XXVI.<\/p>\n
Og \u00fea\u00f0 gj\u00f6r\u00f0ist \u00fe\u00e1 Jes\u00fas haf\u00f0i lykta\u00f0 \u00f6ll \u00feessi or\u00f0 sag\u00f0i hann til sinna l\u00e6risveina: [<\/span> „\u00de\u00e9r viti\u00f0 a\u00f0 eftir tvo daga ver\u00f0a p\u00e1skar. Og Mannsins son mun ofurseljast a\u00f0 hann krossfestur ver\u00f0i.“ \u00de\u00e1 samans\u00f6fnu\u00f0ust kennimannah\u00f6f\u00f0ingjar, skriftl\u00e6r\u00f0ir og \u00f6ldungar l\u00fd\u00f0sins \u00ed h\u00f6ll kennimannah\u00f6f\u00f0ingjas, \u00feess er Ka\u00edfas h\u00e9t, og samsettu r\u00e1\u00f0 hvernin \u00feeir g\u00e6ti me\u00f0 sl\u00e6g\u00f0 gripi\u00f0 Jes\u00fa og l\u00edfl\u00e1ti\u00f0. [<\/span> En \u00feeir s\u00f6g\u00f0u: „Eigi \u00e1 h\u00e1t\u00ed\u00f0ardeginum so a\u00f0 eigi ver\u00f0i upphlaup me\u00f0 f\u00f3lkinu.“<\/p>\n \tEn \u00fe\u00e1 Jes\u00fas var n\u00fa \u00ed Bethania, \u00ed h\u00fasi S\u00edmonar vanheila gekk kona a\u00f0 honum, hafandi bu\u00f0k d\u00fdrlegs smyrslavats og h\u00fan hellti \u00fev\u00ed yfir h\u00f6fu\u00f0 honum er hann sat vi\u00f0 bor\u00f0i\u00f0. [<\/span> En er \u00fea\u00f0 s\u00e1u hans l\u00e6risveinar \u00feykktust \u00feeir vi\u00f0 og s\u00f6g\u00f0u: „Til hvers er \u00feessi spilling? \u00deetta vatn hef\u00f0i m\u00e1tt seljast fyrir miki\u00f0 og gefast f\u00e1t\u00e6kum.“ En er Jes\u00fas fornam \u00fea\u00f0 sag\u00f0i hann til \u00feeirra: „Hva\u00f0 eru \u00fe\u00e9r \u00fdfnir vi\u00f0 \u00feessa konu? \u00dev\u00ed a\u00f0 gott verk gj\u00f6r\u00f0i h\u00fan \u00e1 m\u00e9r. F\u00e1t\u00e6ka hafi \u00fe\u00e9r jafnan hj\u00e1 y\u00f0ur en mig hafi \u00fe\u00e9r eigi alla t\u00edma. \u00dea\u00f0 h\u00fan hellti s\u00ednu smyrslavatni yfir minn l\u00edkama \u00fea\u00f0 gj\u00f6r\u00f0i h\u00fan m\u00e9r til greftrunar. Sannlega segi eg y\u00f0ur: Hvar helst \u00feetta evangelium pr\u00e9dika\u00f0 ver\u00f0ur \u00ed \u00f6llum heimi mun sagt ver\u00f0a \u00ed hennar minning hva\u00f0 h\u00fan hefur gj\u00f6rt.“<\/p>\n \t\u00de\u00e1 gekk burt einn af t\u00f3lf, s\u00e1 er J\u00fadas \u00cdskar\u00edot h\u00e9t, til kennimannah\u00f6f\u00f0ingja og sag\u00f0i til \u00feeirra: [<\/span> „Hva\u00f0 vilji \u00fe\u00e9r gefa m\u00e9r og mun eg selja y\u00f0ur hann?“ En \u00feeir bu\u00f0u honum \u00ferj\u00e1t\u00edgi silfurpeninga. \u00dea\u00f0an \u00ed fr\u00e1 leita\u00f0i hann l\u00e6gs \u00fea\u00f0 hann sviki hann.