XXI.<\/p>\n
Og er \u00feeir t\u00f3ku a\u00f0 n\u00e1lgast Jer\u00fasalem og komu til Betfage vi\u00f0 fjalli\u00f0 Oliveti sendi Jes\u00fas \u00fat tvo s\u00edna l\u00e6risveina og sag\u00f0i til \u00feeirra: [<\/span> „Fari \u00fei\u00f0 \u00ed \u00fea\u00f0 kaupt\u00fan sem fyrir ykkur er og strax munu\u00f0 \u00fei\u00f0 finna \u00f6snu bundna og fola hj\u00e1 henni. Leysi\u00f0 hana og lei\u00f0i\u00f0 til m\u00edn. Og ef einhver segir nokku\u00f0 til ykkar \u00fe\u00e1 segi\u00f0 a\u00f0 herrann hafi \u00feeirra \u00fe\u00f6rf og jafnsnart mun hann l\u00e1ta \u00feau laus.“ En \u00fea\u00f0 ske\u00f0i so a\u00f0 uppfylldist hva\u00f0 sagt er fyrir sp\u00e1manninn er segir: [<\/span> „Segi\u00f0 d\u00f3tturinni S\u00edon: Sj\u00e1, \u00feinn k\u00f3ngur kemur til \u00fe\u00edn, h\u00f3gv\u00e6r, sitjandi \u00e1 \u00f6snu og \u00e1 fola klyfb\u00e6rilegrar \u00f6snu.“<\/p>\n \tEn l\u00e6risveinarnir gengu burt og gj\u00f6r\u00f0u so sem Jes\u00fas haf\u00f0i bo\u00f0i\u00f0 \u00feeim og leiddu me\u00f0 s\u00e9r \u00f6snuna og folann og l\u00f6g\u00f0u yfir \u00feau s\u00edn kl\u00e6\u00f0i og settu hann \u00fear upp \u00e1. En margt f\u00f3lk breiddi s\u00edn kl\u00e6\u00f0i \u00e1 veginn og a\u00f0rir hjuggu kvistu af trj\u00e1num og dreif\u00f0u \u00feeim \u00e1 veginn. En \u00fea\u00f0 f\u00f3lki\u00f0 sem fyrir gekk og eftirfylgdi kalla\u00f0i og sag\u00f0i: „H\u00f3s\u00edanna syni Dav\u00ed\u00f0s! Blessa\u00f0ur s\u00e9 s\u00e1 sem kemur \u00ed nafni Drottins! H\u00f3s\u00edanna \u00ed h\u00e6stum h\u00e6\u00f0um!“<\/p>\n \tOg er hann f\u00f3r inn \u00ed Jer\u00fasalem var \u00f6ll borgin \u00e1 rei\u00f0uskj\u00e1lfi og sag\u00f0i: „Hver er \u00feessi?“ En f\u00f3lki\u00f0 sag\u00f0i: „\u00deetta er Jes\u00fas, sp\u00e1ma\u00f0urinn af Na\u00f0saret \u00far Galilea.“ Og Jes\u00fas gekk inn \u00ed Gu\u00f0s musteri og rak \u00fat alla seljendur og kaupendur \u00ed musterinu og bor\u00f0um veslunarmanna og st\u00f3lum \u00feeirra er d\u00fafur seldu hratt hann um og sag\u00f0i til \u00feeirra: [<\/span> „Skrifa\u00f0 er: [<\/span> Mitt h\u00fas skal b\u00e6nah\u00fas kallast. En \u00fe\u00e9r hafi\u00f0 gj\u00f6rt \u00fea\u00f0 a\u00f0 spillvirkjainni.“ Og til hans gengu blindir og haltir \u00ed musteri\u00f0 og hann l\u00e6kna\u00f0i \u00fe\u00e1.<\/p>\n \tEn er kennimannah\u00f6f\u00f0ingjar og skriftl\u00e6r\u00f0ir s\u00e1u \u00fe\u00e6r undranir sem hann gj\u00f6r\u00f0i og \u00fea\u00f0 b\u00f6rnin k\u00f6llu\u00f0u \u00ed musterinu og s\u00f6g\u00f0u: „H\u00f3s\u00edanna \u00feeim syni Dav\u00ed\u00f0s“ reiddust \u00feeir og s\u00f6g\u00f0u til hans: [<\/span> „Heyrir \u00fe\u00fa hva\u00f0 \u00feessir segja?