XII.<\/p>\n
Hann t\u00f3k og til a\u00f0 tala vi\u00f0 \u00fe\u00e1 \u00ed eftirl\u00edkingum: [<\/span> „Ma\u00f0ur planta\u00f0i v\u00edngar\u00f0 og girti gar\u00f0 um og gr\u00f3f \u00fear v\u00edn\u00fer\u00fagu og bygg\u00f0i \u00fear upp turn og skipa\u00f0i hann me\u00f0 v\u00edngar\u00f0smenn og fer\u00f0a\u00f0ist langt \u00ed burt. Og er t\u00edmi var til sendi hann \u00fej\u00f3n sinn til v\u00edngar\u00f0smannanna a\u00f0 hann me\u00f0t\u00e6ki af \u00feeim \u00fat af v\u00edngar\u00f0sins \u00e1vexti. En \u00feeir handt\u00f3ku hann og b\u00f6r\u00f0u og l\u00e9tu erindislausan \u00ed burt fara. Og enn aftur sendi hann annan \u00fej\u00f3n til \u00feeirra og hans h\u00f6fu\u00f0 lestu \u00feeir grj\u00f3ti og slepptu spottu\u00f0um \u00ed burt. Og \u00fe\u00e1 enn aftur sendi hann annan og \u00feann afl\u00edfu\u00f0u \u00feeir og fleiri a\u00f0ra, suma h\u00fdddu \u00feeir en suma dr\u00e1pu \u00feeir.<\/p>\n \tHann haf\u00f0i \u00fe\u00e1 enn eftir einn sinn k\u00e6rastan son og \u00feann sendi hann seinastan til \u00feeirra og sag\u00f0i: \u00deeir munu feila s\u00e9r fyrir syni m\u00ednum. En v\u00edngar\u00f0smennirnir s\u00f6g\u00f0u s\u00edn \u00e1 milli: \u00deessi er erfinginn. Komi \u00fe\u00e9r, vegum hann so a\u00f0 vor ver\u00f0i arftakan. Og \u00feeir h\u00f6ndlu\u00f0u hann og afl\u00edfu\u00f0u og k\u00f6stu\u00f0u honum \u00fat fyrir v\u00edngar\u00f0inn. En hva\u00f0 mun n\u00fa herra v\u00edngar\u00f0sins gj\u00f6ra til? Hann mun koma og tort\u00fdna v\u00edngar\u00f0sm\u00f6nnum og gefa v\u00edngar\u00f0inn \u00f6\u00f0rum. Hafi \u00fe\u00e9r eigi lesi\u00f0 \u00feessa skrift: [<\/span> \u00deann stein er byggendur forl\u00f6g\u00f0u hann er or\u00f0inn h\u00f6fu\u00f0 hyrningar. Af Drottni er \u00feetta gj\u00f6rt og er undarlegt fyrir vorum augum?“ Og \u00feeir leitu\u00f0u vi\u00f0 a\u00f0 handtaka hann en hr\u00e6ddust \u00fe\u00f3 l\u00fd\u00f0inn \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00feeir fundu \u00fea\u00f0 hann sag\u00f0i \u00feessa eftirl\u00edking til \u00feeirra. \u00deeir forl\u00e9tu hann og gengu \u00ed burt.<\/p>\n \tOg \u00feeir sendu til hans nokkra af Phariseis og Herodis \u00fe\u00e9nara a\u00f0 \u00feeir veiddu hann \u00ed or\u00f0um. [<\/span> \u00deeir komu og s\u00f6g\u00f0u til hans: „V\u00e9r vitum a\u00f0 \u00fe\u00fa ert sanns\u00f6gull og skeytir eigi neinum. \u00dev\u00ed a\u00f0 \u00fe\u00fa fer ekki eftir mannvir\u00f0ingu heldur kennir \u00fe\u00fa Gu\u00f0s g\u00f6tu me\u00f0 sannleika. Hvert leyfist oss a\u00f0 gefa keisaranum skatt e\u00f0ur eigi?“ Hann vissi \u00feeirra undirhyggju og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hv\u00ed freisti \u00fe\u00e9r m\u00edn? F\u00e6ri\u00f0 m\u00e9r peninginn a\u00f0 eg sj\u00e1i hann.“ Og \u00feeir fengu honum einn. \u00de\u00e1 sag\u00f0i hann til \u00feeirra: „Hvers er \u00feessi mynd og innskrift?“ \u00deeir s\u00f6g\u00f0u honum: „Keisarans.“ Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Gefi\u00f0 \u00fe\u00e1 keisaranum hva\u00f0 keisarans er og Gu\u00f0i \u00fea\u00f0 Gu\u00f0s er.