IX.<\/p>\n
En Jes\u00fas kalla\u00f0i saman \u00fe\u00e1 t\u00f3lf er postular nefndust og gaf \u00feeim kraft og m\u00e1tt yfir alla dj\u00f6fla og \u00fea\u00f0 \u00feeir l\u00e6knu\u00f0u s\u00f3ttir, sendi \u00fe\u00e1 og \u00fat a\u00f0 pr\u00e9dika Gu\u00f0s r\u00edki og a\u00f0 gr\u00e6\u00f0a sj\u00faka og sag\u00f0i til \u00feeirra: [<\/span> „\u00de\u00e9r skulu\u00f0 ekkert bera me\u00f0 y\u00f0ur \u00e1 veg, hvorki staf n\u00e9 t\u00f6sku, eigi brau\u00f0 n\u00e9 peninga, og \u00fe\u00e9r skulu\u00f0 ei hafa tvo kyrtla. Og \u00ed hvert \u00fea\u00f0 h\u00fas sem \u00fe\u00e9r inngangi\u00f0 \u00fe\u00e1 bl\u00edfi\u00f0 \u00fear \u00feanga\u00f0 til \u00fe\u00e9r fari\u00f0 \u00ed burt \u00fea\u00f0an. Og s\u00e1 hver er me\u00f0tekur y\u00f0ur eigi \u00fe\u00e1 gangi\u00f0 \u00fat \u00far borg \u00feeirri og hristi\u00f0 duft af f\u00f3tum y\u00f0ar til vitnisbur\u00f0ar yfir \u00fe\u00e1.“ \u00deeir gengu \u00fat og fer\u00f0u\u00f0ust \u00ed gegnum kaupt\u00fan, bo\u00f0andi Gu\u00f0s r\u00edki og l\u00e6knandi alls sta\u00f0ar.<\/p>\n \tEn er Her\u00f3des fj\u00f3r\u00f0ungsh\u00f6f\u00f0ingi heyr\u00f0i \u00fea\u00f0 allt hva\u00f0 er hann gj\u00f6r\u00f0i var\u00f0 hann hr\u00e6ddur af \u00fev\u00ed a\u00f0 af sumum sag\u00f0ist \u00fea\u00f0 J\u00f3hannes v\u00e6ri af dau\u00f0a risinn en af sumum \u00fea\u00f0 El\u00edas v\u00e6ri augl\u00fdstur en af \u00f6\u00f0rum \u00fea\u00f0 einn af g\u00f6mlu sp\u00e1m\u00f6nnunum v\u00e6ri upp aftur risinn. [<\/span> Her\u00f3des sag\u00f0i: „Johannem l\u00e9t eg afh\u00f6f\u00f0a en hver er \u00feessi af hverjum eg heyri \u00fev\u00edl\u00edkt?“ Og hann f\u00fdstist a\u00f0 sj\u00e1 hann. <\/p>\n \tPostularnir komu aftur og sk\u00fdr\u00f0u honum fr\u00e1 hva\u00f0 mikla hluti e\u00f0 \u00feeir h\u00f6f\u00f0u gj\u00f6rt. [<\/span> Og hann t\u00f3k \u00fe\u00e1 til s\u00edn og veik afvega \u00ed ey\u00f0im\u00f6rk \u00feeirrar borgar sem h\u00e9t Betsa\u00edda. Og er f\u00f3lki\u00f0 var \u00feess vart dr\u00f3 \u00fea\u00f0 eftir honum. Og hann me\u00f0t\u00f3k \u00fea\u00f0 og tala\u00f0i fyrir \u00feeim af Gu\u00f0s r\u00edki, l\u00e6kna\u00f0i og \u00fe\u00e1 sem \u00feess \u00feurftu. En er l\u00ed\u00f0a t\u00f3k \u00e1 daginn gengu \u00feeir t\u00f3lf til hans og s\u00f6g\u00f0u honum: „L\u00e1t f\u00f3lki\u00f0 \u00ed fr\u00e1 \u00fe\u00e9r a\u00f0 \u00fea\u00f0 gangi \u00ed \u00feau \u00feorp og kaupt\u00fan er h\u00e9r eru \u00ed kring a\u00f0 herbergja sig og leita s\u00e9r a\u00f0 f\u00e6\u00f0u \u00fev\u00ed a\u00f0 v\u00e6r erum h\u00e9r \u00e1 ey\u00f0im\u00f6rku.“ En hann sag\u00f0i til \u00feeirra: „Gefi \u00fe\u00e9r \u00feeim a\u00f0 eta.