“ Jes\u00fas sag\u00f0i til \u00feeirra: „J\u00e1, viti menn. Hafi \u00fe\u00e9r aldrei lesi\u00f0 \u00fea\u00f0: Af munni ungbarna og brj\u00f3stmylkinga hefur \u00fe\u00fa lofi\u00f0 tilreitt“? Og hann forl\u00e9t \u00fe\u00e1 og gekk \u00fat af borginni til Betania og bleif \u00fear.<\/p>\n \tEn a\u00f0 morni er hann gekk aftur til borgarinnar hungra\u00f0i hann. [<\/span> Og sem hann s\u00e1 eitt f\u00edkjutr\u00e9 vi\u00f0 veginn gekk hann \u00feanga\u00f0 a\u00f0 og fann ekkert \u00e1 \u00fev\u00ed nema einsta bl\u00f6\u00f0in og sag\u00f0i til \u00feess: „H\u00e9\u00f0an \u00ed fr\u00e1 vaxi aldreigi \u00e1v\u00f6xtur af \u00fe\u00e9r a\u00f0 eil\u00edfu.“ Og \u00fea\u00f0 f\u00edkjutr\u00e9 visna\u00f0i upp jafnsnart. [<\/span> Og er l\u00e6risveinarnir s\u00e1u \u00fea\u00f0 undru\u00f0ust \u00feeir og s\u00f6g\u00f0u: „Hvernin er f\u00edkjutr\u00e9\u00f0 so snart upp\u00feorna\u00f0?“ En Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Sannlega segi eg y\u00f0ur: [<\/span> Ef \u00fe\u00e9r hafi\u00f0 tr\u00fana og efist eigi \u00fe\u00e1 munu \u00fe\u00e9r eigi einasta gj\u00f6ra sl\u00edkt vi\u00f0 f\u00edkjutr\u00e9\u00f0 heldur ef \u00fe\u00e9r seg\u00f0u\u00f0 \u00feessu fjalli: Tak \u00feig upp og fleyg \u00fe\u00e9r \u00ed sj\u00f3inn, \u00fe\u00e1 mundi \u00fea\u00f0 ske. Og allt hva\u00f0 \u00fe\u00e9r bi\u00f0ji\u00f0 \u00ed b\u00e6ninni, ef \u00fe\u00e9r tr\u00fai\u00f0 \u00fev\u00ed, \u00fe\u00e1 munu \u00fe\u00e9r \u00fea\u00f0 \u00f6\u00f0last.“<\/p>\n \tOg sem hann kom \u00ed musteri gengu til hans (sem hann var a\u00f0 kenna) prestah\u00f6f\u00f0ingjar, \u00f6ldungar l\u00fd\u00f0sins og s\u00f6g\u00f0u: [<\/span> „\u00dat af hva\u00f0a magt gj\u00f6rir \u00fe\u00fa \u00feetta og hver gaf \u00fe\u00e9r \u00feessa magt?“ [<\/span> En Jes\u00fas svara\u00f0i og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Eg mun spyrja y\u00f0ur a\u00f0 einu or\u00f0i. Ef \u00fe\u00e9r segi\u00f0 m\u00e9r \u00fea\u00f0 mun eg segja y\u00f0ur \u00fat af hva\u00f0a magt eg gj\u00f6ri \u00feetta. Sk\u00edrn Johannis, hva\u00f0an var h\u00fan, hvert af himni e\u00f0ur af m\u00f6nnum?“ En \u00feeir hugsu\u00f0u me\u00f0 s\u00e9r: „Ef v\u00e9r segjum: Af himni, \u00fe\u00e1 segir hann til vor: Fyrir \u00fev\u00ed tr\u00fa\u00f0u \u00fe\u00e9r honum \u00fe\u00e1 eigi? En ef v\u00e9r segjum: Af m\u00f6nnum, \u00fe\u00e1 megum v\u00e6r \u00f3ttast f\u00f3lki\u00f0.“ \u00dev\u00ed a\u00f0 allir h\u00e9ldu Johannem fyrir sp\u00e1mann. Og \u00feeir sv\u00f6ru\u00f0u Jes\u00fa og s\u00f6g\u00f0u: „V\u00e9r vitum ei.