XX.<\/p>\n
Og Benhadad k\u00f3ngur \u00ed Syria dr\u00f3 saman allt sitt herli\u00f0 og \u00fear voru tveir og \u00ferj\u00e1t\u00edgir k\u00f3ngar me\u00f0 honum og hestar og vagnar og hann flutti sinn her upp og settist um Samariam og bar\u00f0ist \u00e1 borgina. [<\/span> Og hann sendi bo\u00f0 til Akab \u00cdsraelsk\u00f3ngs \u00ed borgina og l\u00e9t svo segja honum: „So segir Benhadad: \u00deitt silfur og \u00feitt gull er mitt og \u00fe\u00ednar kvinnur og \u00fe\u00edn bestu b\u00f6rn heyra m\u00e9r til.“ \u00cdsraelsk\u00f3ngur svara\u00f0i og sag\u00f0i: „Minn herra k\u00f3ngur, s\u00e9 svo sem \u00fe\u00fa hefur sagt: Eg er \u00feinn og allt \u00fea\u00f0 eg hefi.“<\/p>\n \tOg sendimenn komu aftur og s\u00f6g\u00f0u: „Svo segir Benhadad: S\u00f6kum \u00feess a\u00f0 eg sendi \u00fe\u00e9r bo\u00f0 og l\u00e9t segja \u00fe\u00e9r: \u00de\u00fa skalt gefa m\u00e9r \u00feitt silfur og \u00feitt gull, \u00fe\u00ednar kvinnur og \u00fe\u00edn b\u00f6rn \u00fe\u00e1 vil eg senda m\u00edna sveina til \u00fe\u00edn \u00e1 morgun um \u00feennan sama t\u00edma a\u00f0 \u00feeir skulu rannsaka h\u00fas \u00feitt og \u00feinna \u00fe\u00e9nara og \u00feeir skulu taka \u00ed s\u00ednar hendur \u00fea\u00f0 allt sem \u00fe\u00fa hefur k\u00e6rt og bera \u00fea\u00f0 burt.“<\/p>\n \t\u00de\u00e1 kalla\u00f0i k\u00f3ngur alla landsins \u00f6ldunga og \u00fe\u00e1 inu elstu og sag\u00f0i: „Huglei\u00f0i\u00f0 og sj\u00e1i\u00f0 hva\u00f0 vont hann hefur \u00ed s\u00ednu sinni. Hann sendi bo\u00f0 til m\u00edn eftir m\u00ednum kvinnum og b\u00f6rnum og eftir m\u00ednu gulli og silfri og eg hefi ekki neita\u00f0 honum \u00feess.“ \u00de\u00e1 sv\u00f6ru\u00f0u allir \u00feeir inu elstu og allt f\u00f3lki\u00f0 honum: „\u00de\u00fa skalt ekki j\u00e1ta e\u00f0a sam\u00feykkjast \u00feessu.“ Og hann sag\u00f0i til sendibo\u00f0a Benhadad: „Segi\u00f0 m\u00ednum herra k\u00f3nginum: Allt \u00fea\u00f0 sem hann bau\u00f0 s\u00ednum \u00fe\u00e9nara \u00ed fyrstu, \u00fea\u00f0 vil eg gj\u00f6ra en \u00feetta kann eg ekki a\u00f0 gj\u00f6ra.“ Sendimenn f\u00f3ru og s\u00f6g\u00f0u honum \u00fea\u00f0 aftur. \u00de\u00e1 sendi Benhadad til hans og l\u00e9t so segja honum: „Gu\u00f0irnir gj\u00f6ri m\u00e9r \u00fea\u00f0 og \u00fea\u00f0 ef moldin af Samaria skal ver\u00f0a so mikil a\u00f0 s\u00e9rhver f\u00e1i einn hremming fullan af \u00fev\u00ed \u00f6llu f\u00f3lki sem m\u00e9r eftir fylgir.