“ \u00deeir s\u00f6g\u00f0u: „V\u00e6r h\u00f6fum eigi meir en fimm brau\u00f0 og tvo fiska nema vera megi a\u00f0 v\u00e6r f\u00f6rum og kaupum f\u00e6\u00f0u \u00feessu \u00f6llu f\u00f3lki.“ En \u00fear var n\u00e6r fimm \u00fe\u00fasund manns. Hann sag\u00f0i \u00fe\u00e1 til sinna l\u00e6risveina: „L\u00e1ti\u00f0 \u00fe\u00e1 setja sig \u00ed lag, fimmtigum saman.“ \u00deeir gj\u00f6r\u00f0u og so, settu sig ni\u00f0ur allir samt. Hann t\u00f3k \u00fe\u00e1 \u00feau fimm brau\u00f0 og tvo fiska, leit til himins, gj\u00f6r\u00f0i \u00feakkir og braut sundur, f\u00e9kk s\u00ednum l\u00e6risveinum a\u00f0 \u00feeir leg\u00f0i fyrir f\u00f3lki\u00f0. [<\/span> \u00deeir neyttu og ur\u00f0u allir saddir. \u00dea\u00f0 var og uppteki\u00f0 er \u00feeim haf\u00f0i afgengi\u00f0 af leifunum, t\u00f3lf karfir fullar.<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 gj\u00f6r\u00f0ist og \u00fe\u00e1 hann var einn og ba\u00f0st fyrir og hans l\u00e6risveinar hj\u00e1 honum a\u00f0 hann spur\u00f0i \u00fe\u00e1 a\u00f0 og sag\u00f0i: [<\/span> „Hvern segir f\u00f3lki\u00f0 mig vera?“ \u00deeir sv\u00f6ru\u00f0u og s\u00f6g\u00f0u: „\u00deeir segja \u00fe\u00fa s\u00e9rt J\u00f3hannes baptista en a\u00f0rir El\u00edas en sumir segja \u00fea\u00f0 einn af inum fyrri sp\u00e1m\u00f6nnum s\u00e9 upprisinn.“ Hann sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hvern segi \u00fe\u00e9r mig vera?“ S\u00edmon Petrus svara\u00f0i og sag\u00f0i:„\u00de\u00fa ert Kristur Gu\u00f0s.“ En hann hasta\u00f0i \u00e1 \u00fe\u00e1, bau\u00f0 \u00feeim a\u00f0 \u00feeir seg\u00f0i \u00fea\u00f0 ei neinum og sag\u00f0i \u00fea\u00f0 Mannsins syni b\u00e6ri margt a\u00f0 l\u00ed\u00f0a og forsm\u00e1\u00f0ur a\u00f0 ver\u00f0a af \u00f6ldungum, kennimannah\u00f6f\u00f0ingjum og skriftl\u00e6r\u00f0um og l\u00edfl\u00e1tinn ver\u00f0a og \u00e1 \u00feri\u00f0ja degi upp a\u00f0 r\u00edsa. [<\/span> <\/p>\n \tHann sag\u00f0i \u00fe\u00e1 til allra: [<\/span> „Ef nokkur vill m\u00e9r eftirfylgja hann afneiti sj\u00e1lfum s\u00e9r og taki \u00e1 sig sinn kross hversdagslega og fylgi m\u00e9r eftir. \u00dev\u00ed hver e\u00f0 s\u00ednu l\u00edfi vill bjarga hann t\u00fdnir \u00fev\u00ed en hver s\u00ednu l\u00edfi t\u00fdnir minna vegna hann gj\u00f6rir \u00fea\u00f0 h\u00f3lpi\u00f0. \u00dev\u00ed hva\u00f0 gagnar \u00fea\u00f0 manninum \u00fe\u00f3 hann hreppi allan heim en glati sj\u00e1lfum s\u00e9r e\u00f0ur ska\u00f0i sj\u00e1lfan sig? \u00dev\u00ed hver hann feilar s\u00e9r m\u00edn og minna or\u00f0a \u00feess mun Mannsins sonur feila s\u00e9r \u00fe\u00e1 hann kemur \u00ed d\u00fdr\u00f0 sinni og f\u00f6\u00f0ur s\u00edns og heilagra engla. En eg segi y\u00f0ur sannlega a\u00f0 nokkrir af \u00feeim h\u00e9r standa smakka eigi dau\u00f0ann \u00feanga\u00f0 til \u00feeir sj\u00e1 Gu\u00f0s r\u00edki.