Biblíulestur 13. júlí – Jer 2.23–37
Hvernig getur þú sagt: „Ég hef ekki saurgað mig,
ég hef ekki elt Baalana.“
Hyggðu að hegðun þinni í dalnum,
viðurkenndu hvað þú hefur gert.
Þú ert léttfætt úlfaldahryssa sem rásar um,
stekkur síðan út í eyðimörkina
og frýsar af frygð.
Hver getur hamið losta hennar?
Þeir sem sækjast eftir henni þurfa ekki að þreyta sig,
þeir ganga að henni vísri á gangmálum.
Hlífðu fæti þínum svo að þú gangir ekki af þér skóinn,
hlífðu kverkunum við þorsta.
En þú segir: „Nei, það er til einskis.
Ég laðast að þeim sem eru framandi og fylgi þeim.“
Eins og þjófur skammast sín þegar hann er staðinn að verki
hljóta þeir sem eru af ætt Ísraels að skammast sín,
þeir, konungar þeirra og embættismenn,
prestar þeirra og spámenn.
Þeir segja við trédrumb: „Þú ert faðir minn,“
og við steininn: „Þú hefur fætt mig.“
Þeir snúa við mér baki,
ekki andlitinu.
En þegar þeir eru í nauðum staddir segja þeir:
„Rís upp og hjálpa oss.“
Hvar eru guðir þínir sem þú sjálfur hefur gert þér?
Þeir skulu rísa upp þegar þú ert í nauðum staddur
og hjálpa þér ef þeir geta.
Því að guðir þínir, Júda,
eru jafnmargir og borgir þínar.
Hvers vegna ákærið þér mig?
Þér hafið allir brugðist mér, segir Drottinn.
Til einskis hirti ég syni yðar, þeir létu sér ekki segjast.
Eins og glefsandi ljón tortímdu sverð yðar spámönnunum.
Þér sem nú lifið, gefið gaum að orði Drottins:
Hef ég verið eyðimörk fyrir Ísrael eða niðdimmt land?
Hvers vegna segir þjóð mín:
„Vér förum þangað sem oss sýnist,
vér snúum ekki aftur til þín.“
Mun mær gleyma skarti sínu,
brúður belti sínu?
En þjóð mín hefur gleymt mér fyrir óralöngu.
Það vefst ekki fyrir þér
að finna leið til elskhuga þíns.
Þú hefur gert þér illvirkin töm.
Á klæðafaldi þínum
má jafnvel finna blóð úr fátæklingum,
saklausum mönnum sem þú stóðst þó ekki að innbroti.
Þrátt fyrir allt þetta
segir þú: „Ég er saklaus.
Reiði hans gegn mér hefur sefast.“
En ég dreg þig fyrir rétt
vegna þess að þú segir: „Ég hef ekki syndgað.“
Hversu auðvelt áttu með
að velja nýja leið?
En þú verður fyrir vonbrigðum með Egyptaland
eins og Assýría olli þér vonbrigðum.
Þaðan verður þú einnig að ganga
með hendur á höfði
því að Drottinn hefur hafnað þeim sem þú treystir,
hjálp þeirra mun reynast þér fánýt.
Biblíulestur – 29. nóvember – Okv 26.17–28
Sá sem blandar sér í annarra deilu er eins og sá sem grípur í eyrun á hundi sem fram hjá hleypur. Eins og óður maður sem þeytir eldibröndum og örvum [...]
Biblíulestur – 28. nóvember – 5Mós 33.1–11
Þannig blessaði guðsmaðurinn Móse Ísraelsmenn áður en hann dó: Drottinn kom frá Sínaí, hann lýsti þeim frá Seír, ljómaði frá Paranfjöllum. Hann steig fram úr flokki þúsunda heilagra, á hægri [...]
Biblíulestur – 27. nóvember – 5Mós 32.39–52
Sjáið nú að ég einn er Guð, enginn ríkir mér við hlið. Ég deyði og ég lífga, ég særi og ég græði, enginn fær frelsað úr hendi minni. Ég hef [...]
Biblíulestur – 26. nóvember – 5Mós 32.30–38
Hvernig fær einn elt þúsund eða tveir menn hrakið tíu þúsund á flótta nema bjarg þeirra hafi framselt þá, Drottinn ofurselt þá? En bjarg fjandmannanna er ekki sem bjarg vort, [...]
Biblíulestur – 25. nóvember – 5Mós 32.15–29
Jakob át fylli sína, Jesjúrún varð feitur og sparkaði, þú fitnaðir, varðst digur og sællegur. Hann hafnaði Guði sem mótaði hann, forsmáði klettinn sem bjargaði honum. Þeir vöktu afbrýði Drottins [...]
Biblíulestur – 24. nóvember – 5Mós 31.30–32.14
Móse flutti þá öllum söfnuði Ísraels þetta ljóð allt frá upphafi til enda. Hlustið, himnar, og ég mun mæla, jörðin hlýði á mál mitt. Kenning mín streymi sem regn, ræða [...]