“ Og \u00feeir undru\u00f0ust yfir honum. \u00de\u00e1 komu og Saducei til hans, \u00feeir e\u00f0 segja upprisuna ekki vera, spur\u00f0u hann a\u00f0 og s\u00f6g\u00f0u: „Meistari, Moyses skrifa\u00f0i oss a\u00f0 ef nokkurs br\u00f3\u00f0ir l\u00e9tist og hef\u00f0i eiginkonu eftir og l\u00e9ti engin b\u00f6rn eftir sig \u00fe\u00e1 \u00e1 br\u00f3\u00f0ir hans a\u00f0 me\u00f0taka hans eignarkonu og uppvekja s\u00ednum br\u00f3\u00f0ur s\u00e6\u00f0i. N\u00fa voru \u00fear sj\u00f6 br\u00e6\u00f0ur og hinn fyrsti t\u00f3k s\u00e9r eiginkonu og er anda\u00f0ur, l\u00e1tandi eigi s\u00e6\u00f0i eftir. Og s\u00e1 annar t\u00f3k hana og anda\u00f0ist, l\u00e9t og eigi s\u00e6\u00f0i eftir. Og l\u00edka hinn \u00feri\u00f0ji og einnin \u00feeir sj\u00f6 t\u00f3ku hana allir og l\u00e9tu eigi s\u00e6\u00f0i eftir. Seinast af \u00f6llum anda\u00f0ist og konan. En \u00ed upprisunni \u00fe\u00e1 er \u00feeir r\u00edsa upp, hvers \u00feeirra eiginkona \u00fe\u00e1 ver\u00f0ur h\u00fan? [<\/span> \u00dev\u00ed a\u00f0 \u00feeir sj\u00f6 h\u00f6f\u00f0u hana til eiginkonu.“ Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Er eigi so a\u00f0 \u00fe\u00e9r villist, vitandi ei Ritningarnar og eigi heldur Gu\u00f0s kraft? \u00dev\u00ed a\u00f0 \u00fe\u00e1 \u00feeir r\u00edsa upp af dau\u00f0a kvongar \u00feeir eigi n\u00e9 l\u00e1ta sig kvonga heldur eru \u00feeir sem englar Gu\u00f0s \u00e1 himnum. En hafi \u00fe\u00e9r eigi lesi\u00f0 \u00ed Moyses b\u00f3k af framli\u00f0num \u00fea\u00f0 \u00feeir munu upp r\u00edsa? Hvernin sag\u00f0i Gu\u00f0 til hans \u00ed sk\u00f3garrunninum er hann sag\u00f0i: [<\/span> Eg em Gu\u00f0 Abrahams og Gu\u00f0 \u00cdsaaks og Gu\u00f0 Jakobs? Eigi er hann Gu\u00f0 dau\u00f0ra heldur Gu\u00f0 lifendra. Af \u00fev\u00ed villist \u00fe\u00e9r mj\u00f6g.“<\/p>\n \tOg einn af skriftl\u00e6r\u00f0um gekk a\u00f0, s\u00e1 er heyrt haf\u00f0i \u00fe\u00e1 spyrjast \u00e1, s\u00e1 og \u00fea\u00f0 a\u00f0 hann haf\u00f0i svara\u00f0 \u00feeim vel, og spur\u00f0i hann a\u00f0: [<\/span> „Hvert er \u00fea\u00f0 \u00e6\u00f0sta bo\u00f0or\u00f0 af \u00f6llum?“ En Jes\u00fas svara\u00f0i honum: „\u00dea\u00f0 er \u00fea\u00f0 \u00e6\u00f0sta bo\u00f0or\u00f0 af \u00f6llum: Heyr \u00fe\u00fa, \u00cdsrael, Drottinn Gu\u00f0 vor er einn Gu\u00f0. Og elska skaltu Drottin Gu\u00f0 \u00feinn af \u00f6llu hjarta \u00fe\u00ednu og af allri s\u00e1lu \u00feinni og af \u00f6llu \u00fe\u00ednu hugskoti og af \u00f6llum krafti \u00fe\u00ednum. \u00deetta er hi\u00f0 \u00e6\u00f0sta bo\u00f0or\u00f0. En anna\u00f0 er og \u00feessu l\u00edkt: Elska \u00fe\u00fa n\u00e1unga \u00feinn sem sj\u00e1lfan \u00feig. Eigi eru \u00fear \u00f6nnur bo\u00f0or\u00f0 \u00feessum meiri.“ <\/p>\n \tOg hinn skriftl\u00e6r\u00f0i sag\u00f0i til hans: „Meistari, \u00ed sannleika \u00fe\u00e1 sag\u00f0ir \u00fe\u00fa vel. \u00dev\u00ed a\u00f0 einn er Gu\u00f0 og enginn er \u00fear annar en hann. Og a\u00f0 elska hann af \u00f6llu hjarta og af \u00f6llu hugskoti, af allri s\u00e1lu og af \u00f6llum kr\u00f6ftum og a\u00f0 elska n\u00e1unga sinn sem sj\u00e1lfan sig, \u00fea\u00f0 er \u00f6llum brennif\u00f3rnum meira og offri.