“<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 ske\u00f0i og eftir \u00feessa r\u00e6\u00f0u, n\u00e6r \u00e1tta d\u00f6gum, a\u00f0 hann t\u00f3k me\u00f0 s\u00e9r Petrum, Jacobum og Johannem og gekk upp \u00e1 fjalli\u00f0 a\u00f0 bi\u00f0jast fyrir. [<\/span> Og \u00fe\u00e1 er hann ba\u00f0st fyrir var\u00f0 hans andlitsmynd \u00f6nnur og hans kl\u00e6\u00f0i hv\u00edt og sk\u00ednandi. [<\/span> Og sj\u00e1, a\u00f0 tveir menn t\u00f6lu\u00f0u vi\u00f0 hann hverjir e\u00f0 voru Moyses og El\u00eda sem s\u00e1ust \u00ed birtunni og t\u00f6lu\u00f0u um hans \u00fatf\u00f6r hverja hann mundi fullkomna til Jer\u00fasalem. En P\u00e9tur og \u00feeir er voru me\u00f0 honum voru mj\u00f6g svefn\u00feunga. Og er \u00feeir v\u00f6knu\u00f0u s\u00e1u \u00feeir hans d\u00fdr\u00f0 og \u00fe\u00e1 tvo menn er hj\u00e1 honum st\u00f3\u00f0u.<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 var\u00f0 og \u00fe\u00e1 er hinir voru fr\u00e1 honum viknir a\u00f0 P\u00e9tur sag\u00f0i til Jes\u00fa: „Meistari, gott er oss h\u00e9r a\u00f0 vera og gj\u00f6rum h\u00e9r upp \u00ferj\u00e1r tjaldb\u00fa\u00f0i, \u00fe\u00e9r eina, Moyse eina, Elie eina.“ Og hann vissi eigi hva\u00f0 hann sag\u00f0i. En \u00fe\u00e1 hann tala\u00f0i \u00feetta kom sk\u00fd og skugg\u00f0i yfir \u00fe\u00e1. Og \u00feeir \u00f3ttu\u00f0ust er sk\u00fdi\u00f0 lei\u00f0 yfir \u00feeim. Og r\u00f6dd kom \u00far sk\u00fdinu er sag\u00f0i: „\u00deessi er sonur minn elskulegur, heyri\u00f0 honum.“ Og \u00ed \u00fev\u00ed er r\u00f6ddin var\u00f0 fundu \u00feeir Jes\u00fa einansaman. Og \u00feeir \u00fe\u00f6g\u00f0u og s\u00f6g\u00f0u eigi neinum fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00e1 \u00feeim d\u00f6gum hva\u00f0 \u00feeir h\u00f6f\u00f0u s\u00e9\u00f0.<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 ske\u00f0i og annars dags er \u00feeir f\u00f3ru ofan af fjallinu a\u00f0 margt f\u00f3lk rann \u00ed m\u00f3ti honum. [<\/span> Og sj\u00e1, a\u00f0 ma\u00f0ur \u00ed bland f\u00f3lki\u00f0 kalla\u00f0i upp og sag\u00f0i: „Meistari, eg bei\u00f0i \u00feig, sj\u00e1 til sonar m\u00edns \u00fev\u00ed a\u00f0 hann er minn einkason og sj\u00e1, a\u00f0 andinn gr\u00edpur hann, \u00fe\u00e1 emjar hann upp jafnsnart, hr\u00edfur hann me\u00f0 fro\u00f0ufalli og varla skilst vi\u00f0 hann \u00fe\u00e1 hann hefir sliti\u00f0 hann. Og eg ba\u00f0 \u00fe\u00edna l\u00e6risveina a\u00f0 \u00feeir r\u00e6ki hann \u00fat og \u00feeir g\u00e1tu eigi.“ \u00de\u00e1 svara\u00f0i Jes\u00fas og sag\u00f0i: [<\/span> „\u00d3 \u00fe\u00fa hin fr\u00e1hverfa og vantr\u00faa\u00f0a kynsl\u00f3\u00f0! Hversu lengi \u00fe\u00e1 skal eg hj\u00e1 y\u00f0ur vera og l\u00ed\u00f0a y\u00f0ur? F\u00e6r \u00fe\u00fa hinga\u00f0 son \u00feinn.