XIX.<\/p>\n
\u00c1 \u00feeim t\u00edma var enginn k\u00f3ngur yfir \u00cdsrael. Og einn Lev\u00edti var framandi hj\u00e1 fjallbygg\u00f0um Efra\u00edm og hann haf\u00f0i teki\u00f0 s\u00e9r eina frillu til eignar af Betlehem J\u00fada. Og sem h\u00fan haf\u00f0i frami\u00f0 h\u00f3r hj\u00e1 honum svo hlj\u00f3p h\u00fan fr\u00e1 honum \u00ed s\u00edns f\u00f6\u00f0urs h\u00fas til Betlehem J\u00fada og var \u00fear \u00ed fj\u00f3ra m\u00e1na\u00f0i. [<\/span><\/p>\n \tEn b\u00f3ndi hennar t\u00f3k sig upp og f\u00f3r eftir henni og vildi tala vingjarnlega vi\u00f0 hana og f\u00e1 hana til s\u00edn aftur og hann haf\u00f0i me\u00f0 s\u00e9r einn svein og tvo asna. Og h\u00fan leiddi hann \u00ed sitt f\u00f6\u00f0urs h\u00fas. En sem fa\u00f0ir kvinnunnar s\u00e1 hann var\u00f0 hann gla\u00f0ur og t\u00f3k vel vi\u00f0 honum. Og hans m\u00e1gur, kvinnunnar fa\u00f0ir, h\u00e9lt honum svo hann var hj\u00e1 honum \u00ed \u00ferj\u00e1 daga, \u00e1tu og drukku og voru \u00fe\u00e1 n\u00f3tt til samans.<\/p>\n \t\u00c1 \u00feeim fj\u00f3r\u00f0a degi bjuggu \u00feau sig mj\u00f6g snemma til og hann st\u00f3\u00f0 upp og vildi fer\u00f0ast sinn veg. \u00de\u00e1 sag\u00f0i fa\u00f0irinn kvinnunnar til s\u00edns m\u00e1gs: „L\u00edfga \u00feitt hjarta \u00e1\u00f0ur me\u00f0 litlu brau\u00f0i og eftir \u00fea\u00f0 skulu \u00fei\u00f0 fer\u00f0ast.“ Og \u00feeir settust ni\u00f0ur, \u00e1tu b\u00e1\u00f0ir til samans og drukku. Og fa\u00f0ir kvinnunnar sag\u00f0i til mannsins: „K\u00e6ri, bl\u00edf h\u00e9r \u00feessa n\u00f3tt og gle\u00f0 \u00feitt hjarta.“ En sem ma\u00f0urinn st\u00f3\u00f0 upp og vildi fer\u00f0ast \u00fe\u00e1 nau\u00f0ga\u00f0i hans m\u00e1gur honum so hann var \u00fear um n\u00f3ttina.<\/p>\n \tEn fimmta dag a\u00f0 morni bj\u00f3st hann til sinnar fer\u00f0ar snemmendis og vildi fara af sta\u00f0. \u00de\u00e1 sag\u00f0i fa\u00f0ir kvinnunnar: „K\u00e6ri, l\u00edfga \u00fe\u00fa \u00e1\u00f0ur \u00feitt hjarta.“ Og hann taf\u00f0i fyrir honum \u00feanga\u00f0 til a\u00f0 dagurinn var li\u00f0inn og \u00feeir neyttu b\u00e1\u00f0ir saman. Eftir \u00fea\u00f0 bj\u00f3 ma\u00f0urinn sig og vildi fer\u00f0ast me\u00f0 sinni kvinnu og me\u00f0 s\u00ednum \u00fe\u00e9nara. En hans m\u00e1gur, kvinnunnar fa\u00f0ir, sag\u00f0i til hans: „Sj\u00e1, dagurinn er li\u00f0inn og komi\u00f0 er a\u00f0 kveldi. Vertu h\u00e9r \u00feessa n\u00f3tt; sj\u00e1, h\u00e9r er enn herbergi \u00feennan dag. Vert h\u00e9r \u00ed n\u00f3tt og gle\u00f0 \u00feitt hjarta. \u00c1 morgun fari\u00f0 \u00feegar snemmendis ykkarn veg til \u00fe\u00edns heimilis.“<\/p>\n \tEn ma\u00f0urinn vildi ekki vera \u00fear um n\u00f3ttina heldur bj\u00f3 sig til og f\u00f3r \u00ed burt sinn veg og kom til Jeb\u00fas, \u00fea\u00f0 er Jer\u00fasalem, me\u00f0 b\u00e1\u00f0a s\u00edna asna klyfja\u00f0a og hans frilla me\u00f0 honum. [<\/span> Sem \u00feau komu n\u00fa n\u00e6r Jer\u00fasalem lei\u00f0 mj\u00f6g \u00e1 daginn. Og sveinninn sag\u00f0i til s\u00edns herra: „K\u00e6ri, f\u00f6rum og v\u00edkjum \u00ed \u00feennan Jebusiter sta\u00f0 og verum \u00fear \u00ed n\u00f3tt.