“ \u00de\u00e1 svara\u00f0i \u00cdsraelsk\u00f3ngur og sag\u00f0i: „Segi\u00f0 honum: S\u00e1 sem herkl\u00e6\u00f0ist hann skal ekki hr\u00f3sa s\u00e9r svo sem hinn sem herkl\u00e6\u00f0i hefur aflagt.“ En sem Benhadad \u00fea\u00f0 heyr\u00f0i \u00fear hann sat og drakk me\u00f0 k\u00f3ngunum \u00ed s\u00ednum landtj\u00f6ldum \u00fe\u00e1 sag\u00f0i hann til sinna \u00fe\u00e9nara: [<\/span> „B\u00fai\u00f0 y\u00f0ur til.“ Og \u00feeir bjuggust \u00ed m\u00f3ti borginni.<\/p>\n \tOg sj\u00e1, \u00fear kom einn sp\u00e1ma\u00f0ur til Akab \u00cdsraelsk\u00f3ngs og sag\u00f0i: „Svo segir Drottinn: \u00de\u00fa hefur s\u00e9\u00f0 allan \u00feennan \u00f3grynni her? Sj\u00e1 \u00fe\u00fa, \u00e1 \u00feessum degi vil eg gefa hann \u00ed \u00fe\u00ednar hendur so \u00fe\u00fa vitir a\u00f0 eg er Drottinn.“ Akab sag\u00f0i: „Fyrir hvern?“ Sp\u00e1ma\u00f0urinn svara\u00f0i: „So segir Drottinn: Fyrir \u00fej\u00f3nustumenn h\u00e9ra\u00f0sh\u00f6f\u00f0ingjanna.“ Hann sag\u00f0i: „Hver skal v\u00edgi\u00f0 vekja?“ Sp\u00e1ma\u00f0urinn svara\u00f0i: „\u00de\u00fa.“ \u00de\u00e1 taldi hann skjaldsveina h\u00f6f\u00f0ingjanna og \u00feeir voru a\u00f0 t\u00f6lu tv\u00f6 hundru\u00f0 tveir og \u00ferj\u00e1t\u00edgir. En hann taldi eftir \u00fea\u00f0 alla \u00cdsraelssonu, allt f\u00f3lki\u00f0, sj\u00f6 \u00fe\u00fasund menn. Og \u00feeir dr\u00f3gu \u00fat um mi\u00f0jan dag en Benhadad drakk og var drukkinn \u00ed s\u00ednu tjaldi me\u00f0 tveimur og \u00ferj\u00e1t\u00edgi k\u00f3ngum hverjir e\u00f0 komnir voru honum til li\u00f0s. Og landsh\u00f6f\u00f0ingjasveinarnir f\u00f3ru fyrst \u00fat.<\/p>\n \tBenhadad sendi \u00fat og \u00feeir undirv\u00edsu\u00f0u honum og s\u00f6g\u00f0u: „\u00dear fara menn \u00fat af Samaria.“ Hann sag\u00f0i: „Gr\u00edpi\u00f0 \u00fe\u00e1 lifandi hvert sem \u00feeir eru komnir fri\u00f0ar a\u00f0 bei\u00f0ast e\u00f0ur a\u00f0 berjast.“ En sem landsh\u00f6f\u00f0ingjasveinarnir voru komnir \u00fat \u00fe\u00e1 f\u00f3r herinn eftir \u00feeim. Og hver um sig drap \u00feann sem honum m\u00e6tti svo a\u00f0 \u00feeir s\u00fdrlensku fl\u00fd\u00f0u undan. En \u00cdsrael rak fl\u00f3ttann eftir \u00feeim. Og Benhadad k\u00f3ngur af Syria komst \u00e1 hest og fl\u00fd\u00f0i me\u00f0 ridd\u00f6rum. [<\/span> Og \u00cdsraelsk\u00f3ngur f\u00f3r \u00fat og sl\u00f3 b\u00e6\u00f0i hesta og vagna og f\u00f3lki\u00f0 me\u00f0 honum og veitti eitt miki\u00f0 slag \u00feeim Syris. <\/p>\n \t\u00de\u00e1 gekk einn sp\u00e1ma\u00f0ur til \u00cdsraelsk\u00f3ngs og sag\u00f0i til hans: „Far \u00fe\u00fa og afla \u00fe\u00e9r styrks og sj\u00e1 til hva\u00f0 \u00fe\u00fa gj\u00f6rir \u00fev\u00ed k\u00f3ngurinn af Syria mun draga her saman \u00ed m\u00f3ti \u00fe\u00e9r aftur \u00feegar \u00feetta \u00e1r er \u00fati.