1Synd Júda er rituð með járnstíl. Með demantsoddi er hún rist á spjöld hjartna þeirra og á altarishorn þeirra2þeim til áminningar. Ölturu þeirra og fórnarsúlur standa hjá grænu trjánum, á háu hæðunum,3í fjöllunum á hálendinu. Eigur þínar, alla fjársjóðu þína ofursel ég að herfangi vegna syndar, sem drýgð hefir verið í öllum héruðum þínum.4Þá munt þú verða að sleppa hendinni af óðali þínu, því er ég gaf þér, og ég mun láta þig þjóna óvinum þínum í landi, sem þú þekkir ekki, því að reiði mín er eldur brennandi, sem loga mun eilíflega.5Svo segir Drottinn: Bölvaður er sá maður, sem reiðir sig á menn og gjörir hold að styrkleik sínum, en hjarta hans víkur frá Drottni.6Hann er eins og einirunnur á saltsléttunni og hann lifir ekki það, að neitt gott komi. Hann býr á skrælnuðum stöðum í eyðimörkinni, á óbyggilegu saltlendi.7Blessaður er sá maður, sem reiðir sig á Drottin og lætur Drottin vera athvarf sitt.8Hann er sem tré, sem gróðursett er við vatn og teygir rætur sínar út að læknum, sem hræðist ekki, þótt hitinn komi, og er með sígrænu laufi, sem jafnvel í þurrka-ári er áhyggjulaust og lætur ekki af að bera ávöxt.9Svikult er hjartað fremur öllu öðru, og spillt er það. Hver þekkir það?10Ég, Drottinn, er sá, sem rannsaka hjartað, prófa nýrun, og það til þess að gjalda sérhverjum eftir breytni hans, eftir ávexti verka hans.11Sá, sem aflar auðs og eigi með réttu, er eins og akurhæna, sem liggur á eggjum, er hún eigi hefir orpið. Á miðri ævinni verður hann að yfirgefa auðinn og við ævilokin stendur hann sem heimskingi.12Hásæti dýrðarinnar, hátt upp hafið frá upphafi, er staður helgidóms vors.13Þú von Ísraels Drottinn! Allir þeir, sem yfirgefa þig, skulu til skammar verða. Já, þeir sem vikið hafa frá mér, verða skrifaðir í duftið, því að þeir hafa yfirgefið lind hins lifandi vatns, Drottin.14“Lækna mig, Drottinn, að ég megi heill verða; hjálpa mér, svo að mér verði hjálpað, því að þú ert minn lofstír.”15Sjá, þeir segja við mig: Hvar er orð Drottins? Rætist það þá!16Ég hefi ekki skotið mér undan því að vera hirðir eftir þinni bendingu, og óheilladagsins hefi ég ekki óskað það veist þú! Það, sem fram gengið hefir af vörum mínum, liggur bert fyrir augliti þínu.17Vertu mér ekki skelfing, þú athvarf mitt á ógæfunnar degi!18Lát ofsóknarmenn mína verða til skammar, en lát mig ekki verða til skammar. Lát þá skelfast, en lát mig ekki skelfast. Lát ógæfudag koma yfir þá og sundurmola þá tvöfaldri sundurmolan!19Svo mælti Drottinn við mig: Far og nem staðar í þjóðhliðinu, sem Júdakonungar ganga inn og út um, og í öllum hliðum Jerúsalem,20og seg við þá: Heyrið orð Drottins, þér Júdakonungar og allir Júdamenn og allir Jerúsalembúar, þér sem gangið inn um hlið þessi!21Svo segir Drottinn: Gætið yðar líf yðar liggur við og berið eigi byrðar á hvíldardegi, svo að þér komið með þær inn um hlið Jerúsalem.22Berið og engar byrðar út úr húsum yðar á hvíldardegi og vinnið ekkert verk, svo að þér haldið hvíldardaginn heilagan, eins og ég hefi boðið feðrum yðar.23En þeir hlýddu ekki og lögðu ekki við eyrun, heldur voru harðsvíraðir, svo að þeir hlýddu ekki, né þýddust aga.24En ef þér nú hlýðið mér segir Drottinn svo að þér komið ekki með neinar byrðar inn í hlið þessarar borgar á hvíldardegi, heldur haldið hvíldardaginn heilagan, svo að þér vinnið ekkert verk á honum,25þá munu fara inn um hlið þessarar borgar konungar, sem sitja í hásæti Davíðs, akandi í vögnum og ríðandi hestum, þeir og höfðingjar þeirra, Júdamenn og Jerúsalembúar, og borg þessi mun eilíflega byggð verða.26Og menn munu koma úr Júdaborgum og úr umhverfi Jerúsalem og úr Benjamínslandi og af láglendinu og úr fjöllunum og úr Suðurlandinu, þeir er færa brennifórn og sláturfórn og matfórn og reykelsi og þeir er færa þakkarfórn í musteri Drottins.27En ef þér hlýðið mér eigi, að halda helgan hvíldardaginn og bera enga byrði og ganga eigi inn um hlið Jerúsalem á hvíldardegi, þá mun ég leggja eld í hlið hennar, sem eyða mun höllum Jerúsalem og eigi slökktur verða.

