Og kaupmenn jarðarinnar gráta og harma yfir henni því að enginn kaupir nú framar vörur þeirra, farma af gulli og silfri, gimsteinum og perlum, dýru líni og purpura, silki og skarlati, og alls konar ilmvið og alls konar muni af fílabeini og eðalviði, af eiri, járni og marmara, og kanelbörk og balsam, ilmjurtir og smyrsl, reykelsi, vín og olíu og fínt mjöl og hveiti og uxa og sauði og hesta og vagna og þræla og mannslíf. Ágóðinn, sem þú þráðir svo heitt, hefur brugðist þér, öll sæld og glys þér horfið og enginn mun neitt af því finna framar. Kaupmennirnir, sem seldu þessa hluti og auðguðust á henni, munu standa álengdar af ótta yfir kvöl hennar, grátandi og harmandi og segja: „Vei, vei, borgin mikla, sem klæddist dýru líni, purpura og skarlati og var prýdd gulli og gimsteinum og perlum. Á einni stundu eyddist allur þessi auður.“ Og allir skipstjórar, allir sjófarendur og hásetar og allir þeir sem atvinnu reka á sjónum stóðu álengdar. Þegar þeir sáu reykinn af brennandi borginni hrópuðu þeir: „Hvaða borg jafnast á við borgina miklu?“ Og þeir jusu mold yfir höfuð sér og hrópuðu grátandi og harmandi: „Vei, vei, borgin mikla, sem allir þeir er skip eiga á sjónum auðguðust á vegna auðæfa hennar. Á einni stundu var hún í eyði lögð.“ Fagna yfir henni, þú himinn og þér heilögu, postular og spámenn, því að Guð hefur hefnt yðar á henni.
