XI.<\/p>\n
Og a\u00f0 \u00e1rinu li\u00f0nu \u00e1 \u00feeim t\u00edma sem k\u00f3ngar voru vanir a\u00f0 fara herfarir \u00fe\u00e1 sendi Dav\u00ed\u00f0 J\u00f3ab og s\u00edna \u00fe\u00e9nara me\u00f0 honum og allan \u00cdsrael og bau\u00f0 \u00feeim a\u00f0 \u00feeir skyldu afm\u00e1 Am\u00f3nsyni og setjast um Rabba. [<\/span> En Dav\u00ed\u00f0 sat heima \u00ed Jer\u00fasalem.<\/p>\n \tSvo bar til einn dag a\u00f0 Dav\u00ed\u00f0 st\u00f3\u00f0 upp af sinni s\u00e6ng eftir mi\u00f0dag og gekk upp \u00e1 lofti\u00f0 \u00ed k\u00f3ngsh\u00f6llinni og s\u00e1 af loftinu og gat a\u00f0 l\u00edta hvar ein kvinna var a\u00f0 lauga sig og s\u00fa kvinna var harla f\u00f6gur. Og Dav\u00ed\u00f0 sendi \u00feanga\u00f0 og l\u00e9t spyrja hver s\u00fa kvinna var og honum var sagt a\u00f0 h\u00fan h\u00e9t Bersabe, d\u00f3ttir El\u00edam, h\u00fastr\u00fa \u00dar\u00eda Hetither. Og Dav\u00ed\u00f0 sendi bo\u00f0 \u00feanga\u00f0 og l\u00e9t s\u00e6kja hana. Og sem h\u00fan kom inn til hans \u00fe\u00e1 svaf hann me\u00f0 henni. Og h\u00fan hreinsa\u00f0i sig af s\u00ednum saurindum og f\u00f3r heim til s\u00edns h\u00fass. [<\/span> <\/p>\n \tOg kvinnan f\u00e9kk getna\u00f0 og sendi \u00feegar og l\u00e9t kunngj\u00f6ra \u00fea\u00f0 Dav\u00ed\u00f0 og sag\u00f0i: „Eg em or\u00f0in \u00f3l\u00e9tt.“<\/p>\n \t\u00de\u00e1 sendi Dav\u00ed\u00f0 bo\u00f0 J\u00f3ab og l\u00e9t honum segja: „Sent heim til m\u00edn Uriam Hetheum.“ Og J\u00f3ab sendi Uriam til Dav\u00ed\u00f0s. Og sem \u00dar\u00edas kom heim fyrir k\u00f3nginn \u00fe\u00e1 fr\u00e9tti Dav\u00ed\u00f0 hvernin J\u00f3ab og herinn hef\u00f0i sig og hversu bardaginn gengi. [<\/span> Og Dav\u00ed\u00f0 sag\u00f0i til \u00dar\u00eda: „Far \u00ed \u00feitt h\u00fas og lauga f\u00e6tur \u00fe\u00edna.“ En sem \u00dar\u00edas gekk \u00fat af k\u00f3ngsins h\u00f6llu \u00fe\u00e1 var borin eftir honum k\u00f3ngsins sending. Og \u00dar\u00edas f\u00f3r a\u00f0 sofa fyrir hallardyrum me\u00f0 \u00f6\u00f0rum \u00fej\u00f3nustum\u00f6nnum s\u00edns herra og f\u00f3r ekki heim \u00ed sitt h\u00fas.<\/p>\n \tEn sem Dav\u00ed\u00f0s \u00fe\u00e9narar s\u00f6g\u00f0u honum \u00fea\u00f0 a\u00f0 \u00dar\u00edas hef\u00f0i ekki fari\u00f0 \u00ed sitt h\u00fas \u00fe\u00e1 sag\u00f0i Dav\u00ed\u00f0 til hans: „Ert \u00fe\u00fa ekki n\u00fdkominn heim af fer\u00f0? \u00dev\u00ed f\u00f3rst \u00fe\u00fa ekki heim \u00ed \u00feitt h\u00fas?