“ En hans herra svara\u00f0i honum: „Eigi vil eg koma \u00ed \u00feennan framanda sta\u00f0 sem ekki er af Israelissonum heldur skulum vi\u00f0 fara til G\u00edbea.“ Og hann sag\u00f0i til s\u00edns sveins: „Hra\u00f0a \u00fe\u00e9r so v\u00e9r konunst einhvers sta\u00f0ar til n\u00e1ttsta\u00f0ar, anna\u00f0 hvort \u00ed G\u00edbea e\u00f0a Rama.“<\/p>\n \tOg \u00feeir fer\u00f0u\u00f0ust og f\u00f3ru s\u00edna lei\u00f0 og s\u00f3l rann til vi\u00f0ar \u00fe\u00e1 \u00feeir komu mj\u00f6g svo a\u00f0 G\u00edbea sem a\u00f0 liggur undir Benjam\u00edn. \u00deeir f\u00f3ru \u00feanga\u00f0 svo \u00feeir v\u00e6ri \u00fe\u00e1 n\u00f3tt \u00ed G\u00edbea. Og er hann kom \u00fear setti hann sig ni\u00f0ur \u00e1 str\u00e6ti sta\u00f0arins \u00fev\u00ed \u00fear var enginn sem honum vildi lj\u00e1 herbergi um n\u00f3ttina.<\/p>\n \tOg sj\u00e1, \u00fear kom einn gamall ma\u00f0ur a\u00f0 kveldi fr\u00e1 s\u00ednu arfi\u00f0i \u00e1 akri, hann var og svo af Efra\u00edmsfjalli og einn framandi \u00ed G\u00edbea. En b\u00f6rgarmenn \u00feess sta\u00f0ar voru synir Jem\u00edn\u00ed. N\u00fa sem \u00feessi ma\u00f0ur upplyfti s\u00ednum augum og s\u00e1 \u00feann vegfaranda mann \u00e1 str\u00e6tinu \u00fe\u00e1 sag\u00f0i hann til hans: „Hvert vilt \u00fe\u00fa fara e\u00f0a hva\u00f0an komst \u00fe\u00fa hinga\u00f0?“ Hann svara\u00f0i honum: „V\u00e9r f\u00f3rum fr\u00e1 Betlehem J\u00fada og f\u00f6rum n\u00fa til fjallshl\u00ed\u00f0ar Efra\u00edm \u00fev\u00ed \u00fear \u00e1 eg heima. Eg f\u00f3r til Betlehem J\u00fada en fer n\u00fa aftur til Gu\u00f0s h\u00fass og enginn vill lj\u00e1 m\u00e9r herbergi. V\u00e9r h\u00f6fum hey og f\u00f3\u00f0ur til vorra asna, brau\u00f0 og v\u00edn handa m\u00e9r og \u00feinni amb\u00e1tt og sveininum sem me\u00f0 \u00fe\u00ednum \u00fe\u00e9nara fer svo oss vantar ekkert.“ Hinn gamli ma\u00f0ur svara\u00f0i: „Fri\u00f0ur s\u00e9 me\u00f0 \u00fe\u00e9r. Allt hva\u00f0 sem a\u00f0 \u00feig vantar \u00fea\u00f0 skalt \u00fe\u00fa finna hj\u00e1 m\u00e9r. Ligg \u00fe\u00fa ekki \u00ed n\u00f3tt \u00e1 opnu str\u00e6ti.“ Og hann leiddi hann \u00ed sitt h\u00fas og gaf hans \u00f6snum f\u00f3\u00f0ur og \u00feau \u00fevo\u00f0u s\u00ednar f\u00e6tur, \u00e1tu og drukku.<\/p>\n \tOg sem \u00feeirra hj\u00f6rtu voru n\u00fa gl\u00f6\u00f0, sj\u00e1, \u00fe\u00e1 komu \u00fear borgarmenn, argir sk\u00e1lkar, umkringdu h\u00fasi\u00f0, b\u00f6r\u00f0u \u00e1 dyrnar og s\u00f6g\u00f0u til \u00feess gamla manns sem var h\u00fasb\u00f3ndinn: „Lei\u00f0 \u00feann mann \u00fat hinga\u00f0 sem kominn er \u00ed \u00feitt h\u00fas svo v\u00e9r megum kenna hann.“<\/p>\n \tEn h\u00fasb\u00f3ndinn h\u00fassins gekk \u00fat og sag\u00f0i til \u00feeirra: „Nei, m\u00ednir br\u00e6\u00f0ur, gj\u00f6ri\u00f0 ekki so illt verk fyrst a\u00f0 \u00feessi ma\u00f0ur er kominn \u00ed mitt h\u00fas, gj\u00f6ri\u00f0 ekki \u00fevil\u00edkt heimskupar. [<\/span> Sj\u00e1, eg hefi eina d\u00f3ttir sem enn n\u00fa er \u00f3spillt og ein jungfr\u00fa og \u00feessi ma\u00f0ur hefur frillu, \u00fe\u00e6r vil eg lei\u00f0a \u00fat til y\u00f0ar. Vanvir\u00f0i\u00f0 \u00fe\u00e6r og breyti\u00f0 vi\u00f0 \u00fe\u00e6r svo sem y\u00f0ur lystir en gj\u00f6ri\u00f0 eigi svoddan heimskupar \u00feessum manni.