17.1 Með járnpenna Job 19.24 – synd Júda Jer 2.22; 6.29; 13.23 – töflur hjartna Jer 31.33; Okv 3.3; 7.3; 2Kor 3.3; sbr 5Mós 6.4-9; Esk 36.25-27
17.2 Tré, hæðir Jer 2.20+
17.4 ,,Umlíðunarárið’’ 5Mós 30.15-20; sbr Jer 34.8-22 – að þræli Jer 15.14; 5Mós 28.48 – í landi sem í þekkir ekki Jer 16.13
17.5-8 Tveir kostir 5Mós 30.15-20; Slm 1; Okv 4.18-19; 12.28; 15.24; Sír 15.17; 33.14
17.5 Treysta ekki mönnum Jer 2.18,37; Jes 30.15; 31.1; Slm 146.3
17.7 Treysta Drottni Slm 9.11+ ; 34.9; 55.24+; Okv 16.20; Sír 34.15
17.8 Við vatn Slm 1.3 – sígrænt Esk 47.12
17.10 Guð rannskar hjartað Jer 11.20+ ; Job 34.21; Heb 4.12-13 – eftir breytni Jer 25.14; 32.19; Esk 18.30, Hós 12.3; Slm 62.13+ ; Job 34.11; Matt 16.27+
17.11 Safnar til einskis Slm 39.7; Okv 28.8; Lúk 12.16-21
17.12 Hásæti dýrðarinnar Jer 3.17; 14.21
17.13 Von Ísraels Jer 14.8; 50.7 – yfirgefa lind hins lifandi vatns Jer 2.13+ ; sbr Slm 36.10
17.14 Harmakvein Jer 11.18+ – lækna mig Slm 6.3; 103.3; 147.3 – að ég verði heill sbr Jer 31.18
17.15 Skal það rætast Jes 5.19; 2Pét 3.3-4
17.16 Óskaði ekki óheilladagsins Jer 8.18-22; 13.17; 14.17; 18.20; 20.8 – Guð vottur 1Þess 2.10
17.18 Ofsækjendur Jer 11.18-19; 15.10; 18.18; 20.2,7,8,10; 26.8-9; 37.11-16; 38.4-6 – hefnd Jer 11.20; 12.3; 15.15; 18.21-23; 20.11-12; Slm 35.4
17.21 Hvíldardagurinn 2Mós 16.23; 20.8-11; Neh 13.15-22; Jes 56.2-6; 58.13; Esk 20.20; 44.24
17.23 Þverskölluðust Jer 7.26+ – hlýða ekki Jer 5.3+
17.25 Ævinlega í byggð Jer 7.7; Jl 3.20
17.27 Eldur Jer 21.12,14 – óslökkvandi Jer 7.20+ – gleypa hallir Jer 37.8; 39.8; 52.13; Esk 16.41; sbr Jer 6.5