“ \u00dev\u00ed k\u00f3ngsins \u00fe\u00e9narar af Syria s\u00f6g\u00f0u til hans: „\u00deeirra Gu\u00f0ir eru fjallanna Gu\u00f0ir og \u00fev\u00ed yfirunnu \u00feeir oss. En m\u00e6ttum v\u00e9r berjast vi\u00f0 \u00fe\u00e1 \u00e1 sl\u00e9ttlendi \u00fe\u00e1 munum v\u00e9r sigrast \u00e1 \u00feeim. Gj\u00f6r n\u00fa svo, tak k\u00f3ngana burt hvern af s\u00ednum sta\u00f0 og gef \u00feeim heimleyfi en set \u00fe\u00fa h\u00f6f\u00f0ingja \u00ed \u00feeirra sta\u00f0. B\u00fa \u00fe\u00e1 \u00fe\u00e9r og herli\u00f0 so miki\u00f0 sem \u00fea\u00f0 var er \u00fe\u00fa misstir fr\u00e1 \u00fe\u00e9r og hesta og vagna eins sem \u00feeir a\u00f0rir voru og l\u00e1t oss berjast \u00e1 jafnlendi vi\u00f0 \u00fe\u00e1. Hva\u00f0 skal gilda, v\u00e9r viljum \u00fe\u00e1 sigrast \u00e1 \u00feeim?“ K\u00f3ngurinn hl\u00fdddi \u00feeirra r\u00e1\u00f0um og gj\u00f6r\u00f0i svo.<\/p>\n \tEn sem \u00fea\u00f0 \u00e1r var n\u00fa li\u00f0i\u00f0 \u00fe\u00e1 heimti Benhadad saman her sinn, \u00fe\u00e1 Syros, og dr\u00f3 upp til Afekk a\u00f0 berjast vi\u00f0 \u00cdsrael. \u00cdsraelssynir bjuggust og svo til bardaga, t\u00f3ku vistir me\u00f0 s\u00e9r og fluttu her sinn \u00ed m\u00f3ti \u00feeim og settu s\u00ednar herb\u00fa\u00f0ir gagnvart \u00feeim \u00fev\u00edl\u00edkast sem tv\u00e6r litlar geitfj\u00e1rhjar\u00f0ir v\u00e6ri en Syri uppfylltu landi\u00f0.<\/p>\n \t\u00de\u00e1 gekk einn gu\u00f0sma\u00f0ur fram og sag\u00f0i til \u00cdsraelsk\u00f3ngs: „So segir Drottinn: S\u00f6kum \u00feess a\u00f0 \u00feeir s\u00fdrlensku hafa sagt a\u00f0 Drotitnn s\u00e9 fjallagu\u00f0 en ekki Gu\u00f0 dalanna \u00fev\u00ed hefi eg gefi\u00f0 \u00feennan mikla mannfj\u00f6lda \u00ed \u00fe\u00edna h\u00f6nd so \u00fe\u00e9r viti\u00f0 a\u00f0 eg er Drottinn.“ Og \u00feeir hvorutveggju fylktu li\u00f0i s\u00ednu \u00ed sj\u00f6 daga. \u00c1 \u00feeim sj\u00f6unda degi t\u00f3kst bardaginn. Og \u00cdsraelssynir sl\u00f3gu hundra\u00f0 \u00fe\u00fasund f\u00f3tg\u00f6nguli\u00f0s \u00e1 einum degi af \u00feeim Syris. [<\/span> En \u00feeir sem eftir lif\u00f0u fl\u00fa\u00f0u til Afekk inn \u00ed sta\u00f0inn. Og m\u00farinn f\u00e9ll \u00e1 \u00fe\u00e1 sem undan komust og \u00feeir voru a\u00f0 t\u00f6lu sj\u00f6 og tuttugu \u00fe\u00fasund manns. Benhadad fl\u00fd\u00f0i og inn \u00ed sta\u00f0inn fr\u00e1 einu herbergi og til annars.