<\/p>\n \tEn \u00e1 fyrsta s\u00e6tubrau\u00f0sdegi gengu l\u00e6risveinarnir til Jes\u00fa og s\u00f6g\u00f0u til hans: [<\/span> „Hvar vilt \u00fe\u00fa a\u00f0 v\u00e9r tilrei\u00f0um \u00fe\u00e9r p\u00e1skalambi\u00f0 a\u00f0 eta?“ En Jes\u00fas sag\u00f0i: „Fari \u00fe\u00e9r \u00ed borgina til nokkurs og segi\u00f0 honum: Meistarinn l\u00e6tur segja \u00fe\u00e9r: Minn t\u00edmi er \u00ed n\u00e1nd, hj\u00e1 \u00fe\u00e9r vil eg p\u00e1ska halda me\u00f0 l\u00e6risveinum m\u00ednum.“ Og l\u00e6risveinarnir gj\u00f6r\u00f0u so sem Jes\u00fas haf\u00f0i \u00feeim bo\u00f0i\u00f0 og reiddu til p\u00e1skalambi\u00f0.<\/p>\n \tEn a\u00f0 kveldi komnu setti hann sig til bor\u00f0s me\u00f0 t\u00f3lf s\u00ednum l\u00e6risveinum. Og er \u00feeir \u00e1tu sag\u00f0i hann: „Sannlega segi eg y\u00f0ur a\u00f0 einn y\u00f0ar mun sv\u00edkja mig.“ \u00deeir hrygg\u00f0ust mj\u00f6g vi\u00f0 \u00fea\u00f0 og t\u00f3ku allir til a\u00f0 segja: „Er eg \u00fea\u00f0 nokku\u00f0, herra?“ En hann svara\u00f0i og sag\u00f0i: [<\/span> „S\u00e1 er hendinni drepur \u00ed fati\u00f0 me\u00f0 m\u00e9r, s\u00e1 mun mig forr\u00e1\u00f0a. Mannsins son mun a\u00f0 s\u00f6nnu fara so sem skrifa\u00f0 er af honum en vei \u00feeim manni fyrir hvern Mannsins son mun forr\u00e1\u00f0inn ver\u00f0a! Betra v\u00e6ri honum a\u00f0 s\u00e1 sami ma\u00f0ur hef\u00f0i aldrei f\u00e6ddur veri\u00f0.“ \u00de\u00e1 svara\u00f0i J\u00fadas, s\u00e1 er forr\u00e9\u00f0 hann, og sag\u00f0i: „Er eg \u00fea\u00f0 nokku\u00f0, rabb\u00ed?“ Hann sag\u00f0i til hans: „\u00de\u00fa sag\u00f0ir \u00fea\u00f0.“<\/p>\n \tEn \u00fe\u00e1 \u00feeir neyttu t\u00f3k Jes\u00fas brau\u00f0in, gj\u00f6r\u00f0i \u00feakkir og braut \u00fea\u00f0, gaf s\u00ednum l\u00e6risveinum og sag\u00f0i: [<\/span> „Taki\u00f0 og eti\u00f0, \u00feetta er mitt hold.“ Hann t\u00f3k og kaleikinn, gj\u00f6r\u00f0i \u00feakkir, gaf \u00feeim og sag\u00f0i: „Drekki\u00f0 allir h\u00e9r \u00fat af. \u00dea\u00f0 er mitt bl\u00f3\u00f0 ins n\u00fdja testamentis, hv\u00f6rt e\u00f0 \u00fathellist fyrir marga til syndanna fyrirgefningar. En eg segi y\u00f0ur a\u00f0 eg mun eigi h\u00e9\u00f0an \u00ed fr\u00e1 drekka af \u00feessum v\u00ednvi\u00f0arins \u00e1vexti allt til \u00feess dags er eg mun drekka \u00fea\u00f0 n\u00fdtt me\u00f0 y\u00f0ur \u00ed m\u00edns f\u00f6\u00f0urs r\u00edki.“ Og a\u00f0 lofs\u00f6ngnum s\u00f6g\u00f0um gengu \u00feeir \u00fat \u00ed fjalli\u00f0 Oliveti.