V.<\/p>\n
En \u00fea\u00f0 ske\u00f0i \u00fe\u00e1 e\u00f0 f\u00f3lki\u00f0 flykktist a\u00f0 honum til a\u00f0 heyra Gu\u00f0s or\u00f0 og hann sj\u00e1lfur st\u00f3\u00f0 vi\u00f0 sj\u00f3inn Genesaret og leit tv\u00f6 skip standa vi\u00f0 sj\u00f3inn en fiskimennirnir voru stignir af skipi og \u00fevo\u00f0u net s\u00edn. [<\/span> \u00de\u00e1 st\u00e9 hann \u00e1 eitt skip \u00fea\u00f0 sem S\u00edmonar var og ba\u00f0 a\u00f0 draga nokku\u00f0 fr\u00e1 landi. Hann sat og kenndi f\u00f3lkinu af skipinu. <\/p>\n \tOg sem hann gaf upp a\u00f0 kenna sag\u00f0i hann til S\u00edmonar: „Drag \u00fe\u00fa \u00fat \u00e1 dj\u00fapi\u00f0 og leysi\u00f0 net y\u00f0ar til fiskidr\u00e1ttar.“ S\u00edmon svara\u00f0i og sag\u00f0i til hans: „Meistari, \u00ed alla n\u00f3tt h\u00f6fu v\u00e6r erfi\u00f0a\u00f0 og fengum ekkert. En \u00ed \u00fe\u00ednu or\u00f0i mun eg mitt net uppleysa.“ Og \u00fe\u00e1 er \u00feeir h\u00f6f\u00f0u \u00fea\u00f0 gj\u00f6rt luktu \u00feeir inni mikla merg\u00f0 fiska og \u00feeirra net rifna\u00f0i. \u00deeir bentu og s\u00ednum f\u00e9l\u00f6gum sem voru \u00e1 \u00f6\u00f0ru skipinu \u00fea\u00f0 \u00feeir k\u00e6mi og hj\u00e1lpu\u00f0u \u00feeim. Og \u00feeir komu og hl\u00f3\u00f0u b\u00e6\u00f0i skipin full so \u00feau sukku a\u00f0 mestu.<\/p>\n \t\u00de\u00e1 Simon Petrus s\u00e1 \u00fea\u00f0 f\u00e9ll hann til knj\u00e1nna Jes\u00fa og sag\u00f0i: [<\/span> „Gakk fr\u00e1 m\u00e9r, l\u00e1var\u00f0ur, \u00fev\u00ed eg em ma\u00f0ur syndugur.“ Af \u00fev\u00ed felmtur var yfir hann kominn og yfir \u00fe\u00e1 alla sem me\u00f0 honum voru a\u00f0 \u00feeim fiskidr\u00e6tti er \u00feeir fengu saman, l\u00edka einnin yfir Jacobum og Johannem, sonu Zebedei, lagsmenn S\u00edmonar. Og Jes\u00fas sag\u00f0i til S\u00edmonar: „\u00d3ttast \u00fe\u00fa eigi \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00e9\u00f0an \u00ed fr\u00e1 skalt \u00fe\u00fa menn vei\u00f0a.“ Og \u00feeir dr\u00f3gu s\u00edn skip a\u00f0 landi og yfirg\u00e1fu alla hltui og fylgdu honum eftir.<\/p>\n \t\u00dea\u00f0 ske\u00f0i og \u00fe\u00e1 hann var \u00ed einni borg og sj\u00e1, a\u00f0 \u00fear var ma\u00f0ur fullur vanheilsu. [<\/span> Og \u00fe\u00e1 hann s\u00e1 Jes\u00fam f\u00e9ll hann fram \u00e1 s\u00edna \u00e1sj\u00f3nu, ba\u00f0 hann og sag\u00f0i: „Drottinn, ef \u00fe\u00fa vilt \u00fe\u00e1 kanntu a\u00f0 hreinsa mig.“ Og Jes\u00fas r\u00e9tti \u00fat s\u00edna h\u00f6nd og t\u00f3k \u00e1 honum og sag\u00f0i: „Eg vil, vert hreinn.“ Og jafnskj\u00f3tt hvarf vanheilsan af honum. Og hann bau\u00f0 honum a\u00f0 segja \u00fea\u00f0 \u00f6ngvum: „Heldur gakk og s\u00fdn \u00feig kennim\u00f6nnunum og f\u00f3rna fyrir \u00feinni hreinsan sem Moyses bau\u00f0, \u00feeim til vitnisbur\u00f0ar.