Biblíulestur 1. ágúst – Matt 22.1-22

2018-07-02T11:02:51+00:00Miðvikudagur 1. ágúst 2018|

Boðið til brúðkaups

1 Þá tók Jesús enn að segja þeim dæmisögu: 2 „Líkt er um himnaríki og konung einn sem gerði brúðkaup sonar síns. 3 Hann sendi þjóna sína að kalla boðsgestina til brúðkaupsins en þeir vildu ekki koma. 4 Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: Segið boðsgestunum: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið. 5 En boðsgestirnir skeyttu því ekki. Einn fór á akur sinn, annar til kaupskapar síns 6 en hinir tóku þjóna hans, misþyrmdu þeim og drápu.
7 Konungur reiddist, sendi út her sinn og lét tortíma morðingjum þessum og brenna borg þeirra. 8 Síðan segir hann við þjóna sína: Brúðkaupsveislan er tilbúin en boðsgestirnir voru ekki verðugir. 9 Farið því út á stræti og torg og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þið finnið. 10 Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum.
11 Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum. 12 Hann segir við hann: Vinur, hvernig ert þú hingað kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum? Maðurinn gat engu svarað. 13Konungur sagði þá við þjóna sína: Bindið hann á höndum og fótum og varpið honum í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna. 14 Því að margir eru kallaðir en fáir útvaldir.“

Keisarinn og Guð

15 Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín hvernig þeir gætu flækt Jesú í orðum. 16 Þeir senda til hans lærisveina sína ásamt Heródesarsinnum og þeir segja: „Meistari, við vitum að þú ert sannorður og kennir Guðs veg í sannleika, þú hirðir ekki um álit neins enda gerir þú þér engan mannamun. 17 Seg okkur því hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?“
18 Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: „Hvers vegna leggið þið snöru fyrir mig, hræsnarar? 19 Sýnið mér peninginn sem goldinn er í skatt.“
Þeir fengu honum denar. 20 Hann spyr: „Hvers mynd og nafn er á peningnum?“
21 Þeir svara: „Keisarans.“ Hann segir: „Gjaldið þá keisaranum það sem keisarans er og Guði það sem Guðs er.“
22 Þegar þeir heyrðu þetta undruðust þeir, yfirgáfu hann og gengu burt.