<\/p>\n \t\u00de\u00e1 sag\u00f0i Jes\u00fas til \u00feeirra: [<\/span> „\u00c1 \u00feessari n\u00f3ttu munu \u00fe\u00e9r allir hneykslast \u00e1 m\u00e9r. \u00dev\u00ed a\u00f0 skrifa\u00f0 er: [<\/span> Hir\u00f0irinn mun eg sl\u00e1 og sau\u00f0ir hjar\u00f0arinnar munu \u00ed sundur tv\u00edstrast. En eftir \u00fea\u00f0 e\u00f0 eg er upprisinn mun eg ganga fyrir y\u00f0ur \u00ed Galilea.“ P\u00e9tur svara\u00f0i og sag\u00f0i til hans: [<\/span> „Og \u00fe\u00f3 allir skammfyllist vi\u00f0 \u00feig \u00fe\u00e1 skal eg \u00fe\u00f3 aldrei skammfyllast \u00fe\u00e9r.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: „Sannlega segi eg \u00fe\u00e9r a\u00f0 \u00e1 \u00feessari n\u00f3tt \u00e1\u00f0ur en haninn galar muntu afneita m\u00e9r \u00ferisvar.“ P\u00e9tur sag\u00f0i til hans: „Einnin \u00fe\u00f3 m\u00e9r byrja\u00f0i me\u00f0 \u00fe\u00e9r a\u00f0 deyja skyldi eg eigi neita \u00fe\u00e9r.“ Sl\u00edkt hi\u00f0 sama s\u00f6g\u00f0u og allir l\u00e6risveinarnir.<\/p>\n \tJes\u00fas kom \u00fe\u00e1 me\u00f0 \u00feeim \u00ed \u00fea\u00f0 ger\u00f0ist\u00fan sem kalla\u00f0ist Getsemane og sag\u00f0i til sinna l\u00e6risveina: [<\/span> „Sitji\u00f0 h\u00e9r \u00e1 me\u00f0an eg fer \u00feanga\u00f0 og bi\u00f0st fyrir.“ Og hann t\u00f3k me\u00f0 s\u00e9r Petrum og tvo sonu Zebedei, t\u00f3k s\u00ed\u00f0an til a\u00f0 hryggvast og harm\u00ferunginn a\u00f0 ver\u00f0a. Hann sag\u00f0i \u00fe\u00e1 til \u00feeirra: „Hrygg er s\u00e1la m\u00edn allt til dau\u00f0a. Bl\u00edfi\u00f0 h\u00e9r og vaki\u00f0 me\u00f0 m\u00e9r.“ Og hann gekk litlu eina fram lengra, f\u00e9ll fram \u00e1 s\u00edna \u00e1sj\u00f3nu bi\u00f0jandi og sag\u00f0i: [<\/span> „Fa\u00f0ir minn, ef m\u00f6gulegt er \u00fe\u00e1 l\u00ed\u00f0i af m\u00e9r kaleikur \u00feessi. En eigi so sem eg vil heldur so sem \u00fe\u00fa vilt.“ Og hann kom til sinna l\u00e6risveina og fann \u00fe\u00e1 sofandi og sag\u00f0i til P\u00e9turs: „Gatstu ekki eina stund vaka\u00f0 me\u00f0 m\u00e9r? Vaki \u00fe\u00e9r og bi\u00f0ji\u00f0 so a\u00f0 \u00fe\u00e9r falli\u00f0 eigi \u00ed freistni. Andinn er a\u00f0 s\u00f6nnu rei\u00f0ub\u00fainn en holdi\u00f0 er breyskt.“<\/p>\n \t\u00cd anna\u00f0 sinn gekk hann enn burt og ba\u00f0, segjandi: „Fa\u00f0ir minn, ef \u00feessi kaleikur m\u00e1 eigi af m\u00e9r l\u00ed\u00f0a utan eg drekki hann, \u00fe\u00e1 ver\u00f0i \u00feinn vilji.