“ \u00dar\u00eda svara\u00f0i Dav\u00ed\u00f0: „\u00d6rkin og \u00cdsrael og J\u00fada eru \u00ed tj\u00f6ldum og J\u00f3ab, minn herra, og m\u00edns herra \u00fe\u00e9narar liggja \u00e1 berri j\u00f6r\u00f0u og skylda eg \u00fe\u00e1 fara \u00ed mitt h\u00fas, eta \u00fear og drekka og sofa hj\u00e1 minni kvinnu? [<\/span> Fyrir \u00feitt l\u00edf og heilsu andar \u00feinnar skal mig \u00fea\u00f0 ekki henda.“ Dav\u00ed\u00f0 sag\u00f0i til \u00dar\u00eda: „\u00de\u00e1 vertu h\u00e9r \u00ed dag en \u00e1 morgun vil eg l\u00e1ta \u00feig fara aftur.“ Svo var \u00dar\u00edas \u00ed Jer\u00fasalem \u00feann dag og \u00feann annan dag. Og Dav\u00ed\u00f0 haf\u00f0i hann \u00ed bo\u00f0i s\u00ednu og hann \u00e1t og drakk me\u00f0 honum og gj\u00f6r\u00f0i hann drukkinn. En a\u00f0 kveldi lag\u00f0i \u00dar\u00edas sig a\u00f0 sofa \u00ed sinni s\u00e6ng me\u00f0 s\u00edns herra sveinum og kom ekki \u00ed sitt h\u00fas.<\/p>\n \tUm morgun skrifa\u00f0i Dav\u00ed\u00f0 br\u00e9f til J\u00f3ab og sendi \u00fea\u00f0 me\u00f0 \u00dar\u00eda so l\u00e1tandi: [<\/span> „Setji\u00f0 Uriam \u00ed \u00f6ndver\u00f0a fylking \u00fear sem bardaginn er har\u00f0astur og v\u00edki\u00f0 fr\u00e1 honum so a\u00f0 hann ver\u00f0i sleginn \u00ed hel.“ Sem J\u00f3ab bar\u00f0ist n\u00fa \u00e1 borgina skipar hann Uriam \u00fear til \u00e1s\u00f3knar sem hann vissi hraustasta str\u00ed\u00f0smenn fyrir vera. En sem borgarmenn gengu \u00fat og b\u00f6r\u00f0ust vi\u00f0 J\u00f3ab \u00fe\u00e1 f\u00e9llu nokkrir af Dav\u00ed\u00f0s \u00fe\u00e9nurum og \u00ed \u00feeirri svipan f\u00e9ll og \u00dar\u00edas Hetither. [<\/span><\/p>\n \t\u00de\u00e1 sendi J\u00f3ab og l\u00e9t undirv\u00edsa Dav\u00ed\u00f0 hvernin bardaganum gengi. Og hann bau\u00f0 sendimanninum og sag\u00f0i: „N\u00e6r \u00fe\u00fa hefur sagt k\u00f3ngi allan atbur\u00f0 \u00feessa bardaga og ef \u00fe\u00fa s\u00e9r a\u00f0 hann ver\u00f0ur rei\u00f0ur og segir til \u00fe\u00edn: \u00dev\u00ed g\u00e1fu \u00fe\u00e9r y\u00f0ur undir borgina \u00ed \u00feessu str\u00ed\u00f0i? Vissu \u00fe\u00e9r ekki hvernin menn plaga a\u00f0 skj\u00f3ta ofan af borgarveggnum? Hver sl\u00f3 til dau\u00f0a Ab\u00edmelek, son Jer\u00fabeset? Setti ekki ein kvinna kvarnarsteinsbrot \u00ed h\u00f6fu\u00f0 honum af m\u00farnum svo hann d\u00f3 \u00ed Tebes? Hvar fyrir g\u00e1fu \u00fe\u00e9r y\u00f0ur undir borgarvegginn? \u00de\u00e1 skalt \u00fe\u00fa segja: \u00deinn \u00fe\u00e9nari \u00dar\u00edas Hetither er og svo fallinn.