<\/p>\n \t\u00de\u00e1 s\u00f6g\u00f0u hans \u00fe\u00e9narar til hans: „Sj\u00e1, v\u00e9r h\u00f6fum heyrt a\u00f0 \u00cdsraels h\u00fass k\u00f3ngar eru miskunnsamir k\u00f3ngar. \u00dev\u00ed skulum v\u00e9r \u00edkl\u00e6\u00f0ast sekkjum og l\u00e1tum b\u00f6nd um vor h\u00f6fu\u00f0 og g\u00f6ngum svo \u00fat fyrir \u00cdsraels k\u00f3ng. Ske m\u00e1 a\u00f0 hann l\u00e1ti \u00fe\u00edna \u00f6nd l\u00edfi halda.“ Og \u00feeir f\u00e6r\u00f0u sig \u00ed h\u00e1rkl\u00e6\u00f0i og l\u00e9tu b\u00f6nd um h\u00f6fu\u00f0 s\u00e9r og f\u00f3ru til fundar vi\u00f0 \u00cdsraelsk\u00f3ngs og s\u00f6g\u00f0u: „Benhadad, \u00feinn \u00fe\u00e9nari, l\u00e6tur segja \u00fe\u00e9r: Eg bi\u00f0, l\u00e1t m\u00edna s\u00e1l halda l\u00edfi.“ Hann sag\u00f0i: „Lifir hann enn n\u00fa \u00fe\u00e1 er hann minn br\u00f3\u00f0ir.“ En mennirnir t\u00f3ku strax \u00feetta or\u00f0 af hans munni og \u00fatl\u00f6g\u00f0u \u00fea\u00f0 s\u00e9r til g\u00f3\u00f0a og sv\u00f6ru\u00f0u: „J\u00e1, \u00feinn br\u00f3\u00f0ir Benhadad.“ Hann sag\u00f0i: „Fari\u00f0 og l\u00e1ti\u00f0 hann koma \u00e1 minn fund.“ \u00de\u00e1 gekk Benhadad \u00fat til hans og hann l\u00e9t hann sitja hj\u00e1 s\u00e9r \u00ed s\u00ednum vagni. Og hann sag\u00f0i til hans: „Eg vil gefa \u00fe\u00e9r n\u00fa aftur \u00fe\u00e6r borgir sem minn fa\u00f0ir t\u00f3k fr\u00e1 \u00fe\u00ednum f\u00f6\u00f0ur og gj\u00f6r \u00fe\u00e9r str\u00e6ti \u00ed Damasco l\u00edka sem minn fa\u00f0ir gj\u00f6r\u00f0i \u00ed Samaria. Eg vil og gj\u00f6ra einn s\u00e1ttm\u00e1la vi\u00f0 \u00feig og l\u00e1ta \u00feig lausan.“ Og hann gj\u00f6r\u00f0i eitt fri\u00f0ars\u00e1ttm\u00e1l vi\u00f0 hann og gaf honum fararleyfi.<\/p>\n \t\u00de\u00e1 m\u00e6lti einn af sp\u00e1mannanna sonum til s\u00edns n\u00e1unga fyrir Drottins or\u00f0 og sag\u00f0i: „K\u00e6ri, sl\u00e1 \u00fe\u00fa mig.“ En hann vildi ekki sl\u00e1 hann. \u00de\u00e1 sag\u00f0i hann til hans: „S\u00f6kum \u00feess a\u00f0 \u00fe\u00fa vildir ekki hl\u00fd\u00f0a r\u00f6ddu Drottins, sj\u00e1, \u00fe\u00e1 skal eitt le\u00f3n sl\u00e1 \u00feig n\u00e6r \u00fe\u00fa gengur fr\u00e1 m\u00e9r.“ Og sem hann gekk fr\u00e1 honum m\u00e6tti honum le\u00f3n og drap hann. Og hann fann einn annan mann og sag\u00f0i til hans: „K\u00e6ri, sl\u00e1 \u00fe\u00fa mig.