“ Hann sag\u00f0i \u00fe\u00e1 til \u00feeirra: „So segi eg y\u00f0ur ei heldur \u00fat af hverri magt eg gj\u00f6ri \u00feetta.<\/p>\n \tEn hva\u00f0 l\u00edst y\u00f0ur? [<\/span> Ma\u00f0ur nokkur haf\u00f0i tvo sonu og gekk til ins fyrsta og sag\u00f0i: Sonur, far \u00fe\u00fa \u00ed dag a\u00f0 vinna \u00ed v\u00edngar\u00f0i m\u00ednum. En hann svara\u00f0i: Eigi vil eg. Eftir \u00e1 i\u00f0ra\u00f0i hann \u00feessa og gekk burt. Og hann gekk og til hins annars og sag\u00f0i sl\u00edkt hi\u00f0 sama. En hann svara\u00f0i og sag\u00f0i: Fara skal eg, og f\u00f3r ekki. Hvor af \u00feeim tveimur gj\u00f6r\u00f0i f\u00f6\u00f0ursins vilja?“ \u00deeir s\u00f6g\u00f0u til hans: „Hinn fyrsti.“ Jes\u00fas sag\u00f0i til \u00feeirra: „Sannlega segi eg y\u00f0ur a\u00f0 tollheimtarar og p\u00fatur mega fyrr komast \u00ed Gu\u00f0s r\u00edki en \u00fe\u00e9r. J\u00f3hannes kom til y\u00f0ar og l\u00e6r\u00f0i y\u00f0ur r\u00e9ttl\u00e6tis g\u00f6tu og eigi tr\u00fa\u00f0u \u00fe\u00e9r honum en tollheimtumenn og p\u00fatur tr\u00fa\u00f0u honum. Og \u00fe\u00f3 a\u00f0 \u00fe\u00e9r litu\u00f0 \u00feetta gj\u00f6r\u00f0u \u00fe\u00e9r \u00f6ngva yfirb\u00f3t so a\u00f0 eftir \u00e1 hef\u00f0i \u00fe\u00e9r honum tr\u00faa\u00f0.<\/p>\n \tHeyri\u00f0 enn a\u00f0ra eftirl\u00edking. [<\/span> H\u00fasfa\u00f0ir nokkur var \u00fear s\u00e1 er planta\u00f0i v\u00edngar\u00f0 og girti \u00ed kringum hann og gr\u00f3f \u00ed honum v\u00edn\u00fer\u00fagu og uppbygg\u00f0i turn og leig\u00f0i hann v\u00edngar\u00f0sm\u00f6nnum og fer\u00f0a\u00f0ist s\u00ed\u00f0an langt burt. [<\/span> En \u00fe\u00e1 er \u00e1vaxtart\u00edmi t\u00f3k a\u00f0 n\u00e1lgast sendi hann s\u00edna \u00fej\u00f3na til v\u00edngar\u00f0smannanna a\u00f0 \u00feeir me\u00f0t\u00e6ki hans \u00e1v\u00f6xtu. \u00de\u00e1 t\u00f3ku v\u00edngar\u00f0smennirnir hans \u00fej\u00f3na. \u00deann eina str\u00fdktu \u00feeir, annan afl\u00edfu\u00f0u \u00feeir, hinn \u00feri\u00f0ja gr\u00fdttu \u00feeir. Og \u00ed anna\u00f0 sinn sendi hann a\u00f0ra \u00fej\u00f3na \u00fat sem fleiri voru hinum fyrrum. Og \u00feeim gj\u00f6r\u00f0u \u00feeir sl\u00edkt hi\u00f0 sama. En s\u00ed\u00f0ast sendi hann son sinn til \u00feeirra og sag\u00f0i: \u00deeir munu feila s\u00e9r fyrir syni m\u00ednum. En er v\u00edngar\u00f0smennirnir s\u00e1u soninn s\u00f6g\u00f0u \u00feeir me\u00f0 s\u00e9r: \u00deessi er erfinginn. Komi \u00fe\u00e9r og afl\u00edfu v\u00e6r hann og leggjum so undir oss hans arfleif\u00f0. Og \u00feeir gripu hann og r\u00e1ku hann \u00fat af v\u00edngar\u00f0inum og afl\u00edfu\u00f0u hann. En n\u00e6r herrann v\u00edngar\u00f0sins kemur hva\u00f0 mun hann gj\u00f6ra vi\u00f0 \u00feessa v\u00edngar\u00f0smenn?