur: Allt verður mannanna börnum fyrirgefið, allar syndir þeirra og lastmælin, hve mjög sem þau kunna að lastmæla, en sá sem lastmælir gegn heilögum anda fær eigi fyrirgefningu um aldur, hann er sekur um eilífa synd.“ En þeir höfðu sagt: „Óhreinn andi er í honum.“

Nú koma móðir Jesú og bræður, standa úti og gera honum orð að koma. Mikill fjöldi sat í kringum hann og var honum sagt: „Móðir þín, bræður og systur eru hér úti og spyrja eftir þér.“
Jesús svarar þeim: „Hver er móðir mín og bræður?“ Og hann leit á þau er kringum hann sátu og segir: „Hér er móðir mín og bræður mínir! Hver sem gerir vilja Guðs, sá er bróðir minn, systir og móðir.“