“ Og s\u00e1 ma\u00f0ur sl\u00f3 hann og veitti honum s\u00e1r. \u00de\u00e1 gekk sp\u00e1ma\u00f0urinn \u00ed burtu og kom \u00e1 veginn fyrir k\u00f3ng og torkenndi sitt andlit me\u00f0 moldu. En sem k\u00f3ngurinn dr\u00f3 \u00fear framhj\u00e1 \u00fe\u00e1 kalla\u00f0i hann til k\u00f3ngsins og sag\u00f0i: „\u00deinn \u00fe\u00e9nari f\u00f3r til bardaga og sj\u00e1, einn ma\u00f0ur veik s\u00e9r burt og leiddi einn mann til m\u00edn og sag\u00f0i: Geym \u00fe\u00fa \u00feenna mann en komist hann \u00ed burt \u00fe\u00e1 skal \u00feitt l\u00edf vera \u00ed ve\u00f0i elligar skalt \u00fe\u00fa gjalda eitt centener silfurs. Og \u00fe\u00e1 \u00feinn \u00fe\u00e9nari haf\u00f0i nokku\u00f0 a\u00f0 gj\u00f6ra h\u00e9r og \u00fear \u00fe\u00e1 var hinn allur \u00ed burt.“ \u00cdsraelsk\u00f3ngur sag\u00f0i til hans: „\u00dea\u00f0 er \u00feinn d\u00f3mur, \u00fe\u00fa hefur sj\u00e1lfur sagt \u00fea\u00f0.“<\/p>\n \t\u00de\u00e1 strauk hann moldina af s\u00ednu andliti og \u00cdsraelsk\u00f3ngur \u00feekkti hann a\u00f0 hann var einn af sp\u00e1m\u00f6nnunum. Og hann sag\u00f0i til hans: „So segir Drottinn: S\u00f6kum \u00feess a\u00f0 \u00fe\u00fa l\u00e9st \u00feann b\u00f6lva\u00f0a mann burt sleppa \u00fe\u00e1 skal \u00fe\u00edn s\u00e1l vera \u00ed sta\u00f0inn hans s\u00e1lar og \u00feitt f\u00f3lk \u00ed sta\u00f0inn hans f\u00f3lks.“ [<\/span> Eftir \u00fea\u00f0 fer\u00f0a\u00f0ist \u00cdsraelsk\u00f3ngur \u00fea\u00f0an me\u00f0 \u00feungu skapi og rei\u00f0i \u00ed sitt h\u00fas og kom til Samariam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XX. Og Benhadad k\u00f3ngur \u00ed Syria dr\u00f3 saman allt sitt herli\u00f0 og \u00fear voru tveir og \u00ferj\u00e1t\u00edgir k\u00f3ngar me\u00f0 honum og hestar og vagnar og hann flutti sinn her upp og settist um Samariam og bar\u00f0ist \u00e1 borgina. [ Og hann sendi bo\u00f0 til Akab \u00cdsraelsk\u00f3ngs \u00ed borgina og l\u00e9t svo segja honum: „So segir Benhadad: \u00deitt silfur og \u00feitt gull er mitt og \u00fe\u00ednar kvinnur og \u00fe\u00edn bestu b\u00f6rn heyra m\u00e9r til.“ \u00cdsraelsk\u00f3ngur svara\u00f0i og sag\u00f0i: „Minn herra k\u00f3ngur, s\u00e9 svo sem \u00fe\u00fa hefur sagt: Eg er \u00feinn og allt \u00fea\u00f0 eg hefi.“ Og sendimenn komu aftur og s\u00f6g\u00f0u: […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3003","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3003","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3003"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3003\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3003"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}