1Davíðsmaskíl. Sæll er sá er afbrotin eru fyrirgefin, synd hans hulin.2Sæll er sá maður er Drottinn tilreiknar eigi misgjörð, sá er eigi geymir svik í anda.3Meðan ég þagði, tærðust bein mín, allan daginn kveinaði ég,4því að dag og nótt lá hönd þín þungt á mér, lífsvökvi minn þvarr sem í sumarbreiskju. Sela5Þá játaði ég synd mína fyrir þér og fól eigi misgjörð mína. Ég mælti: Ég vil játa afbrot mín fyrir Drottni, og þú fyrirgafst syndasekt mína. Sela6Þess vegna biðji þig sérhver trúaður, meðan þig er að finna. Þótt vatnsflóðið komi, nær það honum eigi.7Þú ert skjól mitt, þú leysir mig úr nauðum, með frelsisfögnuði umkringir þú mig. Sela8Ég vil fræða þig og vísa þér veginn, er þú átt að ganga, ég vil kenna þér og hafa augun á þér:9“Verið eigi sem hestar eða skynlausir múlar; með taum og beisli verður að temja þrjósku þeirra, annars nálgast þeir þig ekki.”10Miklar eru þjáningar óguðlegs manns, en þann er treystir Drottni umlykur hann elsku.11Gleðjist yfir Drottni og fagnið, þér réttlátir, kveðið fagnaðarópi, allir hjartahreinir!

32.1-2 Sæll er sá … Róm 4.6-8
32.1 Sæll Slm 1.1+ – syndin hulin Slm 25.18; 85.3
32.2 Engin svik Jóh 1.47
32.3 Meðan ég þagði Slm 39.2-4 – tærðust bein mín Slm 31.11
32.5 Syndajátning Slm 38.19; 51.5; Job 31.33; 2Sam 12.13; 1Jóh 1.9,10
32.7 Skjól sbr Slm 7.2+
32.8 Vaka yfir þér Slm 33.18
32.10 Treysta Drottni Slm 9.11+; 55.24+
32.11 Réttlátir, grandvarir Slm 33.1; sbr 97.12