“ Og hann kom aftur og fann \u00fe\u00e1 sofandi og \u00feeirra augu voru full af svefni. Og hann l\u00e9t \u00fe\u00e1 kyrra og gekk \u00ed burt aftur og ba\u00f0 \u00ed \u00feri\u00f0ja sinn, segjandi inu s\u00f6mu or\u00f0. \u00de\u00e1 kom hann til sinna l\u00e6risveina og sag\u00f0i til \u00feeirra: „\u00d3 j\u00e1, vilji \u00fe\u00e9r n\u00fa sofa og hv\u00edlast. Sj\u00e1i\u00f0, s\u00fa stund tekur a\u00f0 n\u00e1lgast a\u00f0 Mannsins son mun ofurseljast \u00ed syndugra hendur. Standi\u00f0 upp, f\u00f6rum v\u00e6r. Sj\u00e1i\u00f0, hann tekur a\u00f0 n\u00e1lgast s\u00e1 er mig forr\u00e6\u00f0ur.“<\/p>\n \tOg sem hann var \u00feetta a\u00f0 tala, sj\u00e1, a\u00f0 J\u00fadas, einn af t\u00f3lf, kom og me\u00f0 honum flokkur mikill me\u00f0 sver\u00f0um og st\u00f6ngum, \u00fatsendir af kennimannah\u00f6f\u00f0ingjum og \u00f6ldungum l\u00fd\u00f0sins. [<\/span> En s\u00e1 er hann forr\u00e9\u00f0 gaf \u00feeim teikn og sag\u00f0i: „Hvern helst e\u00f0 eg kyssi, s\u00e1 er \u00fea\u00f0, haldi\u00f0 honum.“ Og jafnsnart gekk hann a\u00f0 Jes\u00fa og sag\u00f0i: „Heill s\u00e9rt \u00fe\u00fa, rabb\u00ed“ og kyssti hann. En Jes\u00fas sag\u00f0i til hans: „Minn vinur, hvar til komst \u00fe\u00fa hinga\u00f0?“ \u00de\u00e1 gengu \u00feeir \u00feanga\u00f0 a\u00f0, l\u00f6g\u00f0u hendur \u00e1 Jes\u00fam og gripu hann.<\/p>\n \tOg sj\u00e1, a\u00f0 einn \u00fat af \u00feeim sem me\u00f0 Jes\u00fa voru r\u00e9tti \u00fat h\u00f6ndina, rykkti s\u00ednu sver\u00f0i og sl\u00f3 \u00fej\u00f3n kennimannah\u00f6f\u00f0ingjans og hj\u00f3 af hans eyra. \u00de\u00e1 sag\u00f0i Jes\u00fa til hans: [<\/span> „Sn\u00fa \u00fe\u00fa sver\u00f0i \u00fe\u00ednu aftur \u00ed s\u00edna sl\u00ed\u00f0ur. \u00dev\u00ed a\u00f0 hverjir sem sver\u00f0i\u00f0 taka \u00feeir munu fyrir sver\u00f0i farast. E\u00f0ur meinar \u00fe\u00fa a\u00f0 eg kunni ekki a\u00f0 bi\u00f0ja f\u00f6\u00f0ur minn a\u00f0 hann skikka\u00f0i m\u00e9r meir en t\u00f3lf legiom engla? E\u00f0a hvernin uppfyllast \u00fe\u00e1 Ritningarnar? So byrjar a\u00f0 ske skuli.“<\/p>\n \t\u00c1 \u00feeim t\u00edma sag\u00f0i Jes\u00fas til f\u00f3lksins: „\u00de\u00e9r eru\u00f0 \u00fatgengnir l\u00edka sem til annars spillvirkja me\u00f0 sver\u00f0um og st\u00f6ngum a\u00f0 h\u00f6ndla mig. Daglega hefi eg \u00fe\u00f3 hj\u00e1 y\u00f0ur seti\u00f0 og kennt \u00ed musterinu og \u00fe\u00e9r hafi\u00f0 mig eigi gripi\u00f0. En allt \u00feetta er ske\u00f0 so a\u00f0 uppfylldust Ritningar sp\u00e1mannanna.