“ En er Jes\u00fas s\u00e1 a\u00f0 hann svara\u00f0i v\u00edslega sag\u00f0i hann til hans: „Eigi ertu langt fr\u00e1 Gu\u00f0s r\u00edki.“ Og enginn \u00feor\u00f0i \u00fe\u00e1 a\u00f0 spyrja hann meir.<\/p>\n \tJes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i er hann kenndi \u00ed musterinu: [<\/span> „Hvernin segja skriftl\u00e6r\u00f0ir Christum vera Dav\u00ed\u00f0s son? En Dav\u00ed\u00f0 segir sj\u00e1lfur af helgum anda: Drottinn sag\u00f0i m\u00ednum Drottni: Sit \u00fe\u00fa til minnar h\u00e6gri handar \u00fear til eg legg \u00fe\u00edna \u00f3vini til skarar \u00feinna f\u00f3ta. \u00dear nefnir Dav\u00ed\u00f0 sj\u00e1lfur hann sinn Drottin. Hvernin er hann \u00fe\u00e1 sonur hans?“ Og margt af f\u00f3lkinu heyr\u00f0i hann gjarnan.<\/p>\n \tOg \u00ed sinni kenningu sag\u00f0i hann til \u00feeirra: [<\/span> „Vari\u00f0 y\u00f0ur vi\u00f0 skriftl\u00e6r\u00f0um, \u00feeim sem ganga \u00ed s\u00ed\u00f0um kl\u00e6\u00f0um og heilsast \u00e1 torgum og hafa hin fremstu s\u00e6ti a\u00f0 kveldver\u00f0um, hverjir \u00ed sig gleypa ekkna h\u00fas undir hylmingu langrar b\u00e6nar. \u00deeir munu og \u00f6\u00f0last \u00feess \u00feyngra gl\u00f6tunard\u00f3m.“<\/p>\n \tOg er Jes\u00fas sat gegnt \u00f6lmusu\u00f6rkinni s\u00e1 hann hvernin f\u00f3lki\u00f0 varpa\u00f0i peningum \u00ed \u00f6lmusu\u00f6rkina og a\u00f0 margir r\u00edkir k\u00f6stu\u00f0u miklu. [<\/span> En \u00fe\u00e1 er ein ekkja f\u00e1t\u00e6k kom l\u00e9t h\u00fan tvo skarfa inn, \u00fea\u00f0 er einn pening. Hann kalla\u00f0i s\u00edna l\u00e6risveina til s\u00edn og sag\u00f0i \u00feeim: „Sannlega segi eg y\u00f0ur a\u00f0 \u00feessi f\u00e1t\u00e6ka ekkja l\u00e9t meir \u00ed \u00f6lmusu\u00f6rkina en allir a\u00f0rir l\u00e9tu \u00fear inn. \u00dev\u00ed a\u00f0 allir l\u00e9tu af \u00fev\u00ed inn er \u00feeim var afgangs en \u00feessi l\u00e9t af vola\u00f0 sinni allt hva\u00f0 h\u00fan haf\u00f0i og s\u00edna bj\u00f6rg alla.“<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XII. Hann t\u00f3k og til a\u00f0 tala vi\u00f0 \u00fe\u00e1 \u00ed eftirl\u00edkingum: [ „Ma\u00f0ur planta\u00f0i v\u00edngar\u00f0 og girti gar\u00f0 um og gr\u00f3f \u00fear v\u00edn\u00fer\u00fagu og bygg\u00f0i \u00fear upp turn og skipa\u00f0i hann me\u00f0 v\u00edngar\u00f0smenn og fer\u00f0a\u00f0ist langt \u00ed burt. Og er t\u00edmi var til sendi hann \u00fej\u00f3n sinn til v\u00edngar\u00f0smannanna a\u00f0 hann me\u00f0t\u00e6ki af \u00feeim \u00fat af v\u00edngar\u00f0sins \u00e1vexti. En \u00feeir handt\u00f3ku hann og b\u00f6r\u00f0u og l\u00e9tu erindislausan \u00ed burt fara. Og enn aftur sendi hann annan \u00fej\u00f3n til \u00feeirra og hans h\u00f6fu\u00f0 lestu \u00feeir grj\u00f3ti og slepptu spottu\u00f0um \u00ed burt. Og \u00fe\u00e1 enn aftur sendi hann annan og \u00feann afl\u00edfu\u00f0u […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3819","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3819","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3819"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3819\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}