Og sjötti engillinn básúnaði. Þá heyrði ég rödd eina frá hornunum á gullaltarinu sem er frammi fyrir Guði. Og röddin sagði við sjötta engilinn sem hélt á básúnunni: „Leys þú englana fjóra sem bundnir eru við fljótið mikla, Efrat.“ Og englarnir fjórir voru leystir. Þeim hafði verið haldið búnum til þessarar stundar, þessa dags, þessa mánaðar og þessa árs til þess að deyða þriðjung manna. Ég fékk að heyra fjölda riddarasveita þeirra. Tala þeirra var tvennar tíu þúsundir tíu þúsunda. Ég sá líka í sýninni hestana og þá sem riðu þeim: Þeir höfðu eldrauðar, svartbláar og brennisteinsgular brynjur og höfuð hestanna voru eins og ljónshöfuð. Af munnum þeirra gekk út eldur, reykur og brennisteinn. Í þessum þremur plágum, eldinum, reyknum og brennisteininum, sem út gekk af munni þeirra, fórst þriðjungur manna. Því að vald hestanna býr bæði í munni þeirra og í töglum þeirra því að tögl þeirra eru lík höggormum. Eru höfuð á þeim og með þeim granda þeir.
Þeir menn sem ekki fórust í þessum plágum létu samt ekki af breytni sinni og vildu ekki hætta að tilbiðja illu andana og skurðgoðin úr gulli, silfri, eiri, steini og tré, sem hvorki geta séð, heyrt né gengið. Ekki létu þeir heldur af manndrápum sínum og töfrum, frillulífi sínu og þjófnaði.