“ Og \u00fe\u00e1 hann kom til hans hreif dj\u00f6fullinn hann og sleit. En Jes\u00fas straffa\u00f0i hinn \u00f3hreina anda og l\u00e6kna\u00f0i piltinn og f\u00e9kk hann f\u00f6\u00f0ur s\u00ednum. En \u00feeim \u00f3gna\u00f0i \u00f6llum vi\u00f0 Gu\u00f0s mikilvirki. En er allir \u00feeir undru\u00f0ust \u00fea\u00f0 allt hva\u00f0 hann gj\u00f6r\u00f0i sag\u00f0i hann til sinna l\u00e6risveina: [<\/span> „Setji\u00f0 \u00feessa r\u00e6\u00f0u \u00ed hj\u00f6rtu y\u00f0ar. \u00dev\u00ed a\u00f0 \u00fear mun koma a\u00f0 Mannsins son mun seljast \u00ed manna hendur.“ En \u00fea\u00f0 or\u00f0 undirst\u00f3\u00f0u \u00feeir eigi og \u00fea\u00f0 var huli\u00f0 fyrir \u00feeim so a\u00f0 \u00feeir skildu \u00fea\u00f0 eigi. Og \u00feeir \u00f3ttu\u00f0ust a\u00f0 spyrja hann a\u00f0 \u00fev\u00ed sama or\u00f0i.<\/p>\n \tEn s\u00e1 \u00feanki h\u00f3fst \u00feeirra \u00e1 milli hver \u00feeirra mundi mestur ver\u00f0a. [<\/span> Og \u00fe\u00e1 er Jes\u00fas s\u00e1 \u00feeirra hjartans \u00feanka \u00fereif hann barn og setti \u00fea\u00f0 hj\u00e1 s\u00e9r og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hver helst er me\u00f0tekur \u00fev\u00edl\u00edkt barn \u00ed m\u00ednu nafni s\u00e1 me\u00f0tekur mig og hver hann me\u00f0tekur mig s\u00e1 me\u00f0tekur \u00feann er mig sendi. En s\u00e1 y\u00f0ar sem minnstur er hann mun mikill ver\u00f0a.“<\/p>\n \tJ\u00f3hannes svara\u00f0i \u00fe\u00e1 og sag\u00f0i: „Meistari, v\u00e6r s\u00e1um \u00feann er rak dj\u00f6fla \u00fat \u00ed \u00fe\u00ednu nafni og v\u00e6r fyrirbu\u00f0um honum \u00fea\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 fylgdi \u00fe\u00e9r eigi eftir me\u00f0ur oss.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: [<\/span> „Fyrirbj\u00f3\u00f0i\u00f0 honum \u00fea\u00f0 eigi \u00fev\u00ed a\u00f0 hver hann er ei m\u00f3t oss s\u00e1 er me\u00f0 oss.“<\/p>\n \tEn \u00fea\u00f0 ske\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00feeir dagar voru fullkomna\u00f0ir er hann skyldi uppnemast sneri hann sinni \u00e1sj\u00e1n a\u00f0 ganga til Jer\u00fasalem. [<\/span> Og hann l\u00e9t sendibo\u00f0 fara fyhrir sinni augs\u00fdn. \u00deeir f\u00f3ru og gengu inn \u00ed samverskan kaupsta\u00f0 a\u00f0 \u00feeir reiddu \u00fear til fyrir honum. En \u00feeir e\u00f0 \u00fear voru t\u00f3ku eigi vi\u00f0 honum af \u00fev\u00ed a\u00f0 hann haf\u00f0i sn\u00fai\u00f0 sinni \u00e1sj\u00e1n a\u00f0 reisa upp til Jer\u00fasalem. En er hans l\u00e6risveinar, Jacobus og J\u00f3hannes, s\u00e1u \u00fea\u00f0 s\u00f6g\u00f0u \u00feeir: „Viltu, l\u00e1var\u00f0ur, \u00fe\u00e1 viljum v\u00e9r segja a\u00f0 eldur komi af himni og fort\u00e6ri \u00feeim l\u00edka sem a\u00f0 El\u00edas gj\u00f6r\u00f0i.