“ En f\u00f3lki\u00f0 vildi eigi hl\u00fd\u00f0a honum. \u00de\u00e1 t\u00f3k ma\u00f0urinn s\u00edna frillu og leiddi hana \u00fat til \u00feeirra og \u00feeir kenndu hennar og mis\u00feyrmdu henni alla \u00fe\u00e1 n\u00f3tt allt til morguns. Og sem dagur rann l\u00e9tu \u00feeir hana lausa. S\u00ed\u00f0an kom kvinnan snemma morguns heim aftur og f\u00e9ll ni\u00f0ur fyrir \u00feess manns h\u00fasdyrum \u00fear hennar herra var inni og l\u00e1 \u00fear \u00feanga\u00f0 til a\u00f0 bjart var.<\/p>\n \tEn sem hennar h\u00fasb\u00f3ndi st\u00f3\u00f0 upp um morguninn og uppl\u00e9t dyrnar \u00e1 h\u00fasinu og gekk \u00fat a\u00f0 reisa sinn veg, sj\u00e1, \u00fe\u00e1 l\u00e1 hans frilla \u00fear fyrir h\u00fasdyrunum og hennar hendur \u00e1 \u00fer\u00f6sk\u00f6ldinum. Hann sag\u00f0i til hennar: „Statt upp, v\u00e9r viljum fer\u00f0ast.“ En h\u00fan svara\u00f0i \u00f6ngu. \u00de\u00e1 t\u00f3k hann hana upp \u00e1 asnann, bj\u00f3 sig til og fer\u00f0a\u00f0ist til s\u00edns heimilis. En sem hann kom n\u00fa heim t\u00f3k hann einn kn\u00edf og gekk til sinnar frillu og hluta\u00f0i hana \u00ed sundur, me\u00f0 beinum og \u00f6llu, \u00ed t\u00f3lf stykki og sendi \u00feau \u00ed \u00f6ll \u00cdsraels landamerki. En hver sem \u00fea\u00f0 s\u00e1 \u00fe\u00e1 s\u00f6g\u00f0u allir svo: „\u00dev\u00edl\u00edkt hefur eigi ske\u00f0 e\u00f0a veri\u00f0 s\u00e9\u00f0 s\u00ed\u00f0an a\u00f0 \u00cdsraelssynir dr\u00f3gu af Egyptalandi allt til \u00feessa dags. N\u00fa hugsi\u00f0 y\u00f0ur um og gefi\u00f0 til r\u00e1\u00f0 og segi\u00f0 fram.“<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" XIX. \u00c1 \u00feeim t\u00edma var enginn k\u00f3ngur yfir \u00cdsrael. Og einn Lev\u00edti var framandi hj\u00e1 fjallbygg\u00f0um Efra\u00edm og hann haf\u00f0i teki\u00f0 s\u00e9r eina frillu til eignar af Betlehem J\u00fada. Og sem h\u00fan haf\u00f0i frami\u00f0 h\u00f3r hj\u00e1 honum svo hlj\u00f3p h\u00fan fr\u00e1 honum \u00ed s\u00edns f\u00f6\u00f0urs h\u00fas til Betlehem J\u00fada og var \u00fear \u00ed fj\u00f3ra m\u00e1na\u00f0i. [ En b\u00f3ndi hennar t\u00f3k sig upp og f\u00f3r eftir henni og vildi tala vingjarnlega vi\u00f0 hana og f\u00e1 hana til s\u00edn aftur og hann haf\u00f0i me\u00f0 s\u00e9r einn svein og tvo asna. Og h\u00fan leiddi hann \u00ed sitt f\u00f6\u00f0urs h\u00fas. En sem fa\u00f0ir kvinnunnar […]<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"bibliukaflar.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2922","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2922","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2922"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2922\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biblian.is\/gudbrandsbiblia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2922"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}