“ [<\/span> \u00deeir s\u00f6g\u00f0u til hans: „\u00deeim vondum mun hann vondslega fyrirfara og sinn v\u00edngar\u00f0 byggja \u00f6\u00f0rum v\u00edngar\u00f0sm\u00f6nnum \u00feeir e\u00f0 honum \u00e1v\u00f6xt gjalda \u00ed r\u00e9ttan t\u00edma.“<\/p>\n \tJes\u00fas sag\u00f0i til \u00feeirra: „Hafi \u00fe\u00e9r aldrei lesi\u00f0 \u00ed Ritningunum: \u00deann stein sem byggendur h\u00f6f\u00f0u \u00fatkasta\u00f0, hann er n\u00fa or\u00f0inn a\u00f0 h\u00f6f\u00f0i hyrningar. [<\/span> Af Drottni er \u00fea\u00f0 gj\u00f6rt og er undarlegt fyrir vorum augum.“ Fyrir \u00fev\u00ed segi eg y\u00f0ur a\u00f0 Gu\u00f0s r\u00edki mun fr\u00e1 y\u00f0ur takast og hei\u00f0ingjum gefi\u00f0 ver\u00f0a sem \u00feess \u00e1v\u00f6xt f\u00e6ra. En hver yfir \u00feennan stein fellur hann mun sundurmyljast en yfir hvern hann fellur \u00feann mun hann sundurmerja.“ Og \u00fe\u00e1 er kennimannah\u00f6f\u00f0ingjar og Pharisei heyr\u00f0u hans eftirl\u00edkingar formerktu \u00feeir \u00fea\u00f0 hann sag\u00f0i af \u00feeim og leitu\u00f0u vi\u00f0 a\u00f0 gr\u00edpa hann en \u00f3ttu\u00f0ust \u00fe\u00f3 f\u00f3lki\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fea\u00f0 h\u00e9lt hann fyrir sp\u00e1mann.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XXI. Og er \u00feeir t\u00f3ku a\u00f0 n\u00e1lgast Jer\u00fasalem og komu til Betfage vi\u00f0 fjalli\u00f0 Oliveti sendi Jes\u00fas \u00fat tvo s\u00edna l\u00e6risveina og sag\u00f0i til \u00feeirra: [ „Fari \u00fei\u00f0 \u00ed \u00fea\u00f0 kaupt\u00fan sem fyrir ykkur er og strax munu\u00f0 \u00fei\u00f0 finna \u00f6snu bundna og fola hj\u00e1 henni. Leysi\u00f0 hana og lei\u00f0i\u00f0 til m\u00edn. Og ef einhver segir nokku\u00f0 til ykkar \u00fe\u00e1 segi\u00f0 a\u00f0 herrann hafi \u00feeirra \u00fe\u00f6rf og jafnsnart mun hann l\u00e1ta \u00feau laus.“ En \u00fea\u00f0 ske\u00f0i so a\u00f0 uppfylldist hva\u00f0 sagt er fyrir sp\u00e1manninn er segir: [ „Segi\u00f0 d\u00f3tturinni S\u00edon: Sj\u00e1, \u00feinn k\u00f3ngur kemur til \u00fe\u00edn, h\u00f3gv\u00e6r, sitjandi \u00e1 \u00f6snu […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3799","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3799","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3799"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3799\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}