“ En Jes\u00fas sneri s\u00e9r vi\u00f0, hasta\u00f0i \u00e1 \u00fe\u00e1 og sag\u00f0i: [<\/span> „Viti \u00fe\u00e9r eigi hvers anda synir \u00fe\u00e9r eru\u00f0? \u00dev\u00ed Mannsins sonur er eigi kominn til \u00feess a\u00f0 fyrirfara s\u00e1lum manna heldur \u00fe\u00e6r a\u00f0 frelsa.“ Og \u00feeir gengu burt \u00ed anna\u00f0 kaupt\u00fan.<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 ske\u00f0i og er \u00feeir voru \u00e1 veginum a\u00f0 nokkur sag\u00f0i til hans: „Eg vil fylgja \u00fe\u00e9r eftir hvert helst \u00fe\u00fa fer.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: [<\/span> „Refar hafa holur og fuglar himins hrei\u00f0ur en Mannsins son hefir eigi hvar hann megi s\u00ednu h\u00f6f\u00f0i a\u00f0 halla.“ Hann sag\u00f0i og til eins annars: „Fylg \u00fe\u00fa m\u00e9r eftir.“ En s\u00e1 sag\u00f0i: „Herra, lofa m\u00e9r fyrst a\u00f0 ganga og greftra f\u00f6\u00f0ur minn.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: [<\/span> „L\u00e1t \u00fe\u00e1 dau\u00f0u grafa s\u00edna inu dau\u00f0u en \u00fe\u00fa, gakk og bo\u00f0a Gu\u00f0s r\u00edki.“<\/p>\n \tOg annar sag\u00f0i: „Herra, eg vil \u00fe\u00e9r eftirfylgja en lofa m\u00e9r \u00fe\u00f3 fyrst a\u00f0 segja \u00feeim m\u00edna burtf\u00f6r sem eru \u00ed m\u00ednu h\u00fasi.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: „Enginn er \u00fer\u00edfur sinni hendi a\u00f0 ar\u00f0rinum og l\u00edtur \u00e1 bak s\u00e9r aftur er h\u00e6filegur Gu\u00f0s r\u00edkis.“<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" IX. En Jes\u00fas kalla\u00f0i saman \u00fe\u00e1 t\u00f3lf er postular nefndust og gaf \u00feeim kraft og m\u00e1tt yfir alla dj\u00f6fla og \u00fea\u00f0 \u00feeir l\u00e6knu\u00f0u s\u00f3ttir, sendi \u00fe\u00e1 og \u00fat a\u00f0 pr\u00e9dika Gu\u00f0s r\u00edki og a\u00f0 gr\u00e6\u00f0a sj\u00faka og sag\u00f0i til \u00feeirra: [ „\u00de\u00e9r skulu\u00f0 ekkert bera me\u00f0 y\u00f0ur \u00e1 veg, hvorki staf n\u00e9 t\u00f6sku, eigi brau\u00f0 n\u00e9 peninga, og \u00fe\u00e9r skulu\u00f0 ei hafa tvo kyrtla. Og \u00ed hvert \u00fea\u00f0 h\u00fas sem \u00fe\u00e9r inngangi\u00f0 \u00fe\u00e1 bl\u00edfi\u00f0 \u00fear \u00feanga\u00f0 til \u00fe\u00e9r fari\u00f0 \u00ed burt \u00fea\u00f0an. Og s\u00e1 hver er me\u00f0tekur y\u00f0ur eigi \u00fe\u00e1 gangi\u00f0 \u00fat \u00far borg \u00feeirri og hristi\u00f0 duft af f\u00f3tum […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3832","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3832","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3832"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3832\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}