Eftir þetta sá ég annan engil stíga ofan af himni og hafði hann mikið vald og jörðin ljómaði af dýrð hans. Og hann hrópaði með sterkri röddu: „Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla og orðin að heimkynni djöfla og hæli alls konar óhreinna anda og óhreinna og viðbjóðslegra fugla. Því að hún hefur látið allar þjóðir drekka af lostavíni saurlífis síns sem vekur reiði Guðs, og konungar jarðarinnar drýgðu saurlifnað með henni og kaupmenn jarðarinnar auðguðust af taumlausum munaði hennar.“
Og ég heyrði aðra rödd af himni sem sagði: „Fólkið mitt, forðið yður úr borginni, svo að þér eigið engan hlut í syndum hennar og hreppið ekki plágur hennar. Því að syndir hennar náðu allt upp til himins og Guð minntist ranglætisverka hennar. Komið fram við hana eins og hún hefur komið fram við yður og látið hana fá tvöfalt fyrir það sem hún hefur gert. Byrlið henni tvöfalt í bikarinn sem hún hefur byrlað yður í. Veitið henni eins mikla kvöl og sorg og hennar stærilæti og óhóf hefur verið. Hún segir í hjarta sínu: Hér sit ég og er drottning, ekkja er ég eigi, sorg mun ég aldrei sjá. Þess vegna munu plágur hennar koma á einum degi: Dauði, sorg og hungur og í eldi mun hún verða brennd því að máttugur er Drottinn Guð sem dæmdi hana.“
Konungar jarðarinnar, sem drýgðu með henni saurlifnað og lifðu í munaði, munu gráta og kveina yfir henni er þeir sjá reykinn þegar hún brennur. Af ótta fyrir kvöl hennar munu þeir standa langt frá og segja: „Vei, vei, borgin mikla, Babýlon, borgin volduga, á einni stundu kom dómur þinn.“