XVII.<\/p>\n
En hann sag\u00f0i til sinna l\u00e6risveina: [<\/span> „\u00d3m\u00f6gulegt er a\u00f0 \u00fear skyldi ei koma hneykslanir en ve \u00feeim fyrir hvern \u00fe\u00e6r koma. \u00dearfara v\u00e6ri honum a\u00f0 kvernarsteinn hengdist um h\u00e1ls honum og v\u00e6ri \u00ed sj\u00f3 kasta\u00f0 en \u00fea\u00f0 a\u00f0 hann hneyksli einn af \u00feessum vesalingum. Vakti\u00f0 y\u00f0ur. Ef br\u00f3\u00f0ur \u00feinn br\u00fdtur vi\u00f0 \u00feig \u00fe\u00e1 \u00e1tel hann og ef hann i\u00f0rast \u00fe\u00e1 fyrirgef honum \u00fea\u00f0. [<\/span> Og \u00fe\u00f3 hann brj\u00f3ti sj\u00f6 sinnum \u00e1 degi vi\u00f0 \u00feig og sn\u00faist sj\u00f6 sinnum aftur \u00e1 degi til \u00fe\u00edn og segi: \u00dea\u00f0 i\u00f0rar mig, \u00fe\u00e1 fyrirgef honum \u00fea\u00f0.“<\/p>\n \tOg postularnir s\u00f6g\u00f0u til Drottins: [<\/span> „Auk \u00fe\u00fa oss tr\u00fana.“ En Drottinn sag\u00f0i: „Ef \u00fe\u00e9r hef\u00f0u\u00f0 tr\u00fa sem anna\u00f0 mustar\u00f0skorn og seg\u00f0u\u00f0 \u00feessu aldintr\u00e9: Uppr\u00e6t \u00feig og r\u00f3tfest \u00feig \u00ed sj\u00f3num aftur, og mundi \u00fea\u00f0 y\u00f0ur hl\u00fd\u00f0a.<\/p>\n \tEn hver y\u00f0ar sem hefir \u00feann \u00fej\u00f3n er pl\u00e6gir og f\u00e9na\u00f0 hir\u00f0ir, n\u00e6r e\u00f0 hann kemur heim af akri, a\u00f0 hann segi honum \u00fe\u00e1: Far strax og set \u00feig til bor\u00f0s? Er \u00fea\u00f0 eigi so a\u00f0 hann segir til hans: [<\/span> B\u00fa til \u00fea\u00f0 eg haldi kveldver\u00f0 og stytt \u00feig upp og \u00fej\u00f3na m\u00e9r \u00fear til a\u00f0 eg hefi eti\u00f0 og drukki\u00f0 og eftir \u00e1 \u00fe\u00e1 skaltu eta og drekka. \u00deakkar hann nokku\u00f0 \u00feeim \u00fej\u00f3n \u00fe\u00f3 hann gj\u00f6r\u00f0i hva\u00f0 honum var bo\u00f0i\u00f0? Eg meina nei. So og \u00fe\u00e9r l\u00edka, n\u00e6r \u00fe\u00e9r hafi\u00f0 allt \u00fea\u00f0 gj\u00f6rt hva\u00f0 y\u00f0ur var bo\u00f0i\u00f0 \u00fe\u00e1 segi\u00f0: \u00d3n\u00fdtir \u00fej\u00f3nar eru v\u00e9r, hva\u00f0 v\u00e9r \u00e1ttum me\u00f0 skyldu a\u00f0 gj\u00f6ra \u00fea\u00f0 gj\u00f6r\u00f0u v\u00e9r.“<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 ske\u00f0i og \u00fe\u00e1 hann f\u00f3r til Jer\u00fasalem a\u00f0 hann dr\u00f3 mitt \u00ed gegnum Samariam og Galileam. [<\/span> Og er hann gekk inn \u00ed nokkurt kaupt\u00fan m\u00e6ttu honum t\u00edu l\u00edk\u00fer\u00e1ir menn hverjir e\u00f0 st\u00f3\u00f0u langt fr\u00e1, h\u00f3fu upp s\u00edna raust og s\u00f6g\u00f0u: „Jes\u00fa, g\u00f3\u00f0i meistari, miskunna oss!“ Og er hann s\u00e1 \u00fe\u00e1 sag\u00f0i hann til \u00feeirra: „Fari \u00fe\u00e9r og s\u00fdni\u00f0 y\u00f0ur prestunum.“ Og \u00fea\u00f0 ske\u00f0i er \u00feeir gengu \u00fea\u00f0an a\u00f0 \u00feeir ur\u00f0u hreinir. En einn af \u00feeim, n\u00e6r hann s\u00e1 \u00fea\u00f0 hann var hreinn vor\u00f0inn sneri hann aftur og lofa\u00f0i Gu\u00f0 me\u00f0 h\u00e1rri raust og f\u00e9ll fram \u00e1 s\u00edna \u00e1sj\u00f3nu fyrir f\u00e6tur honum og \u00feakka\u00f0i honum. Og \u00feessi var samverskur. En Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i: „Voru eigi t\u00edu hreinsa\u00f0ir? En hvar eru hinir n\u00edu? Fundust \u00f6ngvir a\u00f0rir \u00feeir aftur sneru og g\u00e6fi Gu\u00f0i d\u00fdr\u00f0 nema \u00feessi \u00fatlendingur?“ Og hanns sag\u00f0i til hans: „Statt upp og far h\u00e9\u00f0an. \u00de\u00edn tr\u00faa gj\u00f6r\u00f0i \u00feig h\u00f3lpinn.“<\/p>\n \tEn er hann var a\u00f0spur\u00f0ur af Phariseis hven\u00e6r e\u00f0 Gu\u00f0s r\u00edki k\u00e6mi svara\u00f0i hann og sag\u00f0i: [<\/span> „Gu\u00f0s r\u00edki kemur ei me\u00f0 ytri heg\u00f0an. \u00dear mun og eigi segjast: Sj\u00e1, h\u00e9r, e\u00f0a: \u00dear er \u00fea\u00f0. \u00dev\u00ed sj\u00e1i\u00f0, a\u00f0 Gu\u00f0s r\u00edki er hi\u00f0 innra me\u00f0 y\u00f0ur.