Engli safnaðarins í Efesus skalt þú rita:
Þetta segir sá sem heldur á stjörnunum sjö í hægri hendi sér, sá sem gengur á milli gullstiknanna sjö: Ég þekki verkin þín og erfiðið og þolgæði þitt. Ég veit að þú getur ekki sætt þig við vonda menn. Þú hefur reynt þá sem segja sjálfa sig vera postula en eru það ekki og þú hefur komist að því að þeir eru lygarar. Þú ert þolgóður og hefur þolað mikið vegna mín og ekki gefist upp. En það hef ég á móti þér að þú hefur fallið frá þínum fyrri kærleik. Minnst þú því úr hvaða hæð þú hefur hrapað, sjáðu að þér og breyttu eins og fyrrum. Að öðrum kosti kem ég til þín og færi ljósastiku þína úr stað nema þú sjáir að þér. En það mátt þú eiga að þú hatar verk Nikólaítanna sem ég sjálfur hata.
Hver sem eyra hefur hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun ég gefa að eta af lífsins tré sem er í Paradís Guðs.
Engli safnaðarins í Smyrnu skaltu rita:
Þetta segir sá fyrsti og síðasti, sá sem dó og varð aftur lifandi: Ég þekki þrengingu þína og fátækt – en þú ert samt auðugur. Ég veit hvernig þú ert hrakyrtur af þeim sem segja sjálfa sig vera Gyðinga en eru það ekki heldur samkunda Satans. Kvíð þú ekki því sem þú átt að líða. Djöfullinn mun varpa nokkrum yðar í fangelsi til þess að reyna yður og þér munuð þola þrengingu í tíu daga. Vertu trúr allt til dauða og ég mun gefa þér kórónu lífsins.
Hver sem eyra hefur hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun sá annar dauði ekki granda.