“<\/p>\n \tSendima\u00f0urinn f\u00f3r og kom til Dav\u00ed\u00f0s og flutti Dav\u00ed\u00f0 allt \u00fea\u00f0 sem J\u00f3ab haf\u00f0i lagt fyrir hann. Og sendima\u00f0urinn sag\u00f0\u00ed til Dav\u00ed\u00f0s: „Borgarmenn b\u00e1ru oss ofurmegni og gengu \u00fat til vor \u00e1 v\u00f6lluna en v\u00e9r t\u00f3kum \u00ed m\u00f3ti \u00feeim og eltum \u00fe\u00e1 a\u00f0 borgarhli\u00f0i. En skotmennirnir b\u00e1ru skot ofan \u00e1 oss af m\u00farnum og dr\u00e1pu nokkra af k\u00f3ngsins \u00fe\u00e9nurum. \u00dear f\u00e9ll og \u00dar\u00edas Hetither, \u00feinn \u00fe\u00e9nari.“ Dav\u00ed\u00f0 svara\u00f0i sendimanninum: „Svo skalt \u00fe\u00fa segja J\u00f3ab: L\u00e1t ekki \u00feetta \u00e1 \u00feig b\u00edta \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fdmsir falla fyrir sver\u00f0i. Eggja \u00fe\u00fa herli\u00f0 \u00feitt a\u00f0 herja \u00e1 borgina so \u00fe\u00fa brj\u00f3tir hana og veri\u00f0 allhraustir.“<\/p>\n \t\u00deegar \u00dar\u00edas kvinna fr\u00e9ttir a\u00f0 hennar b\u00f3ndi \u00dar\u00edas var fallinn harma\u00f0i h\u00fan og gr\u00e9t dau\u00f0a b\u00f3nda s\u00edns. [<\/span> En sem hennar harmi linnti sendi Dav\u00ed\u00f0 eftir henni og l\u00e9t lei\u00f0a hana \u00ed sitt h\u00fas og h\u00fan var\u00f0 hans eiginkvinna og f\u00e6ddi honum einn son. En \u00feetta misl\u00edka\u00f0i Drottni er Dav\u00ed\u00f0 gj\u00f6r\u00f0i.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XI. Og a\u00f0 \u00e1rinu li\u00f0nu \u00e1 \u00feeim t\u00edma sem k\u00f3ngar voru vanir a\u00f0 fara herfarir \u00fe\u00e1 sendi Dav\u00ed\u00f0 J\u00f3ab og s\u00edna \u00fe\u00e9nara me\u00f0 honum og allan \u00cdsrael og bau\u00f0 \u00feeim a\u00f0 \u00feeir skyldu afm\u00e1 Am\u00f3nsyni og setjast um Rabba. [ En Dav\u00ed\u00f0 sat heima \u00ed Jer\u00fasalem. Svo bar til einn dag a\u00f0 Dav\u00ed\u00f0 st\u00f3\u00f0 upp af sinni s\u00e6ng eftir mi\u00f0dag og gekk upp \u00e1 lofti\u00f0 \u00ed k\u00f3ngsh\u00f6llinni og s\u00e1 af loftinu og gat a\u00f0 l\u00edta hvar ein kvinna var a\u00f0 lauga sig og s\u00fa kvinna var harla f\u00f6gur. Og Dav\u00ed\u00f0 sendi \u00feanga\u00f0 og l\u00e9t spyrja hver s\u00fa kvinna var og […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2970","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2970","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2970"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2970\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}