Fyrsta Mósebók 33. kafli2017-11-18T20:17:08+00:00
Fyrsta Mósebók 33. kafli

1Jakob hóf upp augu sín og sá Esaú koma og með honum fjögur hundruð manns. Skipti hann þá börnunum niður á Leu og Rakel og báðar ambáttirnar.2Og hann lét ambáttirnar og þeirra börn vera fremst, þá Leu og hennar börn, og Rakel og Jósef aftast.3En sjálfur gekk hann á undan þeim og laut sjö sinnum til jarðar, uns hann kom fast að bróður sínum.4Þá hljóp Esaú á móti honum og faðmaði hann, lagði hendur um háls honum og kyssti hann, og þeir grétu.5Og Esaú leit upp og sá konurnar og börnin og mælti: Hvernig stendur á þessu fólki, sem með þér er? Og hann svaraði: Það eru börnin, sem Guð hefir af náð sinni gefið þjóni þínum.6Þá gengu fram ambáttirnar og börn þeirra og hneigðu sig.7Þá gekk og Lea fram og börn hennar og hneigðu sig, og síðan gengu Jósef og Rakel fram og hneigðu sig.8Esaú mælti: Hvað skal allur þessi hópur, sem ég mætti? Jakob svaraði: Að ég megi finna náð í augum herra míns.9Þá mælti Esaú: Ég á nóg. Eig þú þitt, bróðir minn!10En Jakob sagði: Eigi svo. Hafi ég fundið náð í augum þínum, þá þigg þú gjöfina af mér, því að þegar ég sá auglit þitt, var sem ég sæi Guðs auglit, og þú tókst náðarsamlega á móti mér.11Ég bið þig, að þú þiggir gjöf mína, sem þér var færð, því að Guð hefir verið mér náðugur og ég hefi allsnægtir. Og hann lagði að honum, svo að hann þá gjöfina.12Þá mælti Esaú: Tökum okkur nú upp og höldum áfram, og skal ég fara á undan þér.13En hann svaraði honum: Þú sér, herra minn, að börnin eru þróttlítil og að í ferðinni eru lambær og kýr með kálfum, og ræki ég þær of hart einn dag, þá mundi öll hjörðin drepast.14Fari herra minn á undan þjóni sínum, en ég mun halda á eftir í hægðum mínum, eins og fénaðurinn getur farið, sem ég rek, og eins og börnin geta farið, uns ég kem til herra míns í Seír.15Þá mælti Esaú: Þá vil ég þó láta eftir hjá þér nokkra af þeim mönnum, sem með mér eru. Hann svaraði: Hver þörf er á því? Lát mig aðeins finna náð fyrir augum herra míns.16Síðan fór Esaú þann sama dag leiðar sinnar heim aftur til Seír.17Og Jakob hélt áfram til Súkkót og byggði sér hús, og handa fénaði sínum gjörði hann laufskála. Fyrir því heitir staðurinn Súkkót.18Jakob kom heill á hófi til Síkemborgar, sem er í Kanaanlandi, er hann kom frá Mesópótamíu, og hann sló tjöldum fyrir utan borgina.19Hann keypti landspilduna, sem hann hafði tjaldað á, af sonum Hemors, föður Síkems, fyrir hundrað silfurpeninga.20Og hann reisti þar altari og kallaði það El-elóhe-Ísrael.

33.1-17 Jakob og Esaú sættast Okv 16.7
33.10 Þiggðu gjöfina 1Mós 32.13
33.19 Akurinn 1Mós 48.22; Jós 24.32; Jóh 4.5
Hægt er að nálgast texta þessa kafla í öðrum íslenskum þýðingum með því að smella á nafn þýðingarinnar hér fyrir neðan. Þýðingin opnast í nýjum glugga.