“ \u00de\u00e1 forl\u00e9tu hann allir l\u00e6risveinarnir og fl\u00fd\u00f0u. [<\/span> <\/p>\n \tEn \u00feeir sem Jes\u00fam h\u00f6f\u00f0u gripi\u00f0 leiddu hann til Ka\u00edfas kennimannah\u00f6f\u00f0ingja, hvar e\u00f0 skriftl\u00e6r\u00f0ir og \u00f6ldungar voru samankomnir. En P\u00e9tur fylgdi honum eftir langt \u00ed burt fr\u00e1 allt \u00ed forbyrgi kennimannah\u00f6f\u00f0ingjans og gekk inn, settti sig hj\u00e1 \u00fe\u00e9n\u00f6runum so a\u00f0 hann s\u00e6i hver endir \u00e1 yr\u00f0i.<\/p>\n \tEn kennimannah\u00f6f\u00f0ingjar og allt r\u00e1\u00f0i\u00f0 leitu\u00f0u lj\u00fagvitna \u00ed gegn Jes\u00fa svo a\u00f0 \u00feeir g\u00e6tu selt hann \u00ed dau\u00f0ann og fundu engin. [<\/span> Og \u00fe\u00f3 a\u00f0 m\u00f6rg falsvitni gengi fram a\u00f0 \u00fe\u00e1 fundu \u00feeir engin. En a\u00f0 s\u00ed\u00f0ustu gengu tveir falsvottar fram og s\u00f6g\u00f0u: „\u00deessi sag\u00f0i: Eg get ni\u00f0urbroti\u00f0 musteri Gu\u00f0s og eftir \u00ferj\u00e1 daga \u00fea\u00f0 upp aftur byggt.“<\/p>\n \tKennimannah\u00f6f\u00f0inginn st\u00f3\u00f0 upp og sag\u00f0i til hans: „Svarar \u00fe\u00fa \u00f6ngu til \u00feessa sem \u00feeir vitna \u00ed m\u00f3ti \u00fe\u00e9r?“ En Jes\u00fas \u00feag\u00f0i. Kennimannah\u00f6f\u00f0inginn ansa\u00f0i og sag\u00f0i til hans: „Eg s\u00e6ri \u00feig fyrir lifanda Gu\u00f0 a\u00f0 \u00fe\u00fa segir oss ef \u00fe\u00fa ert Kristur, sonur Gu\u00f0s.“ Jes\u00fas sag\u00f0i: „\u00de\u00fa sag\u00f0ir \u00fea\u00f0. \u00de\u00f3 segi eg y\u00f0ur: [<\/span> H\u00e9r eftir mun \u00fea\u00f0 ske a\u00f0 \u00fe\u00e9r munu\u00f0 sj\u00e1 Mannsins son sitja til h\u00e6gri handar Gu\u00f0s kraftar og komanda \u00ed sk\u00fdjum himins.“<\/p>\n \t\u00de\u00e1 reif kennimannah\u00f6f\u00f0inginn s\u00edn kl\u00e6\u00f0i og sag\u00f0i: [<\/span> „Hann gu\u00f0lasta\u00f0i. Hva\u00f0 \u00feurfum v\u00e6r vitnanna vi\u00f0? Sj\u00e1, \u00fe\u00e9r heyr\u00f0u\u00f0 n\u00fa sj\u00e1lfir hans gu\u00f0lastan. Hva\u00f0 vir\u00f0ist y\u00f0ur?“ \u00deeir sv\u00f6ru\u00f0u og s\u00f6g\u00f0u: „Hann er dau\u00f0ans sekur.“ \u00de\u00e1 sp\u00fdttu \u00feeir \u00ed hans \u00e1sj\u00e1n og b\u00f6r\u00f0u hann me\u00f0 hnefum en a\u00f0rir g\u00e1fu p\u00fastra \u00ed hans andlit og s\u00f6g\u00f0u: „Sp\u00e1 \u00fe\u00fa oss, Kristur, hver s\u00e1 er sem \u00feig sl\u00f3!“<\/p>\n \tEn P\u00e9tur sat \u00fat \u00ed fordyrinu. Og amb\u00e1tt ein gekk a\u00f0 honum og sag\u00f0i: „Og \u00fe\u00fa vart me\u00f0 \u00feessum Jes\u00fa af Galilea.