“<\/p>\n \tOg enn sag\u00f0i hann til sinna l\u00e6risveina: „\u00de\u00e6r stundir koma \u00fea\u00f0 \u00fe\u00e9r muni\u00f0 girnast a\u00f0 sj\u00e1 einn dag Mannsins sonar og munu\u00f0 hann eigi sj\u00e1. Og \u00feeir munu segja til y\u00f0ar: Sj\u00e1 h\u00e9r, sj\u00e1 \u00fear. \u00de\u00e1 gangi\u00f0 ei \u00feanga\u00f0 og eigi heldur eftir fylgi\u00f0. \u00dev\u00ed a\u00f0 so sem elding af himni leiftrar og l\u00fdsir yfir allt hva\u00f0 undir himninum er l\u00edka svo mun Mannsins sonur vera \u00e1 s\u00ednum degi. [<\/span> En honum byrjar fyrst margt a\u00f0 \u00feola og hraktur vera af \u00feessari kynsl\u00f3\u00f0.<\/p>\n \tOg sem \u00fea\u00f0 ske\u00f0i \u00e1 d\u00f6gum N\u00f3a l\u00edka so mun \u00fea\u00f0 ske \u00e1 d\u00f6gum Mannsins sonar. [<\/span> \u00deeir \u00e1tu og drukku, \u00feeir kvongu\u00f0ust og l\u00e9tu sig gifta, allt til \u00feess dags er N\u00f3i gekk \u00ed \u00f6rkina og fl\u00f3\u00f0i\u00f0 kom og tort\u00fdndi \u00feeim \u00f6llum. L\u00edka einni ske\u00f0i \u00e1 d\u00f6gum Lot. \u00deeir \u00e1tu og drukku, \u00feeir keyptu og seldu, \u00feeir pl\u00f6ntu\u00f0u og uppbygg\u00f0u. En \u00feann dag e\u00f0 Lot f\u00f3r \u00fat af Sodoma rigndi ofan eldi og brennisteini af himni og fyrirf\u00f3r \u00feeim \u00f6llum. Eftir sl\u00edkum h\u00e6tti mun s\u00e1 dagur ske er Mannsins sonur mun opinberast.<\/p>\n \tHver hann ver\u00f0ur \u00ed \u00feann sama t\u00edma \u00e1 r\u00e6fri staddur og s\u00e9 hans b\u00fasgagn \u00ed h\u00fasinu, \u00fe\u00e1 st\u00edgi hann ei ofan \u00fea\u00f0 \u00ed burt a\u00f0 taka. [<\/span> So og einnin s\u00e1 hann er \u00e1 akri \u00fe\u00e1 sn\u00fai hann ei aftur eftir \u00fev\u00ed sem \u00e1 baki honum er. Minnist \u00fe\u00e9r \u00e1 konu Lots. Hver helst sem eftir s\u00e6kir s\u00edna \u00f6nd a\u00f0 forvara s\u00e1 fyrirfer henni og hver helst hann t\u00fdnir henni s\u00e1 b\u00fdr hana til l\u00edfs.<\/p>\n \tEg segi y\u00f0ur: [<\/span> \u00c1 \u00feeirri n\u00f3tt munu tveir liggja \u00e1 einni s\u00e6ng, mun einn me\u00f0tekinn og annar forl\u00e1tinn. Og tv\u00e6r munu mala til samans, mun ein me\u00f0tekin og \u00f6nnur forl\u00e1tin.“ \u00deeir sv\u00f6ru\u00f0u og s\u00f6g\u00f0u til hans: „Hvar \u00fe\u00e1, herra?“ En hann sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hvar helst a\u00f0 hr\u00e6i\u00f0 er, \u00feanga\u00f0 safnast og ernirnir.“<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XVII. En hann sag\u00f0i til sinna l\u00e6risveina: [ „\u00d3m\u00f6gulegt er a\u00f0 \u00fear skyldi ei koma hneykslanir en ve \u00feeim fyrir hvern \u00fe\u00e6r koma. \u00dearfara v\u00e6ri honum a\u00f0 kvernarsteinn hengdist um h\u00e1ls honum og v\u00e6ri \u00ed sj\u00f3 kasta\u00f0 en \u00fea\u00f0 a\u00f0 hann hneyksli einn af \u00feessum vesalingum. Vakti\u00f0 y\u00f0ur. Ef br\u00f3\u00f0ur \u00feinn br\u00fdtur vi\u00f0 \u00feig \u00fe\u00e1 \u00e1tel hann og ef hann i\u00f0rast \u00fe\u00e1 fyrirgef honum \u00fea\u00f0. [ Og \u00fe\u00f3 hann brj\u00f3ti sj\u00f6 sinnum \u00e1 degi vi\u00f0 \u00feig og sn\u00faist sj\u00f6 sinnum aftur \u00e1 degi til \u00fe\u00edn og segi: \u00dea\u00f0 i\u00f0rar mig, \u00fe\u00e1 fyrirgef honum \u00fea\u00f0.“ Og postularnir s\u00f6g\u00f0u til Drottins: [ […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3840","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3840","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3840"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3840\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3840"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}