“<\/p>\n \tEn er hans rykti barst v\u00ed\u00f0ara \u00fat kom margt f\u00f3lk saman honum a\u00f0 heyra og a\u00f0 l\u00e6knast af s\u00ednum s\u00f3ttum. En hann veik s\u00e9r afvega \u00ed ey\u00f0im\u00f6rk og ba\u00f0st fyrir.<\/p>\n \tOg \u00fea\u00f0 bar til \u00e1 einum degi er hann sat og kenndi og \u00fear s\u00e1tu Pharisei og l\u00f6gspekingar sem komnir voru af \u00f6llum kaupt\u00fanum \u00far Galilea og Judea og fr\u00e1 Jer\u00fasalem. Og kraftur Drottins gekk fr\u00e1 honum til a\u00f0 l\u00e6kna \u00fe\u00e1. Og sj\u00e1, a\u00f0 menn b\u00e1ru \u00feann mann \u00e1 s\u00e6ng er iktsj\u00fakur var og s\u00f3ttu til a\u00f0 koma honum inn og leggja hann fyrir hann fram. [<\/span> Og er \u00feeir g\u00e1tu eigi haft hann inn fyrir f\u00f3lkinu f\u00f3ru \u00feeir upp \u00e1 r\u00e6fri\u00f0 og l\u00e9tu hann s\u00edga \u00ed s\u00e6nginni ni\u00f0ur um \u00feekjuna mitt \u00e1 milli \u00feeirra, fram fyrir Jes\u00fam. Og er hann leit \u00feeirra tr\u00fa sag\u00f0i hann: „Ma\u00f0ur, fyrirgefist \u00fe\u00e9r syndir \u00fe\u00ednar.“ Skriftl\u00e6r\u00f0ir og Pharisei t\u00f3ku a\u00f0 hugsa me\u00f0 s\u00e9r og s\u00f6g\u00f0u: „Hver er \u00feessi sem m\u00e6lir gu\u00f0lastan? Hver m\u00e1 syndir fyrirgefa nema Gu\u00f0 einn?“<\/p>\n \tEn er Jes\u00fas fornam \u00feeirra hugsan svara\u00f0i hann og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hva\u00f0 hugsi \u00fe\u00e9r vont \u00ed y\u00f0rum hj\u00f6rtum? Hvert er au\u00f0veldara a\u00f0 segja: \u00de\u00e9r eru \u00fe\u00ednar syndir fyrirgefnar e\u00f0a a\u00f0 segja: Statt upp og gakk? En so a\u00f0 \u00fe\u00e9r viti\u00f0 \u00fea\u00f0 Mannsins sonur hefur magt til \u00e1 j\u00f6r\u00f0u a\u00f0 fyrirgefa syndirnar“ sag\u00f0i hann til hins iktsj\u00faka: „\u00de\u00e9r segi eg: Statt upp og tak s\u00e6ng \u00fe\u00edna og gakk \u00ed \u00feitt h\u00fas.“ Og jafnskj\u00f3tt st\u00f3\u00f0 hann upp \u00feeim \u00e1sj\u00e1\u00f6ndum og t\u00f3k s\u00e6ngina upp \u00fe\u00e1 er hann haf\u00f0i \u00e1 legi\u00f0 og gekk \u00ed sitt h\u00fas, lofandi Gu\u00f0. \u00deeim \u00f3gna\u00f0i \u00f6llum og lofu\u00f0u Gu\u00f0 og fylltust af \u00f3tta og s\u00f6g\u00f0u: „\u00cd dag h\u00f6fum v\u00e6r s\u00e9\u00f0 undarlega hluti.“<\/p>\n \tEftir \u00fea\u00f0 gekk hann \u00fat og s\u00e1 \u00feann tollheimtumann er Lev\u00ed var a\u00f0 nafni, sitjanda vi\u00f0 tollb\u00fa\u00f0ina, og sag\u00f0i til hans: [<\/span> „Fylg \u00fe\u00fa m\u00e9r eftir.“ Og hann forl\u00e9t allt, st\u00f3\u00f0 upp og fylgdi honum eftir. Lev\u00ed gj\u00f6r\u00f0i honum miki\u00f0 heimbo\u00f0 \u00ed s\u00ednu h\u00fasi. \u00dear var og mikill fj\u00f6ldi tollheimtumanna og annarra \u00feeirra er me\u00f0ur \u00feeim s\u00e1tu til bor\u00f0sins. Pharisei og skriftl\u00e6r\u00f0u m\u00f6glu\u00f0u vi\u00f0 hans l\u00e6risveina og s\u00f6g\u00f0u: „\u00dev\u00ed eti \u00fe\u00e9r og drekki\u00f0 me\u00f0 tolltektarm\u00f6nnum og bersyndugum?“ Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i til \u00feeirra: „\u00deeir \u00feurfa eigi l\u00e6knarans vi\u00f0 sem heilbrig\u00f0ir eru heldur \u00feeir sem sj\u00fakir eru. \u00dev\u00ed a\u00f0 eigi kom eg a\u00f0 kalla r\u00e9ttl\u00e1ta heldur synduga til i\u00f0ranar.“ [<\/span> <\/p>\n \tEn \u00feeir s\u00f6g\u00f0u til hans: [<\/span> „\u00dev\u00ed f\u00f6stu\u00f0u l\u00e6risveinar Johannis so oft og b\u00e1\u00f0ust fyrir, so og l\u00edka Phariseis l\u00e6risveinar, en \u00fe\u00ednir l\u00e6risveinar eta og drekka?“ Hann sag\u00f0i \u00fe\u00e1 til \u00feeirra: „Megi \u00fe\u00e9r nokku\u00f0 l\u00e1ta br\u00fa\u00f0gumans syni fasta \u00e1 me\u00f0an br\u00fa\u00f0guminn er hj\u00e1 \u00feeim? En \u00feeir t\u00edmar munu koma a\u00f0 br\u00fa\u00f0gumanum mun fr\u00e1 \u00feeim kippt og \u00fe\u00e1 munu \u00feeir fasta \u00e1 \u00feeim d\u00f6gum.“<\/p>\n \tOg hann sag\u00f0i \u00ed eftirl\u00edkingum til \u00feeirra: [<\/span> „Enginn setur b\u00f3t af n\u00fdju kl\u00e6\u00f0i \u00e1 gamalt fat, annars trefur hi\u00f0 n\u00fdja \u00fea\u00f0 upp og b\u00f3tin af \u00fev\u00ed inu n\u00fdja fellur eigi vi\u00f0 hi\u00f0 gamla. Og enginn l\u00e6tur n\u00fdtt v\u00edn \u00ed forna belgi, annars sprengir hi\u00f0 n\u00fdja v\u00edn belgina og \u00fea\u00f0 spillist en v\u00ednbelgirnir tort\u00fdnast, heldur skal n\u00fdtt v\u00edn l\u00e1tast \u00ed n\u00fdja belgi og mun \u00fe\u00e1 hvorttveggja forvarast. So er og enginn sem drekkur af hinum gamla og vilji strax hi\u00f0 n\u00fdja \u00fev\u00ed a\u00f0 hann segir: Hi\u00f0 gamla er betra.“<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" V. En \u00fea\u00f0 ske\u00f0i \u00fe\u00e1 e\u00f0 f\u00f3lki\u00f0 flykktist a\u00f0 honum til a\u00f0 heyra Gu\u00f0s or\u00f0 og hann sj\u00e1lfur st\u00f3\u00f0 vi\u00f0 sj\u00f3inn Genesaret og leit tv\u00f6 skip standa vi\u00f0 sj\u00f3inn en fiskimennirnir voru stignir af skipi og \u00fevo\u00f0u net s\u00edn. [ \u00de\u00e1 st\u00e9 hann \u00e1 eitt skip \u00fea\u00f0 sem S\u00edmonar var og ba\u00f0 a\u00f0 draga nokku\u00f0 fr\u00e1 landi. Hann sat og kenndi f\u00f3lkinu af skipinu. Og sem hann gaf upp a\u00f0 kenna sag\u00f0i hann til S\u00edmonar: „Drag \u00fe\u00fa \u00fat \u00e1 dj\u00fapi\u00f0 og leysi\u00f0 net y\u00f0ar til fiskidr\u00e1ttar.“ S\u00edmon svara\u00f0i og sag\u00f0i til hans: „Meistari, \u00ed alla n\u00f3tt h\u00f6fu v\u00e6r erfi\u00f0a\u00f0 og […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3828","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3828","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3828"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3828\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3828"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}