“ En hann neita\u00f0i fyrir \u00f6llum og sag\u00f0i: [<\/span> „Eg veit eigi hva\u00f0 \u00fe\u00fa segir.“ En sem hann gekk \u00fat um dyrnar leit hann ein \u00f6nnur og sag\u00f0i til \u00feeirra sem \u00fear voru: „\u00deessi var og me\u00f0 Jes\u00fa af Na\u00f0saret.“ Og \u00ed anna\u00f0 sinn neita\u00f0i hann me\u00f0 ei\u00f0i og sag\u00f0i: „Ei \u00feekki eg \u00feann mann.“ Og innan skamms gengu \u00feeir a\u00f0 sem \u00fear st\u00f3\u00f0u og s\u00f6g\u00f0u til Petro: „A\u00f0 s\u00f6nnu ertu og einn af \u00feeim \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00feitt m\u00e1l opinberar \u00feig.“ \u00de\u00e1 t\u00f3k hann a\u00f0 form\u00e6la s\u00e9r og sverja a\u00f0 eigi \u00feekkti hann \u00feann mann. Og jafnsnart g\u00f3l haninn. Og \u00fe\u00e1 minntist P\u00e9tur or\u00f0a Jes\u00fa er hann sag\u00f0i til hans: „\u00c1\u00f0ur en haninn galar muntu neita m\u00e9r \u00ferisvar.“ Og hann gekk \u00fat og gr\u00e9t beisklega.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XXVI. Og \u00fea\u00f0 gj\u00f6r\u00f0ist \u00fe\u00e1 Jes\u00fas haf\u00f0i lykta\u00f0 \u00f6ll \u00feessi or\u00f0 sag\u00f0i hann til sinna l\u00e6risveina: [ „\u00de\u00e9r viti\u00f0 a\u00f0 eftir tvo daga ver\u00f0a p\u00e1skar. Og Mannsins son mun ofurseljast a\u00f0 hann krossfestur ver\u00f0i.“ \u00de\u00e1 samans\u00f6fnu\u00f0ust kennimannah\u00f6f\u00f0ingjar, skriftl\u00e6r\u00f0ir og \u00f6ldungar l\u00fd\u00f0sins \u00ed h\u00f6ll kennimannah\u00f6f\u00f0ingjas, \u00feess er Ka\u00edfas h\u00e9t, og samsettu r\u00e1\u00f0 hvernin \u00feeir g\u00e6ti me\u00f0 sl\u00e6g\u00f0 gripi\u00f0 Jes\u00fa og l\u00edfl\u00e1ti\u00f0. [ En \u00feeir s\u00f6g\u00f0u: „Eigi \u00e1 h\u00e1t\u00ed\u00f0ardeginum so a\u00f0 eigi ver\u00f0i upphlaup me\u00f0 f\u00f3lkinu.“ En \u00fe\u00e1 Jes\u00fas var n\u00fa \u00ed Bethania, \u00ed h\u00fasi S\u00edmonar vanheila gekk kona a\u00f0 honum, hafandi bu\u00f0k d\u00fdrlegs smyrslavats og h\u00fan hellti \u00fev\u00ed yfir h\u00f6fu\u00f0 honum […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3804","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3804","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3804"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3804\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3804"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}